Corona: Op “Nederlands” Sint Maarten wint de menselijke warmte het van het Angstvirus

0
1909
Sint Maarten "rules", een lokale bewoner loopt het het oranje t-shirt "Covid can´t keep us apart", een beetje de opgewekte manier om tegen rare tijd aan te kijken. Foto werd gemaakt op de boulevard van Philipsburg, Sint Maarten Foto: © Peter-Vincent Schuld

Door : Christel Dubos en Peter-Vincent Schuld

Dit is de eerste aflevering in een serie over Sint Maarten alias SXM. Een stukje Caribisch Nederland en een Stukje Caribisch Frankrijk dus een stuk Caribisch Europa. Van alle ontelbare reizen die we maakten in onze loopbanen was Sint Maarten een van de meeste bijzondere. Dit stuk is dan ook opgedragen aan de ongelofelijk lieve, warme en behulpzame bewoners van dit eiland die ons hart hebben weten te stelen. Dank u lieve mensen en we hopen dat we nog eens terug mogen komen. (Peter, Christel, Inse)

Steeldrums, reggaemuziek? Feestje? Ja! Kan dat in deze tijd met corona? Ja! Waar? Op Sint Maarten in de Cariben. Het eiland behoort met zijn zuidelijk deel tot het Koninkrijk der Nederlanden (geen EU), het noordelijk deel is gewoon een overzees gebiedsdeel van Frankrijk en dus onderdeel van de Europese Unie. Ingewikkelder kunnen we het niet maken. Wel leuker.

Corona? Nee, Feestje! Inwoner rijdt met boxen waaruit opzwepende muziek komt door Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Een deel van de lokale bevolking heeft, nou laten we het zo zeggen, niet veel op met het coronatijdperk. Caribisch Europa is Caribisch Europa en daar leven de mensen nu eenmaal wat anders. Kloppende volkstellingen? Vergeet het. Immers, naast de geregistreerde lokale bewoners zijn er een hoop illegaal verblijvenden met daar bovenop nog een hele resem aan toeristen die het eiland terug hebben gevonden nadat de wereld een tijdje op slot ging voor reizen.

Het cruiseschip Rhapsody of the Seas can Royal Caribean ligt voor anker voor de kust van Simpson Bay, een schip van de US Coast Guard passeert het schip om vervolgens de haven aan te doen op Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Voor ons hotel ligt een stukje verder op zee het cruiseschip Rhapsody of the Seas voor anker. Het ligt, het lag er nog en het bleef liggen met weinig activiteit rond het schip. Wat zou er aan de hand zijn met deze “Love Boat”?
Zo ver is het nu ook weer niet om er met een rubberbootje naar toe te varen. Cruiseschepen die wat langer voor anker liggen, tja dat kennen we uit het nieuws. Dan is er aan boord de varkenspest uitgebroken, euh, sorry corona. Nou ja, corona is dat niet een soort van varkenspest onder de mensheid? Leuk voor een Avonddenkertje, maar daar hebben we het hier nu niet over.

De hartelijke schoonmaker uit het verhaal in het Diamond Beach Resort, Simpson Bay, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Feiten, harde feiten. En ook hier is de geruchtenmachine op stoom. Het zou om een schip gaan waar corona is uitgebroken volgens een medewerker van de onderhoudsdienst van het hotel. Maar dat is geen bron waarop we ons kunnen baseren. Een uiterst hartelijke en zachtaardige man die de kamers schoonmaakt zet ons op een ander spoor. We vragen wat in het rond bij mensen die zorgen voor de veiligheid in en rond het hotel en al gauw leren we het tegendeel. Het schip wacht op bemanning en passagiers. Zo zie je maar, een gerucht is zo de wereld in geholpen en heeft de potentie om zich even snel te verspreiden als een virus. Maar één virus lijkt hier op Sint Maarten geen vaste voet aan de grond te krijgen: het virus genaamd  “angst”.

Grofweg kunnen we op het eiland 4 categorieën van mensen in relatie tot corona onderscheiden:

Meisje zet mondkapje af na rit met de bus op Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

1) We dossen ons uit met mondkapjes omdat het moet van de baas of van de overheid (geldt voornamelijk voor het personeel in grote hotels en restaurants, mensen die werken in of reizen met het openbaar vervoer en op het vliegveld).

