De Dagdenkers: De politieke chemtrails in Chemnitz

0
747
peter-vincent-schuld
Op de foto Peter-Vincent Schuld © Christel Dubos/Schuld

De Dagdenkers: De politieke chemtrails in Chemnitz

door Peter-Vincent Schuld

De directeur van de Duitse binnenlandse inlichtingen- en veiligsheidsdienst het Bundesambt für Verfassungsschutz (BfV) Hans-Georg Maassen is in regelrechte aanvaring gekomen met de Duitse Bondskanselier Angela Merkel.
Merkel had verkondigd dat er rond en tijdens de rellen na de moord op een Duitse man waarvan twee Irakezen en een Syriër verdacht worden, extreem-rechtse radicalen jacht hadden gemaakt op buitenlanders.
Maassen meldde vanuit zijn functie als directeur van de inlichtingendienst dat hiervoor geen bewijs was en dat er mogelijk met beeld die deze zaken zouden moeten aantonen is gemanipuleerd.
Helaas worden ambtsberichten en analyses van inlichtingendiensten vaak niet serieus genomen en verdwijnen ze wegens politieke onwelgevalligheid in de onderste laden van de landsbestuurders. Hoe frustrerend is dat.
Aan de andere kant is wel duidelijk geworden dat een Joods restaurant en diens eigenaar in Chemnitz zeker het voorwerp is  geworden van bruut geweld. Totaal onacceptabel.
De daders zouden zwarte kleding hebben gedragen en de eigenaar voor Joods varken hebben uitgemaakt.
Maar wie zijn de werkelijke daders?  Ze zijn niet gepakt. Het zouden net zo goed anti-fascisten kunnen zijn, vaak ook volledig in het zwart gekleed die zowel de aandacht wilden afleiden als hun woede op Israël wilden bekoelen. Zowel extreem-links, extreem-rechts en veel stromingen binnen de islam vinden elkaar in het antisemitisme en Jodenhaat.
Je kunt dus niet zomaar de conclusie trekken over de identiteit en de politieke achtergrond van de daders.
In alle gevallen betreft het tuig van de richel.
Waren er tijdens de demonstraties in Chemnitz totaal geen rechts-extremisten aanwezig?
Jazeker wel. Ook ik heb de beelden gezien met walgelijke scanderingen als “Ausländer raus” en uitdossingen in kleding die niets aan duidelijkheid te wensen overlieten. Het is gekend dat in het economisch zwakkere voormalig Oost-Duitsland in lagere sociale klassen er een sympathie aanwezig is voor denkbeelden uit een tijd die we nooit meer willen zien.
Duitsland is een extreem gevoelige samenleving wanneer het gaat omwille van extremisme.
Ik heb het met de gemiddelde Duitser ongeacht of hij nu CDU/CSU, SPD, FDP of Die Grünen stemt te doen.
Met een geschiedenis die hels en duivels is, met een erfenis die gewetenloosheid inhoudt, probeer het dan maar eens goed te doen. Ja ik houd van de democratische Duitsers, ik heb ze lief.
Het zijn mijn mede-Europeanen die niets kunnen doen aan wat hun voorouders voor smeerlapperij hebben uitgehaald. Als Joodse jongen, geadopteerd door katholieke ouders wiens familie die actief was in het Verzet ben ik niet met een afkeer van Duitsers opgegroeid, wel met een afkeer van alles wat totalitair is. Duitsers waren Duitsers, Moffen waren Duitsers die fout waren.
Met zo’n beladen geschiedenis is het voor de Duitser bijna onmogelijk om een realistisch wereldbeeld te vormen, laat staan beleid te voeren gebaseerd op een realistisch wereldbeeld. De de naoorlogse generaties Duitsers dragen geen enkele verantwoordelijkheid voor wat hun voorouders aan misdrijven begaan hebben. Er bestaat simpelweg niet zoiets als “erfzonde”.
Het is dus wel te begrijpen dat de Duitse politiek, als tegenreactie op het Duits donker verleden een immigratievriendelijk beleid voerden
om van het “erfstigma” af te komen, maar Duitsland en dus de Duitse politiek is daarin doorgeslagen.
Er is totaal geen rekening gehouden met het draagvlak onder de Duitse bevolking, die niets meer en niets minder willen dan een leven voeren in vrijheid, enige welvaart en zonder ontwrichting van hun samenleving.
Die ontwrichting is er thans dus wel met “no go” zones in Berlijn en Duisburg om maar even twee steden te noemen.
