De Grote Corona-spelshow: Krijgt u het of krijgt u het niet?….Tadaa!

0
1379
Coro0na 2021: Hebben we wel een toekomst? De oude man in rolstoel zit, in alle eerlijkheid in de herfst van zijn leven, naast de apotheek die middelen verstrekt op voorschrift die zijn leven op oudere leeftijd aangenamer kunnen maken. De condoomautomaat naast de man is niet meer aan hem besteed zo we hem vermoeden. Het mondkapje zou volgens de overheid de rest moeten doen hier in Brussel, België Foto: © Peter-Vincent Schuld

door Peter-Vincent Schuld en Christel Dubos

Ondanks dat het Spaans Grondwettelijk Hof oordeelde dat zowel de eerste als de tweede lockdown in strijd met de Spaanse grondwet en de Spaanse regering niet wil weten van een coronapas, hebben ze in Nederland weer een “milde” lockdown en worden overal coronapassen ingevoerd. Horeca-zaken gaan op slot of worden beperkt in de openingsuren.

Gesloten wegrestaurant net over de Frans grens komende vanuit Spanje (Aire Village Catalan) in Banyuls-dels-Aspres, Frankrijk
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Je kunt de realiteit ontkennen, je kunt het beestje een naam geven naar keuze,  maar een lockdown is een beperking van de fundamentele rechten als vrij individu. Als gevaccineerden en ongevaccineerden ongelijk worde behandeld wordt er gediscrimineerd. Wil je een redelijk normaal leven leiden dan ben je gedwongen om je te laten vaccineren. In platte bewoordingen heet zoiets chantage.  We zijn niet tegen vaccinatie, of zogenaamde anti-vaxxers! Verdomme nee!

Flesje desinfecterende handgel bij een artsenpraktijk in Temse, België
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Dat je mensen handgel ter desinfecerende beschikking stelt is daar niets mis mee, Maar dwing mensen niet tot van alles en nog wat en dat is wat er wel plaatsvindt. Hier worden alle fundamentele grondrechten geschonden met onder meer als gevolg een onnodige polarisatie in de samenleving. De tegenstellingen worden heftiger. De emoties en woede steeds groter en de kanalisering daarvan steeds moeilijker. Het is begrijpelijk dat mensen op straat komen. Waar gedurende krakersrellen in de jaren 80 van de vorige eeuw gekrakeel was vanuit het collectivistisch en extreemlinks gedachtegoed lijken de relschoppers van toen dan wel hun sympathisanten op zijn minst spreekwoordelijk nu het bestuurlijk pluche te bekleden en hun ware gezicht te tonen. Wolven in schaapskleren, daarbij misbruik makend van de uitvoerende macht in de Trias Politica. Het recht op het respecteren van de fysieke integriteit van een individu gaat naar onze mening boven de collectivistische c.q. socialistische doctrine die aan alle kanten rammelt en kraakt. Maar de rechtskundigen van nu leven in de bubbel van de maakbare samenleving en de online virtuele realiteit die geen realiteit is. Intellectuele mutanten hebben de greep op hun samenleving gezet en laten die niet zomaar los. Met alle middelen van recht zullen de verantwoordelijke lieden uit het openbaar bestuur spreekwoordelijk geschopt en getrapt moeten worden en de rechtsstaat moet worden hersteld tot de politieke dood van de aanstichters van deze tweedeling en totalitair bestuur is ingetreden. Hier spreekt het woord van het geweldloos verzet, zoals we in de Tweede Wereldoorlog de “illegale pers” hadden.

Onze voormalige columnist Bernd Timmerman, gefotografeerd in Delft, Nederland
Foto © Peter-Vincent Schuld