Buitenlandse reizigers reizigers met mondkapjes buiten het luchthavengebouw Prinses Juliana op Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincnt Schuld

2) Oh, we zijn zo bang, we doen het in onze broek en dragen geen pamper in onze broek, maar op onze muil (voornamelijk Amerikaanse, Canadese, Duitse en Chinese toeristen)

Lokale vrouw met mondkapje vlecht haren van een toeriste in Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

3) Laten we het zekere maar voor het onzekere nemen (inwoners die niet goed raad weten met de situatie)

Inwoner van Sint Maarten geniet van zijn tropisch friesdrankje en ijn kranten in Philipsburg Foto © Peter-Vincent Schuld

4) Het zal me volstrekt een zorg zijn, leve de vrijheid. Of iets van kom hier dan krijg je een hug en een kus (inwoners die het allemaal wel  best vinden, aangevuld met gelijkdenkende toeristen die in eigen land de vrijheidsbeperkingen ook beu zijn).

Deze dames komen schaars gekleed terug van een ritje me de quads van het verhuurbedrijf van Jimmy in Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Welkom in de Caribische realiteit van mensen die wat vrijer in het leven staan. Fysiek contact, aanrakingen, het zijn hier de normaalste zaken van de wereld. Zijn wij in Europa en de VS nu zo “kapot” geconditioneerd en geconformeerd? We vragen het aan Amy, een jonge vrouw die in een hotel werkt. Het antwoord wordt niet in woorden gegeven, later de avond draait ze ons teamlid Inse vanuit het niets een stevige tong. Tja, Inse zag het niet aankomen en pakte vervolgens nog maar een cocktail. Je bent op een losgeslagen eiland of je bent er niet.  Ja, het gaat hier allemaal wat losser, wat relaxter. Een afstandssamenleving erin slaan is hier gewoon onmogelijk. Het zit niet in de aard van deze mensen. Want mannen flirten met vrouwen, vrouwen flirten met mannen en vrouwen. Kortom, gezellige bende hier. En als we de samenleving zo bekijken, moet je er dat ook hier willen inrammen door wet en ordehandhaving. En dat is vragen om wanordelijkheden en opstand.

Schade in Marigot na de corona-rellen op Frans Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Daar kunnen ze op het Franse deel van Sint Maarten en dat andere Caribisch eiland Guadeloupe van meepraten. Op het Nederlandse deel van Sint Maarten zijn het niet de calvinistische Nederlanders die de scepter zwaaien. Nee, het eiland heeft een autonoom zelfbestuur bestaande uit lokale politici. Maar de politie op het Nederlandse deel van Sint Maarten staat bekend om hun hogere tolerantiegraad ondanks dat er wel eens integriteitsproblemen zijn in vergelijking met de strikte Franse gendarmerie.

Fietsende politiepatrouille door twee leden van het Korps Politie Sint Maarten in Philipsburg Foto: © Peter-Vincent Schuld

Bestuurlijk zijn er de nodige integriteitsvragen te stellen, maar tja, het gaat wel op de Caribische manier en dat geeft gedurende een periode zoals deze wel wat levensadem.

Bijna 4,5 jaar na de orkaan Irma worden er aan “Nederlandse zijde” scheepswrakken van de boden gehaald door de Nederlandse firma Koole. Aan Franse zijde neemt met geen initiatief. Foto: © Peter-Vincent Schuld

Adem die de lokale bevolking hard nodig heeft, want niet alleen orkaan Irma heeft het eiland letterlijk verwoest (voorgaande orkanen waren niet milder), maar de coronacrisis heeft het land economisch opnieuw naar de afgrond geholpen. Geen toeristen, geen inkomen.

Cruiseschepen in de haven van Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Sint Maarten is afhankelijk van het toerisme. Als de cruiseschepen in de haven van Philipsburg aanmeren, stijgen de prijzen in de shops. Tijdens ons verblijf was er een Duits schip aangemeerd. Geen U-bootje van de Duitse Kriegsmarine onder aanvoering van de geest van admiraal Dönitz, maar een cruiseschip. Volgens een winkelier in de straten van hoofdstad Philipsburg gebeurde er wat ongewoons. De Duitsers bleven massaal aan boord. Nou, dat zijn we niet van de Duitsers gewend als we naar de vorige eeuw kijken. Zijn ze eens een keer welkom, komen ze niet van hun schuit af. Maar vanaf de andere aanmerende cruiseschepen worden er wel de nodige toeristen ontscheept, wat meteen leidt tot files op het kleine eiland.