Zelfs onder de delen van eerdere migranten van bijvoorbeeld Turkse en Turks-Koerdische komaf  wordt er met lede ogen aangezien wat er allemaal binnengehaald is op last van Bondskanselier Merkel. Goed geïntegreerde verwesterde Turken en Koerdische Yezidi’s
die zeer bewust zijn van de spanningsvelden in de landen van hun oorsprong trekken al langer aan de bel, maar ze worden niet gehoord.
Het “Wir schaffen es” dogma lijkt belangrijker te zijn dan mensen die de regio’s door en door kennen.
Een samenleving, ook de Duitse valt of staat met sociale cohesie. Die sociale cohesie is in rap tempo aan het verbrokkelen.
Uit gesprekken die ik mocht hebben met Duitsers is er nu al sprake van spanningen binnen gewone Duitse gezinnen waarvan de ene partner vast houdt aan de “mensvriendelijke toelating” en de andere partner die dit in vraag stelt en meteen wordt uitgemaakt voor nazi.
Een behoorlijke inhoudelijke discussie wordt door het donkere verleden al in de kiem gesmoord en dat,. juist dat gaat leiden tot meer maatschappelijke onrust met gebeurtenissen zoals in Chemnitz.
Maar toch zullen de Duitsers gedwongen zijn om zich te vermannen en het donkere verleden niet te vergeten, maar niet voortdurend mee te nemen als maatstaf in het asielbeleid.
Want hoe je het went of keert, Duitsland heeft te maken met een veiligheidsprobleem veroorzaakt door immigratie vanuit landen waarin geweld niet geschuwd wordt, vrouwenrechten en verwante elementaire zaken wegens een achtergestelde of achterlijke (islamitische) cultuur niet bovenaan staan in de vormgeving van een samenleving.
De Duitse politie valt met regelmaat moskeeën binnen om extremistische moslims aan te pakken.
De massale aanranding van vrouwen tijdens de nieuwjaarsnacht in Keulen en andere steden.
We hebben de aanslag in Berlijn meegemaakt.
Het grote incident in München.
Een lange reeks van verkrachtings- en geweldsincidenten met dodelijke afloop die gepleegd zijn door lieden die al dan niet via migratie- asielprocedures in Duitsland verblijven.
Keihard gesteld, het asielbeleid met open deuren heeft letterlijk mensenlevens gekost. Mensenlevens van doodnormale burgers.
Dit in een land waarin publieke veiligheid zo’n groot goed is dat het aantal hulpverleningsorganisaties om een mensenleven in nood te redden
zo groot en goed georganiseerd is dat het ondoordacht migratiebeleid daarmee in schril contrast staat.
Spreekwoordelijk gezegd, er zijn meer brandweerlieden, brandweerkazernes, rampenbestrijdingsdiensten en ambulances om de bevolking te
helpen na een catastrofe dan dat er ingezet wordt om catastrofes te voorkomen.
Ik noem dit onverteerbaar.
De denkbeelden van de Gutmensch behoren tot de goedbedoelde waanbeelden die te vergelijke zijn met de nimmer bewezen chemtrails en daarop wordt er politiek beleid ontwikkeld.
Dat is gelijk bouwen op los en mul zand, zonder kennis te willen nemen van de bodemgesteldheid. Elke bouwkundig ingenieur zou je voor gek verklaren als je zoiets deed. Daar zit de kern. Wanneer ideaalbeelden voorgaan op de realiteit stort “gebouwde als een kaartenhuis in elkaar”.  De massale influx van migranten die de Europese vrije normen en waarden niet delen is de ernstigste fout in de Duitse naoorlogse geschiedenis en vormt daarmee een doelbewuste constructiefout van de samenleving.
Misschien moeten wij als generaties naoorlogse Europeanen, de Duitsers voorhouden dat zij zich niet schuldig hoeven te voelen voor wat hun voorouders geflikt hebben. Dat zij daar niet verantwoordelijk voor zijn en dat zij rustig ter bescherming van het Europese continent maatregelen mogen nemen die de stabiliteit en de veiligheid van onze Europese vrije samenleving zeker stellen. Dat deze maatregelen rustig tot gevolg mogen hebben dat wij in Europa mensen weren die onze gezamenlijke waarden en normen niet delen.
Zie het als een Europees addendum op de Marshallhulp die Duitsland na de oorlog er weer bovenop hielp.