In het vroege voorjaar 2020, begin van de coronacrisis, namen wij afscheid van onze columnist Bernd Timmerman. Dit afscheid kwam geen moment te vroeg. Waar hij eerst tot uit en treuren het vrije woord predikte, ontpopte Timmerman zich tot een ware lockdown-dogmaticus die geen tegenargumenten veelt en de vrijheid van mensen ondergeschikt acht aan het doel, namelijk het uitbannen van corona en het vermeend beschermen van mensenlevens middels zware en collectivistische maatregelen waarbij in diverse discussies hij de grondwet ondergeschikt achtte aan het te bereiken doel. Geheel onze redactie bestaat thans uit mensen die alles juridisch wikken en wegen, alles toetsend aan fundamentele rechten die we in onze landen en in Europa kennen. Voor mensen die naar onze mening een gedachtegoed omarmen die grondrechten naar onze analyse ondergeschikt achten aan een zeker collectivistisch gezondheidsbelang en daarmee het primaire legalisme ontkennen en dus de ordentelijke werking van de democratische rechtsstaat ontkennen is er geen plaats op onze redactie en zal deze ook nimmer meer krijgen.  Immers, een staat met teveel macht ontpopt zich altijd tot een criminele organisatie die zware misdaden begaat zo heeft de geschiedenis geleerd. Maar de meeste mensen kennen hun geschiedenis niet of negeren deze. Is Bernd omwille van deze breuk ten gronde een slecht mens? Nee, om de dooie duvel niet. Het is een man met het hart op de juiste plaats, maar zijn fundamentele redeneringen kloppen naar onze mening niet. We zijn deze afgelopen week in een stevige inhoudelijke clash terecht gekomen. Maar als democraten vinden dat ook Bernd recht heeft op een mening, al is deze naar onze mening abject. Maar uit de redactie weg betekent niet uit het hart weg als democraten kunnen wij Bernd niets minder toewensen dan het mooiste geluk en de beste gezondheid. Aan de andere kant hebben wij een redactionele verantwoordelijkheid en Bernd herkende zichzelf niet in de Europese informatieve koers die de hoofdredactie uitstippelde.

Ook intern hebben we discussies over de gang van zaken, maar altijd met de rechtsstaat als ultiem en enig uitgangspunt.  Het is niet fijn om er achter te komen dat je iemand in je midden gehad hebt die de grondslag van onze democratische rechtstaat zo eenvoudig afserveert. Kritiek veelt Bernd Timmerman niet en als je hem met kritiek confronteert dan wordt het afgedaan met “hier heb ik geen zin in”. Feiten doet hij af als nepnieuws en zo gaat de hersenspoeling door. Wij zijn journalisten en zijn dus uiterst kritisch op elke vrijheidsbeperkende maatregel. iets wat in veel andere reguliere media nogal eens vergeten wordt.

Besmet raken in Spanje

Vrouw met “beschermend” mondkapje op een parkeerplaats van een supermarkt in het Spaanse Torrevieja
Foto: © Peter-Vincent Schuld


De schrijvers van dit verhaal (Peter  en Christel) zijn in februari van het afgelopen jaar besmet geraakt. We kunnen met enige waarschijnlijkheid nog zeggen waar en wanneer. Het moet in ieder geval in het Spaanse Torrevieja zijn geweest. We zaten op een terras waar een groot aantal mensen zaten met een over-de-houdbaarheidsdatum-heen-gerechtigde leeftijd, daarna spraken we met een illegale Afrikaan, die zei dat hij Senegalees was. Nu kennen wij de uiterlijke kenmerken van Senegalezen en Peter heeft het Afrikaanse continent talloze malen bezocht. Maar als deze man uit Senegal kwam, dan komen wij uit de tamtamrambam-grot gelegen in Westelijk Fantasië. Hij sprak geen woord Frans. Zijn bezigheid op straat? Het op straat verhandelen van allerhande narcotica. Hij was illegaal aan land gespoeld in Spanje en van daaruit de illegaliteit ingedoken. Zijn gezondheidstoestand was in onze ogen redelijk belabberd. Toen we in de auto stapten zeiden we nog gekscherend tegen elkaar…. “goh dat wordt euthanaseren, niks meer aan te doen.” Enkele dagen later waren wij zo belabberd als maar zijn kan en Peter maakte nog de zwartgallige opmerking ¨ik geloof dat we het zelfhulpboek Euthaniseren kun je leren bij Bol.com moeten gaan bestellen. Zelden zo ziek geweest en dat weken aan een stuk. Maar janken en angst? Leef alsof het je laatste dag is!  Opeens stond Europa in het teken van lockdowns en angst. Wij? We deden ons werk gesterkt door enorme zwarte, grove, politiek incorrecte en voor zwakke maagjes keiharde humor.

Man verlaat EG-Esso tankstation langs de A13 richting Den Haag, nabij Delft, Nederland
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Collega Raymond Frenken kreeg het ook te verduren, belandde in het ziekenhuis. Zijn credo “I am vaccinated, but I have a healthy distrust in authority”. Collega Koos van Houdt? heeft vanaf het begin af aan al gezegd: “Kijk uit dat er onder deze situaties geen misbruik gemaakt wordt van bevoegdheden en let op afgeleide aandacht.”

