Commentaar op de Energiecrisis: Het graaien en paaien door overheid lijkt op puur bedrog

0
Gasmeter in een appartementsgebouw in Brasschaat, België Foto: © Peter-Vincent Schuld

door Peter-Vincent Schuld en Christel Dubos

Genoeg is genoeg. De Nederlandse en Belgische overheden maken er de laatste decennia op alle gebieden, de energievoorziening in het bijzonder, er een complete bende van. Het verstand van de dames en heren politici en beleidsambtenaren (b)lijkt totaal afwezig. De  bevolking en het bedrijfsleven kreunt en steunt onder de inmiddels onbetaalbare  energietarieven. Ook al dalen deze dagen de gasprijzen, er is immers gewerkt aan het op peil brengen van de voorraden, toch zijn de tarieven exorbitant hoog. Er is niet veel meer voor nodig om de bevolking in pure woede de straat op te laten komen op een wijze waarbij het militant demonstreren van de boeren in Nederland bij zou kunnen verbleken. Je mag je zelfs de vraag stellen of  de aanhoudende incompetentie van veel politici niet gevaarlijker is voor de democratische rechtsstaat dan de boze burgers die zich verenigen.  Het is een bloedlinke zaak als burgers die boos zijn, het gevoel hebben niet gehoord te worden door de  politiek en de journalistiek. De “chemische reactie” die dan kan ontstaan en zelfs deels reeds is ontstaan is uiterst giftig en explosief.

Extra belasting voor energiereuzen

Als het aan tal van politici ligt moeten energiereuzen extra belasting over hun winst gaan betalen. Op de foto Tankstation met gedeelte waar vrachtrijders truck diesel kunnen tanken bij Hazeldonk. Nederland
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het Nederlands kabinet heeft maandag 12 september verklaard dat zij burgers die hun energierekeningen niet meer kunnen betalen tegemoet willen komen door onder bepaalde voorwaarden hun schulden over te nemen. Het Nederlands kabinet zegt hiermee huishoudens te willen behoeden voor afsluitingen van gas en elektriciteit en tegelijkertijd te willen voorkomen dat leveranciers van energie aan de consument door wanbetalingen om komen te vallen. Tegelijkertijd heeft de Europese Commissie, in navolging van politici in diverse lidstaten het idee geopperd om de grote winsten die de energie producerende en leverende bedrijven af te romen ten faveure van de fiscus. Ja een bedrijf als Shell boekt mooie bedrijfsresultaten. Maar het  bedrijf wordt tegelijkertijd ook door diezelfde overheden op nationaal en Europees niveau gedwongen om enorme kosten te maken om mee te gaan en bij te blijven in de zogenaamde energietransitie. Als er geen externe financiering is dan moeten die kosten betaald worden uit elke liter benzine of diesel, dan wel elke andere economische activiteit die een bedrijf als Shell ontplooit. Geld groeit niet aan een boom, niet voor u als burger, niet voor een bedrijf en niet voor de overheid. Maar de meest spilzieke en door de waan van de dag gedreven “club” is juist diezelfde overheid. Als we het woord “overheid” gebruiken bedoelen we niet alleen uw gemeentebestuur, uw regering, maar ook uw provincie en het dagelijks uitvoerend bestuur van de Europese Unie, de Europese Commissie.  De tijd is aangebroken dat we daadwerkelijk mogen en moeten twijfelen aan de oprechtheid en de integriteit en dus de eerlijkheid van de “overheid” Maar ook is het nodig vraagtekens te zetten bij de verstandelijke vermogens van de dames en heren politici.  Bij  gerechtvaardigde twijfels zullen we de zaken goed moeten analyseren. Dat is geen eenvoudige zaak, want het is een opeenvolging en een optelsom van decennia van wanbeleid en onwaarheden waarvan de ernst alleen te duiden is in cijfers als je de jaren vermenigvuldigt met het aantal elkaar opvolgende politici die er een bende van gemaakt hebben.

