De Avonddenkers: En toen was er een Brexit en morgen wordt het gewoon weer licht in de UK, Europa en in Brabant

0
1242
Vissersscheepjes in de haven van het Britse Ramsgate. Onder meer de Britse vissers waren de Europese Unie meer dan beu. Foto: © Peter-Vincent Schuld

Door Peter-Vincent Schuld

Ongeacht of u een voorstander of een tegenstander van de Brexit bent, morgen wordt het ook bij ons en aan de overkant van het kanaal weer licht.
Toch wordt het eens tijd om goed na te denken over de Europese Unie. Het laten doorsudderen zoals het nu gaat is onhoudbaar en de retoriek van de Brexiteers bevatte aantoonbare leugens en aperte onwaarheden.

De Britse pers maakte er helemaal een bende van. De Britse kranten behandelden het thema Brexit alsof het een soap was over de Britse royals. 

1998: Enkele uren na de dood van Prinses Diana werd de omgeving van de plek waar de tragedie zich voltrokken had in Parijs een bedevaartoord
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Wat betreft het  verantwoordelijkheidsgevoel van de Britse media betreft, verwijs ik kortheidshalve naar wijlen Prinses Diana met als dieptepunt de gebeurtenissen in de Parijse tunnel die haar het leven kostte. Dit Britse pers heeft tot op de dag van vandaag niks geleerd, of het nu Brexit of de saga rond Prins Harry en Prinses Meghan aangaat.  Kort na het ongeval in Parijs was ik ter plaatse en zag hoe de Britse pers een circus maakte van iemand die ze zelf hadden opgejaagd.

Enkele uren na de dood van Prinses Diana, opgejaagd door de pers in een Parijse tunnel, dat eigenlijk tot haar dood leidde, lieten mensen hun tranen de vrije loop in Parijs nabij de plek waar het tragisch ongeval plaatsvond.
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Ik vrees dat de Britse media onder aanvoering van discutabele retoriek ook de Britse bevolking heeft opgejaagd en heeft verdeeld. Deze vaststelling staat volstrekt los van of de individuele Brit nu wel of niet de Brexit steunt, het gaat over de manier waarop het zich heeft afgespeeld.

Maar ook “Brussel” verdient een fikse draai om de oren. De aanhoudende arrogantie van het Europees dagelijks bestuur en de raad van staats- en regeringleiders dreef zelfs voormalig Brits premier Tony Blair, alles behalve een Brexiteer, met regelmaat tot woede. In de letterlijke wandelgangen van de Europese Raad in Brussel, waar de toppen worden gehouden heb ik Tony Blair met regelmaat met zichtbare irritatie en kwaadheid zien rondstruinen.

De voormalige Britse premier Tony Blair, een tegenstander van de Brexit op een Europese top in Brussel.
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Kijk, de kaarten zijn geschud, Groot-Brittannië verlaat de Europese Unie en dat doet me zeer. Niet omdat ik zo wegloop met de Europese Commissie en het Europees Parlement, verre van dat.  Niet omdat ik zo blij ben met de besluitvormingsprocedures in de Europese Raad van Staats- en regeringsleiders, maar omdat ik over voldoende historisch bewustzijn beschik om te weten dat onderlinge spanningen tussen landen uiteindelijk op het bordje en voor rekening van de burger komen.

Waarschuwingsbord voor “drijfzand” oftewel “sinking mud” op het strand van de Britse badplaats “Weston Super Mare”
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Enfin de komende tijd zal uitwijzen hoe de gevolgen van de Brexit voor de Britten en de ingezetenen van de Europese Unie en hun bedrijven zullen uitpakken. Elk met “zekerheid gestelde” uitkomst is gebaseerd op drijfzand, en een simpele natuurkundige berekening leert dat eenmaal in het drijfzand gezakt er veel externe energie nodig is om je er uit te halen. Hoe simpel kan het zijn? Schotland wil een referendum over een eventuele onafhankelijkheid en binnen Noord-Ierland zijn er stemmen om dit deel weer aansluiting te laten vinden bij de Ierse republiek.Het is aan het rommelen binnen het Verenigd Koninkrijk.

We hadden oorspronkelijk het plan om deze avond in Londen aanwezig te zijn, maar feitelijk brengt het geen nieuws. Nee we gaan wat later ter plaatse in de diverse delen van het Verenigd Koninkrijk om te zien wat de gevolgen zijn van de uittrede uit de Europese Unie. Nu heerst er aan de ene kant nog teveel euforie aan de zijde van de Brexiteers en aan de andere kant teveel teleurstelling bij de “remainers” en dus krijg je onmogelijk een verhaal dat gebalanceerd is, en we we zitten hier niet om u bullshit te verkopen. Dat laten we graag aan andere media over, die zijn daar erg goed in.

Morgen wordt het weer gewoon licht in het Verenigd Koninkrijk, de rest van de Europese Unie en Brabant. Nu zult u denken wat heeft “Brabant” hier mee te maken? Alles en dus meer dan u wellicht zult denken.
Afgelopen nacht en dag verscheen in het Nederlandse deel van Brabant, immers België en Nederland kennen gebieden die ooit vielen onder het Hertogdom Brabant, er iets bijzonder aan het verkeersfirmament nabij het vliegveld Eindhoven.