Een Frans tankstation langs de snelweg in de buurt van Dijon¨Op de tafel ligt een kaartje “pass sanitaire” (coronapas) verplicht.
Foto: © Christel Dubos / Schuld

Juist dat extreem kritisch zijn in tijden waarin het nogal gemakkelijk gespeeld wordt met grondrechten van burgers door de politiek en veel parlementariërs die te lui of te achterlijk zijn om alle maatregelen en bijzondere bevoegdheden naar behoren te toetsen is hard nodig. Laat ons maar een “pain in the ass” zijn van de zittende macht. Dat is ons werk. Wij zitten niet te wachten om goede vriendjes te worden met politici van welk pluimage dan ook. De scheiding der machten, weet u nog?

Bedelaar met mondkapje in de straten van Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Nu kunnen we ook zeiken wat we willen en in de politieke correctheid definities zoeken om de realiteit te ontkennen, maar ik verwijs u naar een artikel de Duitse krant van 28 maart 2013 dat de titel draagt “Kauft nicht bei Juden”, “Als die Judenverfolgung begann”. Nu is het “verkoop niet aan ongevaccineerden”, daar komt de coronapas in alle vormen gewoon op neer. Willekeur. Nu kan politiek correct Nederland van ons het heen en weer krijgen (we hebben intern zwaardere termen gebruikt). Maar hier bij de auteurs stroomt Joods bloed door de aderen. Wij zullen de Joodse gemeenschap, tot onze laatste druppel bloed met eigen lijf en leden beschermen en bij ons valt er niet te tornen aan het bestaansrecht van de Staat Israël, maar de Joodse gemeenschap dient even een toontje lager te zingen als de bevolking de vergelijking trekt met de Tweede Wereldoorlog en de Joodse gemeenschap ervaart dit als onwelgevallig. Hallo, wij zijn niet de enigen die ten prooi zijn gevallen aan misdaden tegen de menselijkheid! het leed want de Joodse gemeenschap is aangedaan kent geen wandaad van gelijke aard maar daarmee hebben we geen alleenrecht op heb hebben ondergaan van wandaden. Vergeet niet, elke grootschalige wandaad begint in het klein.

Ingang parking Europees Hof van Justitie in Luxemburg dat er voor zorg moet dragen dat de grondrechten van burgers door wetten niet geschonden worden en we ons niet op een hellend vlak gaan begeven
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Immers het zaadje van de door de overheid gestimuleerde afkeer en het beperken van de bewegingsvrijheid van niet gevaccineerden is geplant. Met termen als “wappies”, mensen afserveren en als paria bestempelen gaat recht tegen de fundamentele grondrechten van de burger in. Het is een voorportaal van een weg die je als beschaving niet wenst te bewandelen.  Mensen kunnen volstrekt valabele redenen hebben om zich niet te laten vaccineren. Los van dat, het gaat om het respecteren van de fysieke integriteit van het lichaam.  Politici en opgefokte angsthazen onder de bevolking kunnen van alles wel lopen schreeuwen, waaronder gebleken en bewezen hypocriet Bernd Timmerman, waar we het eerder over hadden. We nemen u even mee naar de allerhoogste rechter van Europa, die in de periferie van de polemiek over de Poolse rechtsstaat antwoordde op kritiek op verdicten van het Europees Hof van justitie in Luxemburg. In de Vlaamse krant De Standaard en op de website van de KU Leuven (Universiteit, rechtenfaculteit) verschijnt er een interview van journalist Bart Beiriant met professor dr. Koen Leenaerts, President van het Europees Hof van justitie. Het was een kwestie van goed door de regels heen lezen. Hij stelt in het algemeen (dus niet over de coronacrisis in het bijzonder)  “Sommige politici geven nu de indruk dat het Hof van Justitie het meest gevaarlijke deel wordt van de EU”,  om te vervolgen:  “Er is nog een tweede kanttekening: de wetten mogen niet ingaan tegen de grondrechten van de burgers. Die grondrechten zijn er altijd om een minderheid te beschermen.”.   Naar onze inschatting zijn de bezorgdheden van de hoogste rechter Leenarts moeilijk te rijmen het de corona-apartheid en het corona-beleid in menig EU-lidstaat. Spanje heeft het, zoals reeds geschreven, wel begrepen. Maar de rechtspraak in Spanje is niet zelden daadwerkelijk een stuk onafhankelijker. We weten dat er onder u mensen zijn die niets van de EU moeten hebben. Maar we moeten u uit een droom helpen, uiteindelijk zal het juridisch mechanisme van de Europese Unie, de rechtsstatelijkheid en dus uw grondrechten wel beschermen.

