De Dagdenkers: Oostvaardersplassen en het recht van de sterkste hand

2
649
Onze columnist Bernd Timmerman foto © Peter-Vincent Schuld
De Dagdenkers: Oostvaardersplassen en het recht van de sterkste hand
Door Bernd Timmerman
Vandaag buigt de rechter zich over de vergunning aan de provincie Flevoland om edelherten af te mogen schieten. Met de uitspraak, later, moeten wij het in Nederland maar mooi doen. De legaliteit en rationaliteit laten verliezers altijd zwijgen. Er is recht gesproken. Of is een rechterlijke uitspraak niet meer of minder dan een interpretatie van het foute moment?
DE UITTOCHT UIT DE OOSTVAARDERSPLASSEN
De populatie, alles draait om de populatie  van dieren die anders heten en er anders uitzien dan de mens. Staatsbosbeheer heeft de macht in handen als een prefect in een oude provincie. De handen in onschuld wassen om het vonnis te rechtvaardigen.
.
Waar buigen de zwarte jassen zich over? Er moeten ruim 1800 edelherten in de Oostvaardersplassen aan hun einde komen door het schot van groene mannen van de provincie. Waarom? Omdat natuurarchitecten hebben bepaald dat de populatie op 490 is vastgesteld. Zo is het geschreven.
.
De nieuwe farao’s, de provinciebestuurders, hebben een telling laten uitvoeren om zeker te zijn. Er zijn gewoonweg te veel edelherten, konikpaarden en heckrunderen. De provincie heeft de telling gepubliceerd. Nu is het waar. Vanuit de lucht en op de grond is het aantal edelherten vastgesteld op 2320. Dat is meer dan in april, toen waren het er nog 1470. Ook te veel. De provincie kan niet anders. Zo is het. Of toch niet?
.
Tegen het afschieten is groot verzet. Door vijf dierenwelzijnsorganisaties is een rechtszaak aangespannen om het doden van de herten in de Oostvaardersplassen tegen te houden. Mogen ze blijven leven om in honger te sterven? Of hebben ze recht op voedsel als gehouden dieren? Misschien meer natuur door aangesloten gebied om te kunnen overleven.
EEN NATUURPRETPARK VOOR MENSEN
In de serie ‘Westworld’ begeven rijken zich naar het wilde westen om zich zonder recht over te geven aan de lusten en dromen. In Nederland hebben we ook een ‘Westworld’. De natuur mensheerlijk maken, maar wel met hekken eromheen, zonder voldoende voedsel, dat zijn de Oostvaardersplassen. De dieren zijn er voor de lol van de mens. Om naar ze te kijken, en ze te zien sterven van de honger. Of om op te schieten.
.
Door overbevolking van het natuurgebied komen de grote grazers namelijk iedere winter opnieuw in de problemen. Er is te weinig voedsel voor alle dieren. De dieren mogen niet of nauwelijks worden bijgevoerd. Ernstig verzwakte dieren krijgen een genadeschot.
.
Het gaat eigenlijk helemaal niet meer om de argumenten voor of tegen het afschieten van dieren in de ‘natuur’. Wat we zien is een dystopische werkelijkheid van de wet als ultieme moraliteit. Zo is het geschreven, zo is het goed.
DE SOORTENWETTEN VAN DE ÜBERMENSCH
Waarom komt de analogie steeds naar boven drijven? De wetten die mensen maken om anderen uit te sluiten. Die ánderen die kunnen lijden, die pijn, stress en angst ervaren en die willen leven. Waarom sluiten wij mensen, andere dieren uit? Soms zijn mensen het slachtoffer, zou dat ogen openen?
.
De rassenwetten van Neurenberg werden in 1935 ingevoerd. Op 15 september. Wij moeten de wet kennen en er naar leven.
De Neurenberger Rassenwetten bestonden uit de volgende drie wetten:
.
– De Burgerschapswet gaf regels voor het Duitse staatsburgerschap . Wie Duitser was en wie niet.
– De Wet ter Bescherming van het Duitse Bloed en de Duitse Eer regelde de seksuele relaties en huwelijken tussen niet-Joodse Duitsers en Joden.
– De Rijksvlaggenwet zorgde ervoor dat de hakenkruisvlag de Duitse Rijksvlag werd. Joden mochten door de Bloed en Eer-wet de hakenkruisvlag niet hijsen.
.