Politieagent regelt het drukken verkeer tussen Philipsburg en Simpson Bay op Sint Maarten Foto: © Peter-Vincent Schuld

Stress? Verkeersagressie? In Europa zien we hoe de rigide maatregelen leiden tot meer ongevallen in het verkeer. Hier niet. We rijden vanuit Philipsburg naar ons hotel in Simpson Bay. Een stukje van driemaal niks en twee voetstappen. We doen er een dik uur over. Politie regels het verkeer. Niet dat het veel uitmaakt. maar ze doen hun best. Geweldig toch?

Verslaggever Christel Dubos scoort gevulde kokosnoot terwijl collega Peter achter het stuur in de file staat en toch snel even deze plaats schoot in Simpson Bay, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Gezellig: raampjes open en we scoren even snel een kokosnoot met vloeibare inhoud. Als de typisch Nederlandse brug open is, kom je toch geen meter vooruit en anders is er nog geen probleem. Hier houden ze niet van opjagen. Weer komt de lokale mentaliteit in al haar glans en glorie naar boven. Wie invoegt, wordt voorgelaten. We steken handen en duimen op in plaats van middelvingers. Er wordt gelachen naar elkaar, praatjes gemaakt en gedold.

Verslaggever Peter-Vincent Schuld al denkend met een sigaar in het hotel te Simpson Bay, Sint Maarten. Wie kan de volgende scherpe vragen en rake opmerkingen tegemoet zien?
Foto © Christel Dubos / Schuld

Met collega Peter kun je altijd ergens normaal gezien maar twee keer komen. Het eerste bezoek en een tweede bezoek om excuses aan te bieden, iets wat Peter vertikt. Het moet gezegd dat de FFP2-maskers iets weg hebben van een kruising tussen een duckface en de figuurtjes uit de Simpsons. Maar was het nu nodig om dit door Peter hardop te laten vragen aan de dragers (toeristen) van betrokken maskers die dan ook nog eens in Simpson Bay verbleven? Peter noemde het journalistieke relevantie en daarmee was de drager kritisch bevraagd en het journalistieke belang gediend. Zo smolten het woord jankbak en het woord Yank samen tot het woord Yankbak. Fijn om met een collega op pad te zijn die zich werkelijk overal onderuit lult. Als je niet uitkijkt, heb je ook nog een walm sigarenrook van een echte Cubaanse Monte Christo in je gezicht, die Peter altijd met enig dedain in een ander zijn ogen blaast als hij het geneuzel van iedereen zat is. Ongeacht of er formeel wel of niet gerookt mag worden. 

Amerikaanse toerist vermaakt zich met coktail en telefoon aan de bar in het zwembad van het hotel in Simpson Bay, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Drank vloeit er rijkelijk. Tja, bij het veelvuldig hijsen is er echt geen ruimte voor een bekpamper, zeker niet als je vanuit het zwembad aan de bar met je vrouwelijke speelgoed over de wereld aan het bellen bent zoals deze Amerikaan op de foto naar hartenlust deed. Nee, we vellen geen moreel oordeel. Of mijn collega Peter zo’n fijn mens is! Later die avond zou er zo´n akkefietje volgen. Een trendy restaurant waar we merkten dat er best lekker eten werd geserveerd. We worden aangesproken door een Colombiaans-Canadees koppel. Verslaggever Christel valt met de deur in huis en vraagt hoe het nu in Canada gesteld is. Vol trots vertelt hij hoe andersdenkenden in de coronacrisis hun bestaan onmogelijk wordt gemaakt door hen overal de toegang te ontzeggen. Daarop vraagt verslaggever Peter kritisch of dit nu wel zo menselijk is en hoe het zit met de mensenrechten van mensen die zich niet laten vaccineren. De vraag was voor de Canadees en zijn wederhelft, door Peter politiek incorrect geduid als Canadoos, dermate ongemakkelijk en confronterend dat hij zonder verder iets te zeggen naar de voor dit stelletje gereserveerde tafel liep.
Onderling bespraken we het voorval en Peter kon het niet nalaten de kanttekening te maken; “die “vercanadeesde” Colombiaan loopt weldra naar het toilet om een lijntje Pfizer, Astra of Moderna te gaan snuiven. Inderdaad, de jongeman ging enkele minuten daarna richting het toilet, iets wat ontschoot aan de aandacht van collega Peter. Die had meer aandacht had voor de enorme boezem van een inderdaad bloedmooie Afro-Caribische vrouw wiens telefoonnummer hij op een of andere manier snel had weten te ontfutselen. Je kunt die kerel ook geen seconde alleen laten. Zij paradeerde door het restaurant met volle lippen en zonder mondmasker en beperkte haar bediening tot onze tafel. Haar vaccinatiestatus werd ons ongevraagd meegedeeld. De rekening werd gepresenteerd en betaald. Buiten het zicht van al het andere personeel maar niet van deze verslaggeefster werd buiten tussen Peter en de serveerster de fooi geregeld. Wat moet je met zo’n collega? Afstandssamenleving?

