GA AAN DE KANT!

Peter-Vincent Schuld

Ik heb in mijn loopbaan als fotojournalist natuurlijk heel wat ellende gezien. Letsel, verdriet, dood, ontheemden, rampen en hier en daar een stevig crisisgebied. Alhoewel de adrenaline mij nog steeds niet vreemd is, om aan het werk te gaan bij een calamiteit heb ik nu niet meer zo de behoefte om overal bij te zijn. Liever niet om eerlijk te zijn.
Met interesse volg ik het werk van professionele fotojournalisten die 112-meldingen coveren die weten hoe ze op een waardige en respectvolle wijze het harde nieuws moeten vastleggen. In mijn late tienerjaren deed ik dat ook en deels heb ik het vak van fotojournalist op straat geleerd om daarna letterlijk de wijde wereld in te trekken.
Ik was altijd geraakt door het werk dat de hulpverleners uitvoerden en besefte altijd heel goed dat ik zelf ook wel eens in een ambulance terecht kon komen, hetgeen me ook een aantal keren overkomen is. Maar wat nog het meeste impact op mijn maakte was als mijn naasten de snelle hulp van de mensen van de ambulance nodig hadden. Tegelijkertijd dat ik dit schrijf realiseer ik me dat er bij mij altijd een bepaald gevoel van emotie bekruipt als ik in de auto zit en ik hoor of zie een ambulance (of een andere hulpdienst) naderen. Ik merk dat ik boos word als mensen niet snel genoeg of gewoon niet aan de kant gaan bij het horen van de sirenes. Het zal bijvoorbeeld je vader of moeder maar zijn die spoedeisende hulp nodig heeft.

Het zal niet de eerste keer zijn dat ik puur uit kolere, het verkeer blokkeer, zonder mijn verstand te verliezen en te kijken naar waar de ambulance met sirenes en zwaailichten naar toe moet, om een vervolgens vrije doorgang van die ambulance te verzekeren.

Vooral op rotondes. “Nog gauw even de rotonde op voordat de ambulance er op rijdt, want dat levert secondes tijdwinst op” redeneert menig bestuurder, terwijl voor het slachtoffer iedere seconde telt. Ik was, ben en blijf met dat weggedrag volledig klaar.

Als een ambulance of om het even welk hulpverleningsvoertuig met “blauw blauw nadert” dan ga je aan de kant. Punt!
Maar nee hoor, hoe vaak ik een ambulance wel niet door het verkeer zie wurmen en worstelen omdat of bestuurders niet opletten of gewoon te lam zijn om aan de kant te gaan en zelfs in paniek raken, houdt u niet voor mogelijk. Ik denk wel eens “heeft u dat nou niet als u in het verkeer zit en een ambulance komt er aan? Denkt u dan nooit van kom alsjeblieft op tijd?”.

Een mensenleven is zo kwetsbaar als een zijden draadje. Al hoewel helaas agressie tegen hulpverleners in de lage landen zowat elke dag voorkomt vrees ik voor de komende nieuwjaarsnacht. Deze nacht heeft al sinds jaren een bedenkelijke reputatie waar het op agressie tegen hulpverleners aankomt. Niet zelden onder invloed van drank en drugs. Dit soort gedrag mag je nooit en te nimmer tolereren. Terecht dat in Nederland de strafeisen die de Officier van Justitie uitspreekt tegen verdachten van dit soort wandaden fiks hoger zijn. Hulpverleners laat je met rust en die laat je hun werk doen zonder ze te hinderen.

motorambu
Motorambulance met spoed onderweg in Tilburg (c) Peter-Vincent Schuld

Ik spreek alleen uit eigen ervaring; die keren dat ik zelf met ambulancepersoneel in aanraking kwam, hetzij als “slachtoffer” hetzij als naaste van het slachtoffer, was ik maar wat blij en dankbaar dat ze toch maar die hulp kwamen verlenen. Maar vooraleer de ambulance bij het slachtoffer is en nadien als de rit naar het ziekenhuis spoedeisend is, maak dan gewoon plaats.

Spanje

Al hoewel in zowat gans Europa blauwe zwaailichten voor politie, brandweer en ambulance standaard zijn is er één land dat hier een uitzondering op vormt en dat is Spanje. In Spanje zijn brandweer- en ambulancevoertuigen verplicht met oranje zwaailichten en sirenes te rijden. Alleen de sirene maakt hun tot prioritaire voorrangsvoertuigen. Dit tot groot ongenoegen van de hulpverleners zelf.

Het is voor ambulances en brandweerwagens in principe verboden om met blauwe zwaailichten te rijden. Dat is alleen voorbehouden aan de politie en Guardia Civil. Dit tot grote ergernis van andere hulpverleningsdiensten zoals brandweer en ambulance. Ambulances en brandweerkorpsen die het toch wagen riskeren een stevige boete. Die boetes worden ook effectief uitgedeeld zoals recentelijk op Mallorca. Toch zijn er meer en meer brandweerkorpsen, ambulancediensten en diensten van de burgerbescherming die die verbod aan hun laars lappen. In Barcelona zijn recentelijk nieuwe brandweervoertuigen in dienst genomen die met “blauw blauw” uitgevoerd zijn. In Madrid worden rode zwaailichten gebruikt, in de provincie Alicante hebben brandweervoertuigen oranje lichten op het dak, maar voeren vaak “witte flitsers” op voorzijde van het voertuig.

AMBU-HELI-FUERTE
Ambulance en Brandweervoertuig met oranje zwaailichten bij landingsplaat ambulancehelikopter, Gandia Fuerteventura, Canarische Eilanden, Spanje (c) Peter-Vincent Schuld

Al meer dan 10 jaar wordt er in het Spaanse parlement gediscussieerd over het toelaten van blauwe zwaailichten op andere prioritaire voertuigen dan die van politiediensten. Het is natuurlijk een gotspe dat alleen politiewagens blauwe lichten mogen voeren. Oranje zwaailichten zijn feitelijk bedoeld voor langzaam of uitzonderlijk wegverkeer en bij wegenwerken. Op de Facebookpagina “Rotativos azules para los servicios de emergencia” klagen hulpverleners al jaren steen en steen dat ze gelijk vuilniswagens zich door het verkeer moeten banen. Het lijkt er op dat hulpdiensten in de nabije toekomst inderdaad “blauw blauw” mogen gaan voeren. Een raadpleging onder brandweermensen die was uitgeschreven door het Spaanse Directoraat Generaal voor het Verkeer resulteerde in een “ja” voor het voeren van blauw. Thans is de Spaanse politiek opnieuw aan zet.
Voor u een advies als u in Spanje rijdt; Ga ook aan de kant als u een voertuig met oranje zwaailichten en sirenes ziet aankomen.

SPAANSE-AMBULANCE
Ambulance met oranje zwaailichten, Valencia, Spanje (c) Peter-Vincent Schuld