Het gevaar is dat velen op dit moment afhaken, en in afgrijzen roepen ‘dit is walgelijk, wat een vergelijking. Dieren zijn geen mensen’.
.
Het gaat mij om de kracht en illusie van de wet. Als een gegeven van schijnmoraliteit.
Dat is het punt van aandacht. Wetten zijn constructies van sociale realiteiten. Mensen bepalen binnen normen en waarden van tijd wat goed en fout is. Daarmee is de uitvoering van iedere wet goed. De sociale orde is juridisch vastgelegd en daarmee moreel juist en geldig. Maar wat als de wet gebaseerd is op fout denken?
SPECIESISME IS DE GRONDSLAG VAN DE WET
De rechter is in zijn beslissing gebonden aan de wet. Jurisprudentie en gewoonte zijn daarnaast de rechtsbronnen. Dat maakt het voor het andere dier, dat geen mens heet, een onmogelijke opgave om te overleven binnen de heerschappij van de mens die de wetten en gewoonte heeft bepaald. De morele normen van samenleving zijn vastgelegd in wet- en regelgeving. Het dier is kansloos of toch niet helemaal?
.
Sinds een paar jaar zijn dieren volgens de wet geen zaken meer, maar in juridische zin moeten ze wel als zaken worden beschouwd.
.
Dat blijft dus wet één van de ‘Soortenwetten van de Mens’.
.
Wet twee houdt in dat niet- menselijke dieren mogen worden gehouden door de mens voor menselijke doelen.
.
Wet drie is dat mensen dieren mogen doden en ermee experimenteren.
.
Dat zijn de drie hoofdwetten die dieren uitsluiten, waardoor ze geen deel uitmaken van een morele gemeenschap.
.
Wat wij mensen andere dieren aandoen is gebaseerd op ons geloof dat we superieur zijn ten opzichte van andere dieren. Het is discriminatie op grond van soort. Dat heet SPECIESISME.
VLUCHTELINGEN: BIJVOEREN OF AFSCHIETEN?
Weinig mensen zullen voor het afschieten zijn van vluchtelingen. Terwijl er wetenschappers zijn die beweren, op basis van feiten,  dat de aarde geen 7 miljard mensen kan dragen. De populatie is te groot. De bevolkingsdichtheid in steden leidt tot spanningen en elders in de wereld is er te weinig voedsel.
.
Vanuit de lucht gezien zouden beleidsmakers kunnen vaststellen hoeveel mensen er in een gebied maximaal kunnen wonen. Het overschot krijgt een genadeschot om honger in de winter te voorkomen en ook om de populatie van mensen rustig te houden. Een humaan beleid.
.
De handen gaan er niet voor op elkaar. Het zou genocide heten. Omdat wij dat zo hebben bepaald in wetten, regels, jurisprudentie, door gewoonte en via verdragen. Zo is de wet niet.
.
De provincie wast de handen in onschuld en heeft straks het recht in de hand. Om overbegrazing tegen te gaan, waardoor het vogelreservaat weer aantrekkelijker is voor beschermde vogelsoorten. Maar vooral om in de komende winter geen maatschappelijke onrust te hebben omdat de aanblik van uitgehongerde dieren onprettig is.
.
Zo is de wet. Natuur met hekken eromheen, waardoor er voedseltekort en honger is. Met liever snel schieten om uitgemergelde dieren uit het beeld te jagen. Met de wet van mensen die andere dieren als inferieur ziet.
.
Er zijn tijden geweest waarbij het moreel rechtvaardig was om in opstand te komen tegen racistische en discriminerende foute wetten.
.
Misschien komt er ooit het besef dat discriminatie op basis van soort ook geen rechtsgeldigheid mag kennen.
.
Dieren hebben rechten, ook als wij mensen ze niet in wetten hebben vastgelegd.

2 REACTIES

  1. Een zeer goed geschreven stuk, kristal heldere analyse van de heer Bernd Timmermans. Waarom is deze logische beredenering zo moeilijk te omarmen door ‘ de lange zwarte jassen? Misschien omdat zij onder hun toga een geweer dragen.

  2. Goed stuk! Jammer dat de overheid en diens zielsverwanten weinig interesse hebben in rechten van dieren en des te meer interesse in het vullen van eigen zakken en die van, al dan niet, direkte, collega’s.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here