De Avonddenkers: La Douce France, ne me quitte pas

0
160
De tegenstand tegen de Franse president Macron is groot. Deze sticker geplakt op een lantaarnpaal in de jachhaven van Saint Mandrier-sur-Mer vertelt dat Macron de president van de rijken zou zijn, met op de achtergrond bootjes die veel mensen zich niet kunnen veroorloven. Foto: © Peter-Vincent Schuld
De Avonddenkers: La Douce France, ne me quitte pas
door Peter-Vincent Schuld
Een ding is zeker, de incidenten die ons reportageteam zijn overkomen en waarover wij gisteren publiceerden; we gaan er vooralsnog vanuit dat het een verkeerde persoon op de foute positie is geweest.
.
Maar er is wel wat aan de hand in Frankrijk. Hier even geen “zakelijke verslaggeving”, even geen opinie. Hier laten we het hart even spreken.  Het doet me zeer dan een bevolking  dat op 14 juli de bestorming van de Bastille herdenkt en de nationale feestdag viert, gebukt gaat onder een diepe verdeeldheid.
.
Les Gillets Jaune, Je suis Charlie, je suis Paris en je suis Nice. De verkozen president Macron die niet geliefd is bij grote delen van de bevolking. Het is even niet relevant met wie je het wel of niet eens bent. Het is even niet belangrijk aan wiens kant je staat.  Met de neutraliteit die het Internationale Rode Kruis hanteert kijk ik even naar Frankrijk en ik voel treurnis. Ik voel diepe treurnis over de reeks van aanslagen die de Fransen te verwerken hebben gekregen. Ik voel treurnis omwille van de straatgevechten tussen politie en gendarmerie enerzijds en de Gele Hesjes anderzijds. Ik voel  treurnis omdat er zich ook notoire relschoppers onder de demonstranten hebben gemengd.
.
Ik voel treurnis dat de de politie en gendarmerie enerzijds de bevolking tegen terreur moeten beschermen en anderzijds vaak tegen hun wil vol frustraties protestmanifestaties op bevel de kop in moeten drukken. Ik voel diepe treurnis omdat het aantal zelfmoorden onder politiemensen schrikbarend hoog is. Wat zijn de verhalen achter deze politiemensen die zichzelf van het leven hebben beroofd?
.
Waarom? Waren deze levens te redden geweest? Ik voel de requiems uit de Franse filmtrilogie Bleu, Blanc en Rouge.  De marche funebre van Frederic Chopin snijdt door mijn ziel als ik aan al die wanhoopsdaden denk.
.
Waar is mijn Frankrijk, mijn Douce France? Door alle diepe littekens die geslagen zijn in de Franse samenleving voel ik toch La Douce France als ik hier met mensen spreek  of interview. Ik ben dankbaar dat ik de Franse taal weliswaar toch wat machtig ben. C’est le ton qui fait la musique. Hoe mooi is de taal die het gevoel een klank geeft.
.
Ik begreep en begrijp niet waarom Nederlanders Fransen vaak arrogant vinden. Ze zijn trots op hun taal en hun cultuur. In het algemene wordt in Frankrijk getoonde hoffelijkheid met hoffelijkheid beantwoord.
.
Frankrijk, het land dat ons grote denkers heeft gegeven, grote chansonniers, grote couturiers, grote kunstenaars en deze ook herbergden. Denk aan Vincent van Gogh, denk aan Corneille, denk aan Karl Lagerfeld. Het “legion etrangere des arts” is groot.
.
Waar zouden we zijn geweest zonder de verlichting die in Frankrijk haar oorsprong kent.
Waar zouden we zijn geweest als Montesquieu zijn trias politica (de scheiding der machten) niet had geproclameerd.
.
Wanneer trekt de huidige donkerte aan Frankrijk voorbij?  Wanneer keert de rust terug? Wanneer dooft het wantrouwen tussen de overheid en de bevolking? Wat moet ervoor gebeuren? Wanneer kan de savoir-vivre de steden weer innemen? Wanneer raast de storm door de criminele banlieus van Parijs, Marseille en andere steden? Wanneer keert de liefde terug? Geliefden of minnaressen, als de liefde maar gevierd en bedreven wordt.
.
Ik zie de mensen elkaar begroeten. Bonjour, bonsoir, bonne journée. Twee kussen op de wang; man tot vrouw, man tot man, vrouw tot vrouw. De van oorsprong Belgische maar in Frankrijk zeer populaire zangeres bezingt het zo mooi met haar “Je t’aime encore”. Hoe toepasselijk zou dit kunnen zijn op het verdeelde Frankrijk.
#Loopt u met gedachten over zelfdoding? Weet dat er hulp voor u is.
Bel in Nederland 113 en in België 1813.
Schaam u niet maar durf om hulp te vragen, deze mensen zijn er voor u.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here