Een EU-bord met “Brabant” als landsaanduiding geplaatst door Pacte de Cygnes bij het Eindhoven Airport, provincie Noord-Brabant, Nederland
Foto: RAGD/ Schuld

Iets heel bijzonders dat de gniffelende instemming en ludieke toestemming droeg van de Gemeente Eindhoven.  Een blauw bord met de Europese sterren, waarin u niet de aanduiding “Nederland” zag, zoals u aan de grens gewend bent, of België, of om het even welk Europees land dan ook, nee er stond “Brabant”.

Opgehangen door het illustere genootschap Pacte des Cygnes (Het Zwanenverbond) dat streeft naar een autonoom Brabant binnen een Federaal Europa. Zij gaan uit van de eerste grondwet die onze beschaving kende en opgesteld werd door de Hertog van Brabant, het zogenaamde Charter van Kortenberg. In die tijd strekte het Hertogdom van Brabant zich uit tot diep in België. Hun redenatie, zonder een oordeel te vellen, is eigenlijk wel interessant voer om over na te denken. Door de nadruk te leggen op autonome regio’s en op die manier de cultuur en de tradities te bewaren dan wel terug te brengen waarbij huidige landsgrenzen vervagen en de cultureel-historische grenzen van weleer te benadrukken en terug te brengen zonder een harde grens met douane en grenscontrole, zouden de Europese afzonderlijke culturen en tradities meer tot hun recht komen binnen een federale Europese Unie. Nationalisme en federalisme in synergie met elkaar zonder cultuurrelativisme.

Als uw Waterloo binnen rijdt in België, betreedt u meteen de provincie Waals-Brabant
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het is een gedurfde en een gewaagde benadering in een tijd waarin nationalisme zorgt voor breuklijnen en polarisatie in menig samenleving. Pacte des Cygnes stelt dat Brabant haar identiteit grotendeels is verloren door op te gaan in Nederland met als breuklijn de Moerdijk en België. Met carnaval geen vrije dagen meer, terwijl het van origine een groots volksfeest was wat haar wortels kent in de katholieke traditie maar ook wordt het “driekoningen zingen” aangehaald als een stuk cultureel erfgoed dat is vervaagd. Niemand is verplicht op de gedachtegang van Pacte des Cygnes te volgen, maar er over nadenken, gewoon eens even reflecteren kan gaan kwaad.

Brug Moerdijk A16, gefotografeerd van de Brabantse zuidzijde in Noordelijke richting. Een Breuklijn in de Nederlanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Helemaal “wereldvreemd” is deze benadering niet. Immers de Europese Unie kent als raadgevend instituut het Europees Comité voor de Regio’s in Brussel waar allerlei lokale bestuurders van diverse regio’s in Europa deel van uitmaken en de Europese Commissie onder andere adviseert waar het onder andere gaat om de verstrekking van subsidies tot regionale ontwikkeling en andere initiatieven om de lokale cultuur en tradities te bewaren.

Gebouw van het Europees Comité voor de Regio’s in Brussel
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Ja, het bestaat echt en het functioneert. Maar het functioneert buiten de aandacht van mijn “lieve” collega’s van veel andere media om.Waarbij ik deze collega’s thans bestempel als een bende klootzakken omdat zij de burger cruciale informatie die aan hun meningsvorming en beeldvorming bijdragen structureel onthouden. Maar zo ken ik het disfunctionerend collega journaille weer. Te arrogant en te lam om de lezer het volledige en het eerlijke verhaal te vertellen. In de komende weken ga ik nog vaker inhoudelijk en met concrete feiten aantonen dat mijn “collega’s” willens en wetens feiten onthouden aan de nieuwsconsument. Komt er heibel van? Oh jazeker. Ik neem geen blad voor mijn mond en ik trek mijn woorden ook niet terug. Ik heb een volstrekte minachting voor “collega” journalisten en hoofdredacteuren die de nieuwsconsument opzadelen met onzin, halve waarheden of verdraaide feiten.


Brexit is een feit. Hoe het uitpakt gaan we onbevooroordeeld zelf aanschouwen. Het Hertogdom Brabant was een feit en het wordt cultureel nieuw leven ingeblazen, eveneens een feit.


Toen kwam er een detail op mijn weg, dat me nog verder aan het denken zette. Ik zeg met nadruk aan het denken zette en mij niet verleidde tot het vormen van een mening. De overleden biermagnaat Freddy Heineken zou volgens de overlevering een kaart ter hand hebben gehad van Europa waarin hij Europa opdeelde in regio’s om daar per regio met bijbehorende cultuur een specifieke marketing op los te laten.

Heineken marketing zoals hier op het strand in Sete, Frankrijk
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Ergens, over de instituten van de Europese Unie heen voelt de individuele burger wel een vorm van verbondenheid met andere Europese landen en culturen. We gaan niet voor niets met zijn allen op vakantie naar Frankrijk, Spanje, Griekenland en Kroatië.

Ondanks alle problemen met Griekenland, gaan we er nog graag op vakantie. Op de foto een bootje dat toeristen op een verlaten strandje, de Sweet Water Beach” afzet nabij Chora Sfakion. Kreta, Griekenland
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Echter politiek gezien werd het gepalaver teveel. Deze soap is bijlange na niet ten einde. Het is het begin van een voor veel landen rumoerige tijd waarin de kalmte bewaard dient te worden om de burger het beste te dienen. Meer moet een nationale of Europese overheid niet doen.