Over oud NAVO-baas Jaap de Hoop-Scheffer:
Ome Jaap was recht voor zijn raap

Peter-Vincent Schuld

Oud secretaris-generaal van de NAVO, Jaap de Hoop Scheffer heeft in een interview voor het Nederlandse NOS-programma Nieuwsuur zijn visie gegeven over demarches van de NAVO ten opzichte van Rusland waarbij De Hoop Scheffer zijn hand in eigen boezem steekt. Nee het onbreekt de Hoop Scheffer niet aan zelfkritiek, integendeel. De durf die De Hoop Scheffer aan de dag legt om recht tegen het gangbare heersende politieke anti-Russische klimaat in te gaan geeft blijk van een goede inschatting van de internationale geopolitieke verhoudingen.

“De NAVO heeft Poetin radicaler gemaakt” zegt De Hoop Scheffer. “De NAVO had in 2008 niet het lidmaatschap moeten toezeggen aan Oekraïne en Georgië” stelt De Hoop-Scheffer. Het was destijds de wens van de inmiddels Amerikaanse oud-president George W. Bush en zeer tegen de wil van Angela Merkel in om de twee landen tot de NAVO. te laten toetreden.

bush-brussel
Toenmalige President van de Verenigde Staten, George.W. Bush, hier op bezoek bij de Europese Raad te Brussel (c) Peter-Vincent Schuld

Het westen schijn tot op de dag van vandaag weinig tot niets te begrijpen van Rusland met inbegrip van de door Poetin gevoerde politiek.
De Russen hebben na de val van het communistische tijdperk hun nationale trots hervonden, gebaseerd op een eeuwen oude rijke geschiedenis.

Zelfs het innemen van De Krim past hierbinnen en valt eigenlijk best te begrijpen, sterker zelfs; het is te verdedigen.
De Krim was oorspronkelijk Russisch en in een “dronken bui” van oud Sovjetleider Chroetsjov toebedeeld aan de toenmalige Sovjetrepubliek Oekraïne.

veteran-odessa
Veteraan in militair Sovjet-uniform met decoraties in de achteraf gelegen straten van Odessa, Oekraïne (c) Peter-Vincent Schuld

Rusland wil niet meer en niet minder dan baas zijn in eigen regio en op het internationale toneel een toontje meeblazen.
Misschien ook maar goed dat de Russen dit doen. In tegenstelling tot het gebrek aan enige historische kennis en leringen die daaruit getrokken kunnen worden beschikken de Russen wel over die noodzakelijke kennis en historisch besef en zetten die kennis plus het besef om in beleid.

Rusland heeft dus recht op “territoriale adem” die gevormd wordt door bufferstaten gelegen tussen de machtsblokken NAVO en EU enerzijds en Rusland anderzijds.

Bovendien zijn Oekraïne en Georgië beiden lid van het partnerprogramma “Partnership for Peace” (PfP) waarbinnen er kan worden samengewerkt.

Zowel Rusland als de NAVO worden voor niet te overziene verdragsmatige problemen gesteld mochten de twee landen toetreden tot de NAVO.
Immers heeft geeft de twee landen een vrijbrief om Rusland te provoceren in de wetenschap dat overeenkomstig artikel 5 van het NAVO-verdrag een militaire reactie tegen de twee betrokken landen beschouwd wordt als een aanval op alle NAVO-lidstaten.

nato-navy
Marineschip met NAVO-embleem in de haven van Tallinn, Estland (c) Peter-Vincent Schuld

Zeker met de onvoorspelbare politieke klimaten in Oekraïne en Georgië lijkt het mij wijs om niet tot zulke onomkeerbare beslissingen te komen die absoluut een dreiging vormen voor de stabiliteit in de wereld.

Mijn advies aan de dames en heren politici, en zeker aan huidig secretaris-generaal Jens Stoltenberg luidt:
“Hou op met Rusland te provoceren”.

Er valt met de Russen op tal van vlakken heel goed te onderhandelen en te praten. Er valt zelfs uitermate goed en constructief mee samen te werken. Sterker, elke militaire spanning tussen het westen en de Russen komt zeer waarschijnlijk acuut te vervallen op het moment dat je Rusland en haar nationale trots erkenning en respect toont. Zeker in bepaalde politieke haviksnesten in de VS zijn de sentimenten anti-Russisch. Deze middens zijn politiek gebaat met het in stand houden van het eeuwig Russisch vijandsbeeld. Vooral in Democratische kringen heeft men daar een handje van, maar gezegd moet worden dat de voorganger van Obama, Bush daar dus ook een handje van had.

Het zou zelfs misschien maar wel eens zo kunnen dat de besprekingen vanuit het Trump-kamp met de Russen nog meer tot ontspanning tussen de twee landen hadden kunnen leiden als er niet zo’n heibel over gemaakt zou zijn. Op alle slakken zout leggen is ook een kunst en niet een van de mooiste kunsten.

Bovendien; de geopolitieke realiteit leert, en zeker waar het landen zoals Rusland en voormalige republieken die ooit tot de Sovjet Unie behoorden betreffen, dat er zaken gedaan worden achter de schermen, buiten het zicht van de camera’s op bijzonder informeel niveau. Welkom in de andere wereld waar zaken nu eenmaal anders lopen dat de mores die we in het westen gewend zijn.

jdhs-nrf
Jaap de Hoop Scheffer in zijn rol als secretaris-generaal van de NAVO tijdens een NAVO-oefening op het eiland Sao Vincente, Kaapverdië (c) Peter-Vincent Schuld

Jaap de Hoop-Scheffer: In zijn tijd als minister heb ik hem al veel meegemaakt en met hem ook op buitenlandse reizen vergezeld als fotojournalist. Met enkele andere journalisten hadden we voor Jaap de Hoop Scheffer altijd een vriendelijke bijnaam, die luidde “Ome Jaap”. Persoonlijk heb ik Ome Jaap altijd beschouwd als een scherp, kundig en uiterst intelligent politicus. Blijkens zijn verklaringen in Nieuwsuur ben ik in die overtuiging alleen maar gesterkt. Nu de rest nog van de zogenaamde “buitenland-specialisten”.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here