Op de foto het ziekenhuis AZ Turnhout, te België
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Gevaccineerd zijn betekent niet dat u geen drager kunt zijn en het virus niet over kunt dragen, net zo min dat ongevaccineerd zijn  betekent dat je altijd drager bent van het virus “.  Ziekenhuisdirecteur Leysen van het AZ Turnhout stelt het in een interview met RTV, de regionale televisie voor de Belgische Kempen op 2 november als volgt : “‘De patiënten die wij opnemen, zijn meer en meer gevaccineerde patiënten. Ik weet dat men soms andere geruchten hoort, maar de grote meerderheid van de patiënten die wij nu opnemen, zijn gevaccineerde mensen. Ze zijn toch dermate ziek dat ze moeten opgenomen worden in het ziekenhuis. Maar we zien wel dat de opnameduur gelukkig korter is, dus dat ze sneller herstellen”

Reizigers zonder of met laag hangend mondkapje buiten op een bankje op het vliegveld van Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Christel Dubos / Schuld


Wat is er over van de bewering door medici, virologen en politici dat we met vaccinatie onze vrijheid zouden terugkrijgen?  Niets! “Dansen met Janssen” was het credo van Hugo de Jonge, Nederlands minister van Volksgezondheid. Lege woorden Hugo, om maar niet te zeggen, grove leugens.

Grens met Oostenrijk (inkomend) vanuit Slovenië (Dravograd), dat huidig voorzitter is van de Europese Unie
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Vanaf heden is er een lockdown voor ongevaccineerden in Oostenrijk en vanaf  3 januari 2022 kom je in Oostenrijk nergens meer in als je geen “boostershot” hebt gehad naast het  Janssen-vaccin. Weer laat de Europese Commissie het er bij zitten in plaats van Oostenrijk tot de orde te roepen. Dat ligt niet aan het “instituut” Europese Commissie maar wellicht zitten er lamzakken die politiek te afhankelijk zijn van de lidstaten. Van een behoorlijk werkende dualiteit en daadwerkelijke onafhankelijkheid  is geen sprake.

Kantoor van de Christelijke Mutualiteit(ziekenfonds en uitkerende instantie) in Kruibeke, België
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We keren nog even terug naar Turnhout, en aan de orde is een zaak van een jonge dertiger wiens naam volledig bekend is bij de redactie en anoniem wil blijven. De man kreeg 11 jaar terug een ernstig wintersportongeval en loopt sinds dat moment wegens slechte zorg rond met ondraaglijke pijn. Na vele jaren heen en weer geslingerd te zijn tussen de diverse ambtelijke instanties en de uitkerende instantie, de Christelijke Mutualiteit (Ziekenfonds) belandt de jongen in een rechtszaak waarbij de volledige afkeuring voorwerp is van de vraag die aan de rechter is voorgelegd. Dan heeft al die tijd geweigerd om zware pijnstillers in de vorm van opiaten te slikken. Hij komt bij de gerechtsarts die hem moet keuren. De betrokken man heeft angst voor represailles om de identiteit van betrokken gerechtsarts vrij te geven. Via omwegen maken wij thans jacht op de identiteit van betrokken gerechtsarts om hem om wederhoor en om opheldering te vragen, persoonlijk, face to face, zoals het ons journalisten betaamt want het verhaal dat wij uit de mond van betrokken man optekenden heeft een schokkend karakter. De man komt de spreekkamer binnen en krijgt de vraag van de betrokken arts of hij gevaccineerd is. “Nee” antwoordde de man. Hierop ontplofte de art volgens onze getuige en zijn wederhelft met uitspraken als “Hoe durf je hier te komen, mijn praktijk uit, egoïst, wie denk je niet dat je wel bent, etc. etc.”  Gaat het de keuringsarts sowieso iets aan of de man in kwestie wel of niet gevaccineerd is.  Immers die vraag staat volstrekt los van de problematiek waarvoor hij gekeurd moest worden.

Klein meisje met en ouders zonder mondkapje in de binnenstad van Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: Peter-Vincent Schuld

Ten tweede geeft niets de gerechtsarts het recht om de betrokken man zo schaamteloos te beledigen en te vernederen. Moet zo´n kerel in onafhankelijkheid het Belgisch gerecht adviseren? We kennen het medisch dossier van de betrokken man. We waren bij hem binnen de 12 uur nadat wij melding kregen van zijn noodlottig ongeval in het Franse ziekenhuis in Thonon les Bains. Er was zelfs even sprake was van een mogelijke amputatie. Als journalisten, die gehouden zijn volstrekt naar waarheid en niets anders dan de waarheid te berichten, delen wij u mee dat de betrokken man naar ons inzicht recht heeft om volledig afgekeurd te worden. De gerechtsarts keurde de man slechts voor 8% af en volgens de man in kwestie zou bij een beroep tegen deze beslissing dezelfde arts de keuring moeten gaan uitvoeren. Maar deze arts lijkt bevooroordeeld, hij heeft immers een mening over een mens en er kan niet worden uitgesloten dat de betrokken arts zijn persoonlijke rancune en mening over de man in kwestie heeft laten meewegen in zijn zijn oordeel. Sterker het lijkt ons zeer aannemelijk. Van een onafhankelijke niet bevooroordeelde keuring is in ieder geval geen sprake geweest. Zover zijn we gezakt in Europa? Hoe sanctioneren we straks de mensen die de grenzen van weten basaal fatsoen  hebben overschreden? Vinden we het gek als mensen boos worden en de dogmatici een enkele reis met een afgedankte deplorabele Spaceshuttle naar het heelal wensen om vervolgens nimmer meer door de dampkring terug naar de aarde te keren?