Het praten tegen een muur en een dichtgemetseld loket

Een spreekwoordelijk beeld: Een dichtgemetseld raam annex loket
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Burgers ventileren hun mening, hun angst en hun noodkreet, maar het spreekwoordelijk overheidsloket is gelijk een dichtgemetseld raam waarbij je alleen met een moker doorheen kunt slaan. Dit is niet gezond. Dit is niet een overheid die ten dienste staat van de burger. Dit is een verzameling van overheden en politici die elke aansluiting met de realiteit missen. Dit zijn overheden en politici die woordkunsten bedrijven om middels een samenweefsel van woorden en dus verdichtsels de burger en het bedrijfsleven opzettelijk een rad voor ogen te draaien en mogelijks omdat ze geen wijs meer kunnen uit jarenlange verzinsels  en waanideeën die soms gemeengoed worden omdat de mens zich van alles laat aanpraten. Kritiek op gangbare opinies wordt niet geveeld op straffe van scheldpartijen, verdachtmakingen en sociale uitsluitingen. Alle factoren samen verwurgen de samenleving en ook wij burgers zijn niet vrij van zonden waar het elkaar verstikken aangaat. Luisteren wij nog wel goed naar visies van anderen? Laten we elkaar nog wel uitpraten? Is de tijdsdruk en de spreektijd belangrijker geworden dan de inhoud? Is de burger aan de andere kant ook niet te lui geworden omdat de burger graag in 2 minuten wenst te lezen waar toch echt meer tijd noodzakelijk is om de zaken goed te begrijpen?  Ook deze cocktail is giftig. Nee, ook de burger is niet zonder zonden. Maar als mensen maken we allemaal fouten en de mens die haar of zijn fouten durft toe te geven en vervolgens koers wijzigt  is een mens die waardigheid  met zich meedraagt. De klimaatdiscussies en de energietransitie voeren al sinds de jaren negentig van de vorige eeuw een hogere toon en na verloop van tijd een belangrijker agendapunt dan de energiezekerheid en de betaalbaarheid van energie.

Windmolens in de mist

Windmolen in de mist, in het noordelijke deel van de Duitse deelstaat Nordrhein-Westfalen Foto: © Peter-Vincent Schuld


De ontelbare windmolens en zonnepanelen die zijn gebouwd en ons betaalbare energie zouden leveren blijken niet in de energiebehoefte te kunnen voorzien. De vraag ontstaat of al die subsidies om die dingen neer te poten verhoudingsgewijs buitenproportioneel zijn geweest en eerder een blijk gaven van symboolpolitiek.

Windmolen van en op het terrein van het logistieke centrum van Nike in Laakdal, België
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Op microvlak kan bijvoorbeeld een onderneming echt wel baat hebben als ze die molens of zonnepanelen zelf in beheer plaatsen en de vruchten ervan plukken. Maar op macrovlak lijkt het toch op scheve toestanden met enorm veel kosten ten laste van de belastingbetaler. Wat is nu de echte rendabiliteit versus de kosten en de levensduur?
De Franse- energie en afvalgigant Veolia heeft inmiddels een bedrijf uit de rond gestampt dat gespecialiseerd is in het recycleren van zonnepanelen. Iedereen lijkt er beter van te worden, maar de burger delft vaak het onderspit. Is dat waar we naartoe willen? Nee, we zijn daar reeds terechtgekomen.

Tegenstrijdig

Een ouderwetse telefoon
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We worden steeds meer afhankelijk van energie. Was bellen  via een vaste lijn via koperdraad vroeger mogelijk omdat de telefoonmaatschappij voorzag in de elektrische voeding van het telecomsysteem. Heden ten dage moeten we zelf onze communicatiemiddelen van mobieltje, tablet tot computer aan de laders leggen. Zelfs de auto gaat aan de lader. In  razend tempo worden er laadstations voor elektrische auto´s gebouwd en het einde is allerminst in zicht. Toch vindt de Europese dat we 10% energie moeten gaan besparen. Wat wil deze Europese Commissie nu eigenlijk? Weten de leden van de Europese Commissie het zelf nog? Gelukkig zijn we over helft van de zittingsduur van de huidige Europese Commissie. Over 2,5 jaar hebben we kans en moeten we de hoop koesteren dat er mensen zitting gaan nemen met wat meer kennis, kunde en realiteitszin. Hopelijk mensen die die voeling houden met de burger.

“Vers aardgas”

Koeltruck die rijdt op Biogas (BIO LNG) van Shell gefotografeerd op een parkeerplaats nabij Rostock, Duitsland Foto: © Peter-Vincent Schuld

Vrachtwagens tijden meer en meer op aardgas………euhh aardgas? Nee, ook op biogas. Maar voor de zoveelste keer stampen we het er bij u in dat het hoofdbestandsdeel van zowel aardgas als biogas niet meer en niet minder is dan methaan. Of het methaan nu miljoenen jaren oud is (zogenaamde fossiele brandstof) of “vers” geproduceerd methaan dat we biogas noemen, het is en blijft methaan. De termen biogas en groen gas zijn gewoon leugenachtig en vals. Maar oh ja, als “oud” methaan de fiscale status heeft van fossiele brandstof heeft de overheid een zelf bedachte rechtsgrond om het zwaarder te belasten. Dus is kreeg “vers” geproduceerd methaan het predicaat “bio”. Ook wij als mensen produceren elke dag methaan tot ergernis van onze omgeving als we windjes laten. Hoeveel ton “biogas” zou een mens in zijn leven produceren?

