Verkeerde argumenten in politieke strijd dividendbelasting

0
371
Bepalen grote bedrijven zoals Shell de Nederlandse politiek? Op de foto de Shell raffinaderij in Pernis foto © Peter-Vincent Schuld

Verkeerde argumenten in politieke strijd dividendbelasting

door Koos van Houdt

De feiten spreken voor zich. Wat is de situatie op Prinsjesdag in de Tweede Kamer? Het is een feit dat het kabinet wil proberen de dividendbelasting af te schaffen. Het is een feit dat we dit te vroeg weten. Het had pas op Prinsjesdag bekend mogen worden. Het is een feit dat de coalitie daarover verdeeld is, maar het voorstel toch steunt. Ook dat hadden we eigenlijk pas op Prinsjesdag mogen weten. Het is een feit dat de oppositie nog wel een poosje wil stoeien over die “meloen”, die moeilijk valt door te slikken.

De Tweede Kamer is een arena vol politieke strijd. Het zou pas gevaarlijk worden wanneer er geen meningsverschillen zouden zijn. De dividendbelasting is typisch zo’n onderwerp waarover valt te twisten. Het stond in geen enkel verkiezingsprogram. Maar je kunt begrijpen dat de liberale ideologen bij de VVD zo’n voorstel ontwikkelen. Die jongens zijn er immers om het bedrijfsleven en het grootkapitaal te steunen. Die willen niets liever dan grote bedrijven als Unilever en Shell zich thuis blijven voelen in Nederland.

Veel landgenoten die een belangrijke rol in de politiek spelen, hebben eerder bij dergelijke bedrijven gewerkt. Er is niets mis mee. Maar Unilever, ooit werkgever van Mark Rutte of Shell, waar onder meer Frits Bolkestein, Wouter Bos en Dick Benschop hebben gewerkt, moeten niet de inhoud van de Nederlandse politiek willen bepalen.

Dat anderen in de Nederlandse politiek tegen dat plan inzake afschaffing van de dividendbelasting zijn, is ook geen probleem. Wat de uitkomst ook wordt, het land zal er niet door vergaan. Over cijfers valt in de nationale politiek eindeloos te twisten. Je kunt je geen halve abortus voorstellen, wel een compromis over cijfers en belastingmaatregelen.

Maar nu. Hoe voer je dat debat? In hun haast de publieke opinie naar de eigen hand te zetten, hebben zowel Jesse Klaver (GroenLinks) namens de oppositie in een eerdere fase, als eind vorige week Sybrand Buma (CDA) het verkeerde argument gebruikt. Klaver zegt dan: “Ik ben tegen het voorstel, want de kleine man draait op voor die anderhalf of twee miljard, die de maatregel kost”. Buma, in zijn haast het kabinet af te dekken, zei donderdagavond: “We hebben het zo geregeld, dat het grotere bedrijfsleven deze maatregel betaald.”

Lees nog even door, zodat ik kan uitleggen waarom beide argumenten fout zijn. We kennen in dit land de zogenaamde Comptabiliteitswet. Hoewel u wordt geacht de wet te kennen, hoeft u niet direct precies te weten wat in deze wet staat. Kamerleden en ministers echter wel. Daarin staan onder meer de spelregels voor het opstellen van de rijksbegroting. Rode lijn: de regeling voor de inkomsten (onder meer de belastingen) staat geheel los van de regeling voor de uitgaven.

Wat de departementen al dan niet doen voor onze wegen, scholen, gezondheid en leger staat los van de wijze waarop wij worden verplicht belastingen te betalen. De wegenbelasting is geen wegenbelasting, maar motorrijtuigenbelasting. Het verdwijnt in die ene grote overheidspot. De inkomstenbelasting, de btw en al die andere geliefde en minder geliefde aanslagen op wat wij als burgers ‘ons geld’ vinden, worden geheven ongeacht de beslissingen over de wijze waarop ons geld weer door onze overheid wordt uitgegeven.

Het komt erop neer dat de inkomsten van onze overheid in een grote pot komen, schatkist genaamd. Dat geld wordt allemaal bij elkaar gegooid. Je kunt dus van geen enkele belasting zeggen dat het voor een speciaal doel wordt geheven of een specifiek effect heeft op welke afzonderlijke beleidsactie dan ook. Wel mag de overheid ermee doen, wat het wil als er een meerderheid voor in de Tweede en Eerste Kamer. Er zijn geen ‘deelheffingen’ of bijzondere belastingen.

Het is daarom helemaal niet raar om voor de ene belasting de tarieven net even wat hoger vast te stellen of die voor een andere belasting te schrappen. Het enige wat je ervan kunt zeggen is dat ook de overheid het eigen huishoudboekje op orde moet krijgen of op orde moet houden. Daarom zet Jesse Klaver op verkeerde wijze zijn aanval in op de afschaffing van de dividendbelasting en verdedigt Sybrand Buma die op verkeerde wijze. Het is een feit dat beide handelen in strijd met de wet. De Comptabiliteitswet wel te verstaan. Daar staat alleen geen boete op.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here