Bushalte met reizigsters met mondkapjes in Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Terwijl we over het eiland blijven hobbelen, is er één type plek waar het mondmasker vaste prik is. Bij de bushalte. Het staat er gewoon in het Nederlands terwijl de voertaal op Sint Maarten Engels is.
Op het eiland brengen busjes je overal en nergens naar toe. Niet dat we er gebruik van gemaakt hebben. We vertrouwen liever op onze eigen stuurmanscapaciteiten. Hier is er sprake van samenscholing van mondkapjes op bevel van de overheid. Houdt iedereen zich eraan? “Nee. Want waarom zou je de overheid die anders niet te vertrouwen blijkt, nu wél vertrouwen”, aldus een passagier bij een bushalte ter hoogte van de Carrefour-supermarkt in Philipsburg.

Propaganda met oproep tot vaccinatie tegen corona met de bewering dat de vaccinatie absoluut veilig zou zijn in Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Borden met oproepen om je te laten vaccineren, zijn her en der geplaatst. Maar maakt het enige indruk op de burgers van dit eiland? We nemen strategisch plaats op een terrasje in Philipsburg om gesprekken op te vangen van lokale bewoners onderling. Als je mensen direct overvalt met een vraag hoe ze over vaccinatie denken, toch altijd een beladen onderwerp, loop je de kans dat je een gekunsteld antwoord krijgt. We kiezen om in discretie gewoon te luisteren naar het gewisselde woord onderling. Talloze onderwerpen passeren de revue. Over relaties, over ervaringen tussen de lakens met andere partners dan waarmee ze samenleven, de onbetaalbaarheid van het dagelijks leven én natuurlijk de coronacrisis. Uit de tientallen gesprekken die we “opvangen” blijkt dat de bevolking van Sint Maarten alleszins niet van plan is om zich zomaar te laten injecteren met een goedje waar ze het fijne niet van weten. De eilandbewoners zijn gewend om te gaan met de grillen van de natuur zoals orkanen.

Een lokale deskundige op het gebied van heelkracht en medicinale werkingen van planten en bomen kapt een stuk bast uit de een boom waaraan een geneeskracht wordt toegeschreven in Parakou, Benin, Afrka
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We mogen bovendien niet vergeten dat de oorsprong van de bewoners van Sint Maarten en andere Caribische eilanden heel vaak ligt op het Afrikaanse continent. Wijsheden om lichamelijke ongemakken tegen te gaan, die door de artsenij vaak als kwakzalverij worden afgedaan, zijn van moeder op dochter en van grootmoeder op kleindochter doorgegeven. Het zou getuigen van een enorme misplaatste arrogantie om te stellen dat mensen die qua oorsprong dicht bij de natuur staan geen oplossingen uit de natuur weten te vinden om bepaalde kwalen tegen te gaan. Zo mocht ik, Peter, zelf ontdekken toen ik veelvuldig in Afrika aan het werk was. Daarnaast….

Blikje Kinley Tonic, gefotografeerd te Lissabon, Portugal
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Malaria: de kinineboom bestaat ook bekend als de kinaboom en de werking is daarvan bewezen. Wat wordt er aanbevolen om tot je te nemen als je hoge koorts in de tropen krijgt? Inderdaad, kinine, een ingrediënt van tonic. Maar de kinaboom was er eerder dan het blikje tonic. Dus….

De inwoners van het Franse deel van Sint Maarten, de Saint Martinois genoemd zijn fel gekant tegen de dwang van de aurtriteiten in relatie tot de coronamaatregelen en de vaccinatiedwang door de Franse president Macron. Op een protestbord wordt er zelfs gesproken van genocide op de inwoners van Saint Martin
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Op het Franstalig deel van Sint Maarten waar de rigide Franse nationale regels gelden inclusief corona-app, is de sfeer onder de lokale bevolking heel wat anders. De bevolking kwam er al regelmatig de straat op tegen de Franse coronamaatregelen en “vaccins” worden geduid als “genocide”. Maar daar hoort u natuurlijk in Europa weinig tot niets over. We zouden maar een kritisch zijn naar Macron en andere Europese leiders. De Protestborden onderweg zeggen genoeg. Op Guadeloupe braken er zware rellen uit. De bevolking zette hele straten in brand tegen de strikte Franse maatregelen. Het maakt de haat tegen, zoals opstandige lokale inwoners van Saint Martin dit zeggen “de Franse overheersing” – alleen maar sterker. De lokale bevolking heeft niet zoveel op met de Franse prefectuur Saint Barth en Saint Martin en die afstand is met de coronacrisis een stuk groter geworden. Zo blijkt als we spreken met lokale mensen op Orient Beach, op het Franse gedeelte.