Afval uit de natuur: dode takken van een palmboom in Guardamar, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Wat vaststaat is dat we onze aardgasvoorraden zelf op peil hadden kunnen houden als we alleen al het afval wat afkomstig is uit de land- en tuinbouw, maar ook uit de natuur hadden verwerkt in daadwerkelijke grootschalige biovergistingsinstallaties.

De biovergistingsinstallatie waar “vers aardgas” geproduceerd afkomstig van
het vleesverwerkend bedrijf in Alhama de Murcia, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Een gerenommeerd bedrijf dat vleeswaren maakt genaamd El Pozo in Alhama de Murcia gebruikt haar organisch afval om methaan te produceren. Met wat inventiviteit hadden hier enorme kansen gelegen voor het bedrijfsleven. Organische afvalstromen genoeg. Het bedrijfsleven heeft voortdurend te maken met vormen van stompzinnige overheidsbemoeienis die het bedrijfsleven in de weg heeft gestaan en nog staat om rendabel en grootschalig “vers aardgas” te produceren.

Bus welke rijdt op biogas, alias “bio methaasn alias “vers aardgas” in de buurt van Lyon, Frankrijk
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We rijden op een Franse autosnelweg en zien een bus met het opschrift dat deze bus op “bio-methaan” rijdt. Wat nu “biomethaan? ” Gewoon vers geproduceerd aardgas. Stop nou eens met liegen en bedriegen en de zaak te verdraaien! Maar dat zijn we helaas gewend.

De toenmalige Amerikaanse president Donald Trump spreekt tot de Algemene Vergadering van de VN en richt zich tot de Duitse delegatie.
Beeld: © Verenigde Naties

De voormalige Amerikaanse president Trump werd in zijn rede voor de Algemene Vergadering voor de Verenigde Naties eind september 2018 door de Duitse delegatie uitgelachen toen hij zich richtte tot de zelfde Duitse delegatie met de waarschuwing niet te afhankelijk te blijven en te worden van Russisch gas. Meesmuilend en minachtend werd Trump uitgelachen die waarschuwde voor de exacte realiteit van september 2022. De “hele wereld” kan wel lacherig reageren en een andere mening zijn toegedaan, daarmee is niet gezegd dat “die hele wereld” ook gelijk heeft. Na de val van de Sovjet Unie hebben we niet gedacht dat er ooit wel eens tijden  aan zouden kunnen breken die een streep zouden zetten door menig agenda en op drijfzand gebouwde waanbeelden. Trump blijkt gelijk te hebben gehad. Daarmee is niet gezegd dat Trump in alles gelijk had, maar dit valt niet te ontkennen. Door meerdere leveranciers van aardgas te hebben spreid je het risico op tekorten en politieke spelletjes. De Nord Stream 1 en de Nord Stream 2 waren echt geen politieke speeltjes van de VS noch van de Russen geworden als deze pijpleidingen slechts een onderdeel hadden gevormd van het totale aanbod aan aardgasleveringen.

Tussen wal(stroom) en het schip

Installatie die schepen voorziet van elektriciteit (walstroom) gedurende de tijd dat ze zijn aangemeerd. Foto wertd gemaakt op La Palma, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Neem even de moeite. Probeer het u eens in te beelden. Een samenleving is soms net een schip, of laten we het beter uitdrukken, net een cruiseschip of een ferry. Als het een eigen koers gaat varen en van de wal vertrekt kan het niet meer rekenen op de zogenaamde walstroom, dus de energievoorziening die van de wal komt en in de elektriciteit op het schip voorziet als het aangemeerd ligt. Eenmaal op het water moeten de motoren van het cruiseschip de noodzakelijke energie produceren. Vallen de motoren in open water of op volle zee uit, dan werkt er niets meer. Geen koeling, geen airco en zelfs de toiletten werken niet meer. Gevolg? Rottende etensvoorraad, schip op de dool en menselijke uitwerpselen die uit de toiletten en douches komen en zich verspreiden over de de vloerbedekking van de cabines, de gangen, de restaurants, kortom overal waar u het zich maar kan bedenken.