Mensen met en zonder mondkapjes in Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De balans is weg. De proportionaliteit is zoek. De angst regeert. Het gezond verstand is pleite en de feiten worden niet zelden door medici, politici en virologen verdraaid dan wel gemanipuleerd. Maar met welk doel? We hebben altijd geleerd tijdens het speuren dat de gelegenheid de dief maakt en dat als er diverse partijen bij  betrokken zijn met ogenschijnlijk tegengestelde belangen er sprake is van gelegenheids-synergie. Geen complotten AUB.


Ouderen met mondkapje gefotografeerd door de fontein in de binnenstad van Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Maar…. we beleven zelf ook diepe compassie in de andere richting. We zitten ergens in het zuidoosten van Spanje wat te eten, een goede anderhalve week terug. Een plek die we vaker aandoen omdat we leren en beleven wat er onder de mensen echt leeft. Een man komt binnen die we kennen, samen met zijn vrouw die net een donornier gehad heeft. Een mooie vrouw, van binnen en van buiten. Samen hebben ze een dochtertje. Ze hebben vele maanden moeten wachten op een donornier. De vrouw is erg kwetsbaar voor virussen en vertoont afstotingsverschijnselen. Ze heeft lang in het ziekenhuis gelegen zonder haar dochtertje en haar man te hebben kunnen zien. We zien zie de ogen van de man in kwestie. Zoveel bezorgdheid en verborgen kwetsbaarheid. Zoveel “gewoon een goeie vent” in zich dragend. Zoveel liefde voor zijn vrouw en zijn dochtertje. De vrouw in kwestie? Zoals gezegd een mooi mens van binnen en van buiten. Ze staat open en vol in het leven. En ook al was ze zo ziek en is ze thans herstellende, dan toch nog een vriendin in huis halen met zoontje die naar eigen zeggen door haar partner was buiten gesmeten. Het koppel zorgt thans voor hen.. Het oplopen van het coronavirus of gewoonweg elk een virus zou voor deze vrouw wellicht fataal kunnen zijn. Dochtertje geen mama meer, haar man geen vrouw meer.

Wat genieten in een Spaans barretje met een drankje of een hapje
Foto: © Inse Weyns / Schuld


Naast het gezin + opgevangen moeder en zoon zit een koppel. Afkomstig uit onze contreien. De man handelt in “valse” QR-codes. Hij heeft genoeg van de corona-toestanden en is met zijn vriendin op een van zijn QR-codes naar Zuid-Europa gereisd. Dat mag niet, maar is hij de hele situatie zo beu dat hij een daad van verzet wilde plegen. De echtgenoot van de zojuist getransplanteerde vrouw laat naar ons toe in eerste instantie zijn irritatie over de handel en wandel van mister QR-codes blijken, maar ook de echtgenoot van de getransplanteerde vrouw heeft in zijn leven wel eens wat zijwegen bewandeld. Korte tijd later was elke vorm van animositeit verdwenen. Wellicht komt dat ook door de uitbaters van betrokken zaak. Sterker zelfs, we weten het wel zeker. De hartelijkheid waarmee, en de no nonsens manier waarop het eetcafé wordt uitgebaat brengt een soort van proactieve vredestichtende sfeer in het bedrijf, met andere woorden echte gezelligheid. Niks handhaving, niks uniformen, niks boetes, niks coronapassen. 

Balanceren tussen de realiteit van de horeca op een terras, het dragen van een mondkapje en de virtuele wereld op de mobiele telefoon zoals hier in Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Christel Dubos / Schuld

Hier neemt de natuurlijke drang tot socializen  het over van gemaakte (en verpeste) samenleving. Een kroegbaas in een nabijgelegen zaakje, zijn naam is Nathan stelt het als volgt “Mensen komen bij elkaar op café om met elkaar te praten over van alles en nog wat. Hij vervolgt: “Die verdomde lockdowns. Wij moesten ook sluiten”, Hij vervolgt Die lockdowns hadden louter als doel c.q. middel om mensen niet face to face met elkaar te laten praten, hier lossen de mensen hun verschillen van mening op met een drankje en vinden ze elkaar op grond van hun medemenselijkheid terug”. Een van de stamgasten tikt uw redacteur op zijn schouder en zegt “Hey Pete, I am off, see you soon, it was nice talking to you”.

