De Dagdenkers: Over fotograferende ramptoeristen bij ongevallen: ’s land wijs, ’s lands eerbetoon

0
318
peter-vincent-schuld
Op de foto Peter-Vincent Schuld © Christel Dubos/Schuld
door Peter-Vincent Schuld
Afgelopen zaterdag, snelweg A58 bij het Brabantse Bavel. Noodlot slaat toe.
Bij een verkeersongeval valt een 48-jarige dode te betreuren, 2 mensen raakten zwaargewond.
Een verschrikkelijk triest feit, maar helaas gebeurt het vaak.
Wat ook steeds vaker gebeurt is dat automobilisten al dan niet rijdend
zo’n tragedie aan het fotograferen en het filmen zijn.
Zo ook bij dit ongeval. De politie is woest en heeft tientallen automobilisten
op de bon geslingerd die al rijdend aan het filmen en fotograferen waren.
De politie is zo nog kwader op omstanders die hulpverleners en
ongevals-analisten in de weg liepen, doodleuk slachtoffers stonden te fotograferen
en sporen vernietigden door overal maar zomaar doorheen te lopen op de plaats van het ongeval.
Soms vraag ik me af of mensen hun verstand in hun eventueel aanwezig okselhaar hebben zitten.
In de eerste plaats, en dat geldt voor iedereen, dus ook voor ons journalisten;
Kom je ter plaatse en je kunt hulp verlenen, je kunt een verschil maken tussen leven en dood, dan doe je dat. Die nieuwsfoto komt wel. Het belang van een mensenleven of een dierenleven staat voorop.
Even recht op de man af. Ik ben fotojournalist van origine en ik ben vaak genoeg ter plaatse geweest bij ernstige incidenten. Als ik onderweg was naar zo’n plek des onheils, vroeg ik me voortdurend af “oh my goodness, iemand is betrokken geraakt bij een tragedie, wellicht overleden en nu zijn er op het moment dat ik dit besef, ergens mensen die genieten, iets aan het drinken zijn, die hun normale leven aan het leiden zijn en die binnen enige minuten tot uren zullen ze te horen krijgen dat hun naaste
nooit meer thuis komt”, uit het leven gerukt, zomaar, ineens, zonder afscheid.
Dat relativeert weer even je “zo belangrijke werk” om de mensen te informeren over wat er zich heeft afgespeeld.
Maar mensen die zomaar vanuit hun auto aan het filmen zijn of met hun neus er bovenop staan en hulpverleners in de weg lopen, hebben dat verstand niet blijkbaar.
Ben er toch nog even verder over gaan nadenken.
De mens is nieuwsgierig van aard en dus lijkt het normale denken even gestaakt te worden als er zich plots een incident voordoet.
Opeens lijkt al het normbesef aangaande privacy, respect voor de slachtoffers, het niet hinderen van hulpverleners en het niet in gevaar brengen van het overige verkeer volledig weg.
Wat mij bij dit soort situaties nog het meeste stoort is dat omstanders staan te kijken en te filmen maar geen poot uitsteken.
In Nederland is het sociaal niet geaccepteerd om slachtoffers in beeld te brengen, ook niet in de media.
Bij onze oosterburen is het weer normaal dat het bergen en het transporteren van een overledene bij een incident (weliswaar onherkenbaar) in beeld wordt gebracht.
In Roemenië, Rusland, Oekraïne en Kazachstan is het weer heel normaal dat een overledenen bij een ongeval of een ander incident in beeld wordt gebracht en dat het te zien is op het journaal.Ook de beelden van bodycams van hulpverleners worden openbaar gemaakt met alle aanzichten van dien.
Men gaat daar anders om met leven en dood. Niet dat men minder verdrietig is over het verlies van een naaste, integendeel.
Maar daar staat wel wat anders tegenover. Betreffende alle ettelijke filmpjes die ik de afgelopen dagen heb zitten bekijken op Youtube, voor dat ik dit ging schrijven, viel mij één ding op;
Vrijwel alle omstanders, hoe klunzig soms ook, deden wel alles om iemand uit een voertuig te halen die bekneld zat. Hielpen de hulpverleners om mensen te redden.
Gaven hun eigen kleren om iemand warm te houden, staken dus wel een poot uit.
Geen onverschilligheid.
Geen woorden maar daden.
Samen mensen redden.
Samen de voorraden halen uit een brandend winkelpand.
Samen dekens halen en over slachtoffers leggen.
Vele, vaak te veel handen die iets probeerden te doen voor hun naaste.
Oké, dan is er dat beeld van de slachtoffers, maar omstanders staken op zijn minst hun handen uit hun mouwen.
Terug naar Nederland en België waar we iets anders omgaan met het visuele aspect rond
incidenten.
Als je bij een ongeval komt of een ander incident, probeer dan te helpen.
Als je niet professioneel of niet als (burger)hulpverlener op een ongevalsplaats hoeft te zijn, maak dan ruimte en plaats voor de hulpdiensten.
Als je niks te zoeken hebt bij een ongeval, rij of loop door en zorg dat er niet meer ongevallen gebeuren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here