Volop stroomverbruik op een cruiseschip op de Caribische Zee voor de kust van Simpson Bay, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Een zalige reis kan zo veranderd zijn in een  horror-trip. Dus met andere woorden. Denk na. Word nooit afhankelijk van een enkele energiebron. Ook het thans al in de ban doen van zogenaamde vervuilende energiebronnen is gewoon je oude schoenen weggooien voordat je nieuwe schoenen hebt die goed passen.  Maar het groen gedram is nogal totalitair van aard en veelt geen kritiek.  Ontelbare miljarden investeren in een zekere energietransitie waarvan niet met 100% zekerheid te zeggen is of het vermeende door mensen veroorzaakte tij van feitelijke klimaatopwarming te keren is. Het paniekvoetbal heeft ons blind gemaakt voor de noodzakelijke grote energiebehoefte van de dag. Strategische voorraden aanleggen? Waarom zouden we! We leven toch in vrede. Maar de grote denkers uit het verleden hebben het al zo vaak gezegd. Vrede is niets meer dan een tijdelijke vorm van stabiliteit tenzij je een juridisch en economisch mechanisme hebt dat er voor zorgt dat de landen geen enkel voordeel kunnen behalen uit het onderling voeren van oorlog. Dat mechanisme is er en heet de Europese Unie, maar het dagelijks bestuur, de Europese Commissie kent vooraanstaande figuren die de door hun beklede posities niet verdienen.


Schaarste

Het voorbeeld van schaarste: benzine op de bon. Deze benzinebonnen dateren van de oliecrisis uit de jaren 70
Foto Christel Dubos / Schuld


Maar veel burgers denkt net zoals menig politicus niet verder na dan de vierkante meter waarop de burger en politicus leeft. De economie is de wet van schaarste. Dan heb je nog twee vormen van schaarste. Kunstmatig gecreëerde schaarste en daadwerkelijke schaarste. Door andere vermeend vervuilende energiebronnen onaantrekkelijk te maken of af te stoten zorg je voor een kunstmatige schaarste. De rekening moet hier voor worden gepresenteerd aan de milieuclubs, klimaatlobby en de politiek in de breedste zin van het woord. Ook de oliecrisis uit de jaren 70 waarbij de benzine op de bon ging was een door de Arabieren kunstmatig gevormde schaarste. Er was en is wereldwijd olie genoeg.

De overheid als dubbelhartige leugenaar en manipulator in de energievoorziening?

Voorbeeld van een vuilnisbelt in Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Het verbranden van meer afvalstromen en de dus emotioneel en dogmatisch ingegeven recycling terug te brengen is een van de manieren om te zorgen voor een betaalbare energievoorziening. Er liggen duizenden vuilnisbelten die we kunnen afgraven met daarin afval dat perfect te verbranden valt.

Logo Attero


Maar op een of andere manier lijken we niet in staat die denkoefening te kunnen maken. Gebrek aan verstandelijke vermogens? Het is perfect mogelijk om het vrijkomend CO2 af te vangen dat in vloeibare vorm weer geleverd kan worden aan de glastuinbouw die het nodig heeft om de gewassen in de kassen te laten groeien. De groene lobby wil niet nadenken of kan het niet.  Moeten we niet af van die groene lobby?  De groene lobby is hoe dan ook een gevaar te noemen voor de stabiliteit en de continuïteit van de samenleving. We gaan even naar Nederland. We spreken met woordvoerder Robert Corijn van afvalverwerker Attero. Attero baat een afvalenergiecentrale uit in Moerdijk. De verbranding van afval voorziet in de elektriciteitsvoorziening van zo’n 400.000 huishoudens volgens Robert Corijn . Door geheel Nederland hebben we zo’n 12 afvalverbrandingsinstallaties staan. Wereldwijd worden er in rap tempo afvalverbrandingsinstallaties bijgebouwd om te zorgen dat het afval niet meer gestort hoeft te worden. De ontbindingsgassen, inderdaad, methaan (hoofdbestandsdeel aardgas) , is een broeikasgas dat heel nuttig is als  brandstof maar in de open lucht schadelijk lijkt te zijn. De Nederlandse overheid, met name de beleidsambtenarij op het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat wil eigenlijk af van de verbrandingsinstallaties volgens Robert Corijn. Maar afvalverbrandingsinstallaties  voorzien wel in de noodzakelijke energievoorziening en zorgen dat de rommel niet in de leefomgeving achterblijft of gestort wordt wat in nog zo’n 25 procent van gevallen binnen de Europese Unie gebeurt. Maar wat doet die verdomde Nederlandse overheid? Op elke aangeleverde  ton te verbranden afval wordt een verbrandingsheffing geheven door de staat. Zelfs op geïmporteerd afval om de centrales draaiende te houden en andere landen van de Europese Unie te ontzorgen van hun afval zodat het niet gestort hoeft te worden. Ook op dit ingevoerd afval moet een verbrandingsheffing worden betaald wat in feite niets meer is dan een verkapte invoerheffing die op zijn minst naar de geest van de Europese wetgeving strijd is met de Europese verdragen.  Die prijs wordt uiteraard aan u als energieconsument doorgerekend aldus Robert Corijn.