Rare tijden, als je geen afstand houdt, wat heel normaal is, wat moet je dan nog met een mondkapje bij het maken van een foto zoals hier in Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ja, daar sta je dan met je goed gedrag. Wat moeten we hier nu allemaal van vinden?  Feit is dat online met elkaar communiceren het vaak onmogelijk maakt om elkaars lichaamstaal te lezen en dat je omwille van deze klinische vorm van communicatie sneller in een conflict terecht komt. Die 1,5 meter afstand, weerhoudt ons om even een arm om elkaar heen te slaan, en te zeggen “hey mate”, how are doing”. Of neem een situatie waarin je het niet met elkaar eens bent en de gemoederen wat verhit worden. Geen mogelijkheid om te zeggen: “hey buddy, let’s have a chat outside.”.

Communicatie in coronatijd. De mobieltjes maken overuren zoals hier in Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Hoe je het ook went of keert, lockdowns of beperkingen van de horeca zijn zeer schadelijk voor de werking van de democratie. Digitale communicatie is vaak leeg, ontdaan van nuances, geen aanraking, geen kus of een knuffel.  Dus onnatuurlijk gedrag bedacht door mensen die denken dat een samenleving maakbaar is. Niet dus. Op plekken waar mensen elkaar treffen wordt er over van alles gepraat. Van vitaal belang in een democratie, alleen hebben openbare bestuurders dat niet door of willen dat niet door hebben. Horeca sluiten is feitelijk indirect een mes zetten in de democratie en de vrijheid van vereniging onwettig te verkrachten.

Communicatie in coronatijd, man met mobieltje in de binnenstad van Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Zelfs de kwetsbare en net getransplanteerde vrouw koos ervoor om er “even uit” te zijn.  Het ontnemen van de bewegingsvrijheid van mensen is onder deze omstandigheden niet goed te praten, op geen enkele manier. De staat is voor ons vrijheidslievende mensen onze vijand geworden en niet onze vriend. Dit moet zo snel als het kan gekeerd worden.

Reizigers met mondkapjes in de bus naar het vliegtuig op de luchthaven van Alicante, Spanje Foto: Peter-Vincent Schuld

We keren weer terug bij de betrokken zojuist getransplanteerde vrouw. Zij slaakte een noodkreet “Ik wil leven” na jarenlang gedialyseerd te zijn en uiteindelijk een transplantatie te hebben ondergaan. Juist uit respect voor haar drang tot leven houd ik wat afstand, om maar te voorkomen dat ze in deze kwetsbare fase ook maar iets oploopt dat ik zonder het te weten onder de leden heb.  In Spanje hebben ze het begrepen. Maar vind je het gek. De Spanjaarden zijn de dictatuur onder Franco nog niet vergeten. En toch zit er bij de Spanjaarden ondanks de opheffing van de meeste maatregelen en het ongrondwettelijk verklaren van de lockdowns de angst er stevig in. Die angst die is wel aangepraat.

Zicht op een terrasje bij een hotel, man passeert en doet zijn mondkapje af in Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


We zitten de stad Santa Cruz te Tenerife, Canarische Eilanden, een tussenstop, onderweg naar de brullende vulkaan op het nabij gelegen La Palma.We lopen door de straten en overal waar we lopen, zitten of staan, mensen met mondkapjes op hun gezicht. Een verplichting op grond van de wet is er niet. Je vraagt je af hoe een overheid de mensen zover kan krijgen om zonder enige verplichting in de openbare ruimte een bekpamper te dragen waarbij je de hele tijd je eigen afvalstoffen weet terug inademt. Gemaakt van synthetisch materiaal dat irritaties op de huid veroorzaakt.

Ambulance met sirenes en blauwe zwaailichten die de omgeving in een blauw licht in Santa Cruz de Tenerife Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het schouwspel is verontrustend.  De volgzaamheid. Een overheid treedt op bij de bestrijding van rampen ook op de Canarische Eilanden.We kennen allemaal de diverse rampenbestrijdingsorganisaties die met zwaailichten en sirenes uitrukken bij een ramp. Blussen, brokstukken weghalen om mensenlevens te redden. Maar wat als rampenbestrijding geen zaak is van ingrijpen en bestrijden maar een zaak van politiek gekrakeel? Van belangen en politieke kleuren? Dan krijgt crisisbeheersing een ander karakter, een ander gezicht. Dan wordt het inwerken op emoties en onderbuikgevoelens van angst bij andere mensen. Zij die in de politiek andere partijen of groeperingen populisme en het aanwakkeren of inspelen op onderbuik gevoelens verwijten maken zich hier thans schromelijk schuldig aan. De hypocrisie der politiek.

