Erdogan bestookt Koerden en drukt zichzelf en Turkije in isolement

Peter-Vincent Schuld

Als er een leider is die we als gevaarlijk moeten beschouwen dan is het de Turkse president Rayip Erdogan wel.

Het is in het belang van Turkije en het niveau van beschaving in het land, dat er een scheiding komt tussen de Turkse samenleving als lichaam en het hoofd daarvan, lees Erdogan en diens AKP, en zulks via een politieke guillotine.

Zijn onophoudelijke scheldkanonnades richting alles en iedereen die het niet met hem eens is kennen we.
Nederlanders en Duitse politici zouden “nazi’s” zijn in zijn ogen.
Zeer recentelijk spuwde hij zijn gal weer door de “zionisten” te viseren.

Erdogan blijft raaskallen, blijft journalisten achter slot en grendel zetten, blijft de democratische rechtsstaat ondermijnen, voor zover deze nog aanwezig is. Ik denk dat veel vrije rechtstaatlievenden er echt geen moeite mee zouden hebben als Erdogan zich vandaag of morgen in een stuk baklava zou verslikken.

Nu worden de Koerden in Syrië door de Turken aangevallen. Turkije vindt het maar niets dat Koerdische strijdgroepen zich nabij haar grenzen bevinden. Het zou eens kunnen leiden tot een opstand en de vorming van een Koerdisch staat.

De aanvallen zijn gericht op de Koerdisch-Syrische YPG-milities die gesteund werden en worden door de Amerikanen in haar strijd tegen IS.
Dat vindt Erdogan maar niks, echter Trump laat zich niet de wet voorschrijven door dat boze ventje met dat iets breder Hitler-snorretje in Ankara. Rusland vindt het eveneens maar niets dat Turkije Syrië is binnen getrokken en heeft dit inmiddels ook al aan Ankara laten weten.

Ja, de YPG milities hebben een verwantschap met de Turks-Koerdische PKK en ja, de PKK heeft verwerpelijke aanslagen op haar naam staan. Ja, zowel de PKK als de YPG hebben een socialistisch staatsmodel voor ogen. Maar deze ideologie heeft al lang plaats gemaakt
voor een hoger doel namelijk het beschermen van de Koerdische identiteit.

Turkije neemt klaarblijkelijk niet alleen YPG doelen onder vuur. Volgens een brief, waarvan overigens de authenticiteit nog vastgesteld dient te worden van christelijke kerken in Syrië, zouden ook zij onder vuur komen zijn te liggen. Dat Erdogan niets heeft met minderheden, laat staan christenen en yezidi’s is algemeen geweten.

Op initiatief van die andere grootmacht, Frankrijk wordt de VN Veiligheidsraad bijeengeroepen.

De Syrische president Assad stelt terecht dat het Turkse optreden in Syrië een schending is van haar soevereiniteit. Syrië hoeft de aanwezigheid van Turkse troepen niet te dulden.

Mijn voorspelling is uitgekomen, het megalomane post-Ottomaans gedrag van Erdogan is hem internationaal aan het opbreken. Dit is een kentering want het betekent een laag metselspecie in Koerdische zelfstandigheid los van de Turken, los van de Irakezen, los van de Syriërs en los van Iran.

Koerden, zijn in tegenstelling tot Palestijnen wel een volk en kennen wel een etniciteit en hebben in mijn ogen vanuit volkenrechtelijk oogpunt, in tegenstelling tot de Palestijnen wel recht op een eigen staat met eigen identiteit.

De grap van alles is dat het niet uitgesloten is dat Erdogan pootje is gelicht door de Israël in deze. Het is in beperkte kring geweten dat de Koerden vanuit Israël worden geholpen en nog steeds worden geholpen.

Dat er publiek thans alleen met “zorg” wordt gereageerd op het optreden van Turkije heeft niet zozeer te maken met een mogelijke afkeer van het regime in Ankara, maar eerder het winnen van tijd om diplomatieke druk uit te oefenen op Turkije en achter de schermen scenario’s voor de dag te halen. Je kon er vergif op innemen dat Erdogan de Koerden in Syrië zou gaan viseren. Wat is hier gaande?