Logo van Twence

Afvalverwerker Twence heeft inmiddels een afvanginstallatie voor CO2 aan haar verbrandingsinstallatie gekoppeld.  Dus wat is dan nog het probleem? Een dogma? Een geesteszieke overheid? Ongezond milieu-fanatisme?


Belastingen en Accijnzen

Achteloos weggeworpen plastic, niet gerecycleerd en dus volgens de EU regels belastbaar belastbaar (hoe??) gefotografeerd op het eiland La Palma, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Onthoud altijd dat belastingen en accijnzen manieren zijn om de overheidskas te spekken en / of een instrument is om het gedrag van de burger of het bedrijfsleven te beïnvloeden. Eigenlijk een heel gevaarlijk manipulatief instrumentarium dat buitenproportioneel wordt gebruikt zoals de overheid dit en altijd overal doet. Hierdoor worden de burger en het bedrijfsleven tot slaaf gemaakt worden van de overheid. Hoezo slavernij afgeschaft?  U betaalt zich blauw aan accijnzen op de brandstoffen voor uw auto, u betaalt zich scheel aan de energieheffingen bovenop uw energienota. De transportkosten voor energie worden u ook door bedrijven in rekening gebracht waarvan de aandelen in handen zijn van de overheden en de eventuele dividenden op winsten ook ten gunste komen van diezelfde aandeelhoudenden overheden.  Als de Nederlandse regering zegt “we gaan schulden overnemen” heeft u in de maanden en jaren voordien de staatskas al voldoende gespekt. Kortom u betaalde uit eigen zak de cadeautjes die u nu door de Nederlandse regering worden gegeven. Het kan nog erger. De Europese Commissie meende rond de corona-affaire  meer eigen financiële middelen te moeten hebben. Dus stelde de Europese Commissie een belasting voor op niet gerecycled plastic. Het voorstel werd aangenomen door de Raad van slapende Staats- en Regeringsleiders en het slapende Europees Parlement. Al dan niet gerecyclede plastic heeft een hoge energiewaarde in de verbrandingsovens van de  afvalenergiecentrales. Er kan zo elektriciteit van gemaakt worden. Een goedkope grondstof om uit het stopcontact te komen, maar weer belast door een kolonie wereldvreemde politici. De burger zou voor minder razend worden. Juist nu energie zo duur is. Nadenken is de meeste politici niet gegeven of zijn het ranzige dubbele gezichten?  Zijn de ministeries bemand met verstandelijk gehandicapten? Ook de Europese Unie en met name de Europese Commissie zouden een goede schoonmaakbeurt qua ambtenaren en politici  niet misstaan. Goed dat er overheden zijn, maar overheden moeten wel goed en behoorlijk functioneren en er mag enig verstand en een brede algemene ontwikkeling verwacht worden.

Hysterie

Duwbak met steenkool op het Albertkanaal, enkele weken geleden te Wommelgem, België
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Aandelen markten en markten in grondstoffen zijn nogal hysterisch van aard. In spreekwoordelijke zin hoeft er maar iemand auw te roepen en de prijzen stijgen of dalen naar gelang de emotie. Bewindslieden kunnen, indien zeker van hun zaak, per dag meedelen hoever de voorraden zijn toegenomen of op peil zijn. Daarmee haal je al het eerste element van hysterie op de markten weg. Wij hadden iets meer dan een maand geleden al gemeld dit het gas uit Israël en Azerbaizjan aanstonds de weg naar Europa zou vinden. Op maandagavond meldt de nieuwsticker onder in beeld van het Duitse televisienieuwskanaal Welt dit als groot nieuws wat wij op 21 juli j.l.  al  brachten. Zit iedereen nu echt te slapen? We staan bij het Albertkanaal in Wommelgem, nabij Antwerpen. Een lege tanker op weg om benzine of diesel op te halen. Een duwboot met vier bakken voert steenkool aan. Steenkool, er is weer meer vraag naar. De prijzen voor steenkool zijn weer gestegen. Had gewoon de centrales in bedrijf gehouden met afvang van CO2. Kortom denk na voordat je maatregelen neemt en aan kapitaalsvernietiging doet. Immers het zijn altijd de burgers en het bedrijfsleven die via linksom of rechtsom voor de domheid van politici financieel mogen opdraaien.