Kinderen in een schoolklasje op straat in Santa Cruz de Tenerife, allemaal met mondkapjes, terwijl het niet verplicht is
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Een schoolklasje met de juffrouw op straat op Tenerife, waar is hun onbekommerd leven?  Zo jong en zo beïnvloedbaar. Het beangstigt ons.We rijden door de straten heen en we lopen door de straten heen. De Latijnse elegantie en dito verleiding waarmee vrouwen zich door de straten begeven wordt verscheurd door de verplichte dracht van het mondkapje. Bijna allemaal van dezelfde soorten. Het doet ons denken aan het China onder Mao, waar iedereen de zelfde kleding droeg, of aan landen waar de hoofddoek voor vrouwen verplicht is. Verplichte dracht met als dogma”gezondheid” van jezelf en van anderen. Zullen we ooit exact weten hoeveel slachtoffers het daadwerkelijk gescheeld zal hebben?

Mogelijk kwetsbare man in rolstoel in de binnenstad van Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


De angst, en dat terwijl de Canarische Eilanden formeel iets boven de duizend coronaslachtoffers kende. We weten niet wat hun onderliggende kwalen waren en of deze kwalen het slachtoffer reeds in een terminale fase brachten. We weten niet of de cijfers wel exact zijn, on of er geen overlijdens zijn geregistreerd zijn ten gevolge van de coronacrisis terwijl dit feitelijk waar is. Geen forensische lijkschouwer die volledig pathologisch onderzoek gepleegd heeft, middels een bloedstaal o.i.d.. Een groot falen in het crisismanagement. Geen wet die zulks gelastte en autoriteiten op het woord vertrouwen is een slechte zaak. De overheid zal het vertrouwen moeten bewijzen, elk uur en elke dag weer.

Mensen met mondmaskers bij bushalte in Granadilla, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


En weer trekken er mensen aan ons voorbij die zonder verplichting zich tooien met mondmasker. Angst, angst angst. De kans dat je in de open lucht met voldoende afstand corona oploopt is gering, dat je er aan sterft is zo nog geringer. Ja, er sterven mensen jaarlijks aan de griep met onderliggende klachten. Dat is gewoon enorm triest. Bij het schrijven denken we weer even terug aan de vrouw met een nieuwe donornier. Maar ook zij koos ervoor om te leven, in plaats van een doodsheid te ervaren tijdens het nieuw gegeven leven.Het zijn tijden met enorme ethische vraagstukken met even zovele niet gegeven antwoorden

De trossen moeten los, de mensen laten zich niet eeuwig de vrijheid ontnemen Op de foto: de trossen van een ferry worden los gegooid in de haven van Santa Cruz de La Palma, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De enigen die die vragen echt kunnen voorzien van passende antwoorden zijn verlichte geesten die de intelligentie hebben om te beseffen dat ook medische hulp geschiedt binnen een juridisch kader. Waarom denkt u dat er zoveel discussie is over euthanasie en abortus?  De politiek verschuift willekeurig de juridische kaders en rekt de bevoegdheden versus de fundamentele rechten op en dat gaat voor onherstelbare problemen zorgen, waarbij geweld in de straten wellicht, en het is niet te hopen, eerder regel dan uitzondering kunnen worden. Mensen laten zich niet onbeperkt manipuleren en beperken door de overheid.

Miguel Batista verlaat de bus met mondkapje dat snel naar beneden is getrokken in Santa Cruz de Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We komen op Tenerife in contact met een 50 plusser, genaamd Miguel Batista. Zijn leven lang over de wereld gereisd. Hij woonde in Londen en resideerde in Thailand. We zien de man in kwestie uit een stadsbus in Santa Cruz stappen. Zichtbaar moeite met ademen. Hij doet zijn mondkapje af en schier uitgeput neemt hij plaats op een bankje in het park. We spreken hem aan.  Een “vrije jongen”, die het leven geleefd heeft en ook getekend heeft. Onder zijn linkerbeen ligt een stuk van de lokale rechtbank, iets civielrechtelijk zo het lijkt.  Hij spreekt over Franco-toestanden en ondanks zijn kortademigheid in relatie tot het mondkapje, steekt hij een sigaret op neemt uitgebreid de tijd om met ons te praten. Miguel is boos, bezorgd en strijdvaardig tegelijkertijd. Ook hij verwijst naar de in zijn ogen misdadige en onderdrukkende overheid en trekt een parallel met het Franco-regime waarvan de opkomst op dezelfde Canarische Eilanden begon.