Erdogan is bezig met het Turkije van overmorgen.

De superstaten, dus Rusland, Amerika, China maar ook zeker Israël zijn bezig met het Midden-Oosten op middellange en lange termijn.

Erdogan blaast, roept wat en laat wat spierballen zien, maar hij is zich ook bewust dat hij de regio met inbegrip van Turkije van het ene moment op het andere moment kan storten in een chaos waarvan het nog maar de vraag is hoe Turkije en Erdogan zelf er uit zullen komen.

Europa heeft genoeg van Turkije, het kandidaat-lidmaatschap van de EU is feitelijk in de schredder verdwenen. Dat weer Erdogan zelf ook wel. Erdogan zelf heeft, behalve in eigen land en misschien in Bosnië en Albanië geen echte vrienden in de wereld, alleen bekenden dij hij bij tijd en wijlen ook nog eens schoffeert.

De florissante economie van Turkije, had al een deuk opgelopen door het afgenomen toerisme, maar zal nog een grotere deuk krijgen
door het aanhoudend ruzie stoken door Erdogan, die zich nog steeds de Sultan van het Midden-Oosten waant.

Onder Erdogan is Turkije afgegleden naar bijna een achterlijk land. Intellectuelen vragen in rap tempo asiel aan in het buitenland.

Ik denk vaak met weemoed terug aan de toespraken van de inmiddels overleden Turkse premier Bülent Ecevit en zijn helaas eveneens overleden minister van Buitenlandse Zaken Cem op de Europese top van Helsinki, december 1999, waar ik beiden op een meter afstand de inmiddels teloor gegaan Turkse civilisatie, stappen zag zetten naar Europese integratie.

Die tijd is dus voorbij. Erdogan draaide de klok in de tijd ver terug.

Erdogan heeft Turkije laten afglijden naar een dictatoriale boevenstaat, zonder persvrijheid, met magistraten, militairen en journalisten in het gevang. Met intimidatie en stopzetting van de grootste welvaartsmotor in Turkije ook, het seculiere karakter van zijn land en het volk. Geloof me, Allah, hoe groot je hem ook acht, hoe vaak je hem ook aanroept van welke hoge minaret dan ook, al dan niet met je kont van Mekka gekeerd, Allah geeft je niet te vreten, geld wel.

Erdogan gaat en en ander opbreken.

Om de beschaving in het Midden-Oosten terug te brengen is Koerdische staat, mits voldaan aan een aantal voorwaarden, meer dan wenselijk.
Misschien begrijpen de Europese politici nu eens waarom er al tijden lang door Koerden gedemonstreerd wordt.

Turkije komt dan geklemd te zitten tussen beschavingen en de Turkse bevolking zal dan gaan inzien dat Erdogan c.s. alleen maar voor ellende zorgt.

Turkije heeft allang niks meer te zoeken in de NAVO. Er zijn geen “shared values” meer.

Overigens is de NAVO in haar huidige vorm niet meer een echt belangrijk bondgenootschap mede door de fratsen van Erdogan.
Het was niet voor niets dat de Amerikaanse president Trump zich sceptisch uitliet over de NAVO.
Alle criticasters ten spijt, het buitenlands beleid van Trump en zijn visies zijn zo gek nog niet.
Die weet heel goed wat voor vlees hij in Ankara in zijn spreekwoordelijke hamburger-kuip heeft.
Trump is een liefhebber van hamburgers zoals we weten maar dat vlees hoeft van Trump zeker niet “halal te zijn.

Erdogan provoceert thans tot aanvallen op Turks grondgebied en Erdogan zal dan proberen artikel 5 van het NAVO-verdrag in te roepen om bijstand te krijgen van de andere NAVO-lidstaten die hij keer op keer geschoffeerd heeft. Maar andere NAVO-lidstaten zijn helemaal niet zo happig om in Erdogan’s slangenkuil te springen die Erdogan zelf gegraven heeft en waarbij Erdogan zelf de meest “giftige slang” is, die zich in die kuil bevindt.

Erdogan of moeten we zeggen “Weirdogan” is gelijk niet ontploft levensgevaarlijk zwaar vuurwerk, dat gevaarlijk blijft tot het moment dat het opgeruimd wordt.