Grens tussen “Nederlands” Sint Maarten en Frans Sint Maarten in de buurt van Marigot
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De grenzen tussen Frans Sint Maarten en Nederlands Sint Maarten werden ook al een aantal keren gesloten vanwege de maatregelen en de onlusten op Frans Sint Maarten. Nederlands Sint Maarten heeft zijn credo “The Friendly Island” hoog weten te houden. Nu denken we weer even terug aan een kritisch verhaal van twee weken geleden dat we brachten over Emmanuel Macron, alias Napoleon 2.0. Moet je wel zo omgaan met de bevolking in je overzeese gebiedsdelen die een heel andere mentaliteit hebben? Die zich niet laten meeslepen in draconische maatregelen en zich daartegen verzetten? We stellen ons de vraag waar in deze context de zogenaamde “Black Lives Matter” beweging is gebleven. Of komen we ook hier een dubbele moraal en dubbele standaarden tegen?

Het volop in verbouwing zijnde Sint Maarten General Hospitaal, het ziekenhuis in Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Nog een paar statistieken voor wat ze waard zijn. Het “dodental” ten gevolge van corona, zonder informatie over eventuele onderliggende ziektes of andere incidenten staat op 75 op een bevolking van iets meer dan 40.000 geregistreerde inwoners. Bovendien is het aantal illegaal verblijvenden substantieel. Het aantal besmettingen: de meter staat op ongeveer 8.500 besmettingen waarvan we niet weten hoeveel er op de IC terecht zijn gekomen, hoeveel minder intensieve zorg eisende ziekenhuisopnames er zijn geweest of hoeveel mensen er besmet zijn geraakt met milde klachten. Moraal van het verhaal? Deze cijfers zeggen niets. We weten niet eens of er ook toeristen onder zaten en zo ja, hoeveel.

Bar in het Diamond Beach Resort Hotel in Simpson Bay, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

In ieder geval, op Sint Maarten en Saint Martin heeft het angstvirus  niet massaal kunnen toeslaan. Er is zeker sprake van voorzichtigheid maar niet overdreven. U kunt er nog vrijelijk genieten en nog meer als u een beetje lief omgaat met de lokale bevolking.

Alhoewel lang niet iedereen als de dood is voor het coronavirus zijn sommige mensen erg voorzichtig zoals deze vrouw met “face shield” in Philipsburg, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Nu de WHO stelt dat het einde van de “pandemie” in zicht is, moeten we misschien maar eens met onze zelfingenomenheid gaan kijken wat de oude wijsheden ons nog te vertellen hebben en daarvoor zullen we de oren te luisteren moeten leggen in landen waarvan wij denken dat we ze moeten “ontwikkelen”.

Covide-19 / Corona Test Center op het vliegveld Prinses Juliana, Sint Maarten
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Intussen komt de nutteloosheid van het zakelijk opportunisme weer om de hoek kijken. Voor de toeristen kwam er altijd een van afscheid nemen van Sint Maarten. Vanaf het vliegveld vliegen de toestellen weer overal en nergens naar toe. Alleen de VS en Frankrijk hadden een coronatest verplicht gesteld. Af te nemen op het vliegveld tegen betaling van 110 dollar per persoon.

Luchthaven Prinses Juliana op Sint Maarten: Reizigers naar de VS en Frankrijk moeten moeten een PCR-test of een sneltest laten afnemen. Eens op het vliegveld is iedereen gemixt. Sociale afstand houden is verplicht maar kan niet. De absolute nutteloosheid van een deel van het bestuurlijke en ambtelijke apparaat.
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Je checkt in, gaat naar overbevolkte terminals, opeengepakt. Mensen die vertrekken naar allerlei bestemmingen. Dus ook gemixt met mensen die naar de VS, Frankrijk vliegen. Social distantie vereist! Mondkapjes dragen! Kunt u de logica nog volgen?