Miguel Batista zonder mondkapje in het centrum van Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ondanks de fragiele gezondheidstoestand zet hij de vrijheid van zijn medeburgers en ook die van hemzelf voorop. Hij heeft geen angst en leeft het leven zoals het komt en gaat. Hij vertelt over zijn reizen en het contact met de lokale bevolking. Over het belang van angstloze communicatie en interactie tussen mensen. “We hebben als mensen de primaire behoefte om met elkaar face to face, recht in de ogen kijkend, te communiceren en elkaar zo te leren begrijpen en respect voor elkaar te hebben”. “Die maatregelen, van die puta madres y hijos de putas in de gobierno doen er alles aan om dit onmogelijk te maken”. We hebben dit eerder gehoord.

Het stille, dode centrum van de anders zo bruisende stad Santa Cruz de Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Miguel vervolgt: “Kijk naar de straten hier in Santa Cruz de Tenerife, tot voor twee jaar geleden was het hier in de avonduren vol met mensen, en en al frivoliteit, sinds de avondklok en zelfs na het aflopen daarvan, blijven mensen binnen. Het is doods op straat na negenen” We ronden het gesprek af. We hopen de man snel terug te zien. Het authentieke karakter van de man draagt vele verhalen in zich mee waar wij als  professionele wereldreizigers wellicht nog veel van kunnen leren. Immers de wereld is groter dan de bakstenen van uw huis en wijk.

Dame arriveert bij apotheek voor het laten uitvoeren van een corona-sneltest in de omgeving van Brasschaat, België
Foto: © Peter-Vincent Schuld

België, omgeving Brasschaat. Een vrouw staat bij een apotheek te wachten tot ze een coronatest mag laten afnemen. We horen de vrouw luid zeggen “Ik hoest wat en voel me wat verkouden”. Of we het goed hebben kunnen we niet met zekerheid stellen, maar de vrouw geeft een wat hypochondrische indruk.

De Efteling, de QR-code en een mening (archieffoto)
Foto: © Christel Dubos / Schuld

Nederland weer in lockdown. De horeca heeft er fiks de pest in, de burgers idem. Onder protest heeft de amusementspark Efteling de QR-code ingevoerd om toegang te verlenen aan gasten die een dagje vermaak willen. Ook de Efteling heeft er de buik van vol. Niet gek vinden als hier ongeregeldheden van komen. Er ze kwamen er want in Nederland zijn er ten gevolge van die nieuwe lockdown straatrellen uitgebroken. Aanhoudingen zijn verricht. De “verdachten” zullen zich wellicht ooit voor de rechter moeten verantwoorden. Er doet zich wat aparts voor. De linkse en extreemlinkse demonstranten die aan de zijde van de krakers, de vredesactivisten en de anti-kernenergiebeweging het opnamen tegen de politie, bezetten nu vaak politieke posten en leggen hun denkbeelden op aan de samenleving op niet zelden een totalitaire wijze. Kijk maar naar het knetterlinkse Amsterdam stadsbestuur dat de knuppels, schilden en politiehonden afstuurde op geweldloze anti-lockdown demonstranten. De wereld draait en keert, de geschiedenis herhaalt zich in gespiegelde vorm. Maar de straatvechters van vandaag kunnen in de perceptie van de geschiedenis van morgen wellicht de Geuzen worden. Het is soms de tijdsgeest x het voortschrijdend inzicht wat het eindoordeel bepaalt.

*noot van de redactie: Van diverse personages in dit verhaal zijn de namen anoniem en de locaties waar zaken zich afspeelden onherleidbaar gemaakt. Mensen willen vaak wel praten maar onder de voorwaarde van strikte anonimiteit en van locaties wordt door mensen die voorkomen in dit verhaal, verzocht deze niet prijs te geven. De angst voor repercussies en sociale uitsluiting zit er stevig in. Alle namen en locaties zijn bij ons ter redactie bekend, echter wij handhaven ons journalistiek recht op brongeheim. Indien een (gerechtelijke) autoriteit meent ons te moeten vervolgen of vast te zetten, om bronnen te onthullen of omwille van de inhoud van dit verhaal, moet deze dat dan maar lekker doen. We waarschuwen: Bezint eer ge begint, want het zal u met alle middelen van recht zuur opbreken.

Met conclusie: De onderstaande foto spreekt voor zich.

Duidelijke mening over de coronamaatregelen genomen in de Efteling (archiefbeeld)
Foto: © Christel Dubos / Schuld