Israël en het opflakkerend antisemitisme: Twee verschillende visies die stelling nemen tegen Israël-bashing en het antisemitisme


Peter-Vincent Schuld en Bernd Timmerman

Deze week een tweeluik

Deze week schrijven Bernd Timmerman en Peter-Vincent Schuld allebei een opiniestuk waarin Israël als staat wordt verdedigd en het opflakkerend antisemitisme
frontaal wordt aangevallen en bekritiseerd.

Toch verschillen de twee opinies op punten.

Peter-Vincent Schuld is in deze kwestie een compromisloze hardliner of beter gezegd de havik met een hart
terwijl Bernd Timmerman schrijft als de vredesduif met het zwaard achter de hand.

Beide heren nemen historische realiteiten en feiten ter hand.

Bernd Timmerman is historicus en socioloog. Peter-Vincent Schuld is (foto)journalist en analist op het gebied van geopolitieke kwesties.
Beide heren betreden aanhoudend het academisch denkveld. Beide heren durven het aan op het gebruikelijke politieke discours op te fleuren
met bemerkingen en kwalificaties en waar nodig als donder & bliksem deze bemerkingen neer te laten dalen.

Hoewel de visies van de heren op punten en op het eerste gezicht sterk van elkaar sterk verschillen wordt er inhoudelijk meer gedeeld dan u zou verwachten.
Beide heren nemen een standpunt in. Beide heren gaan onderlinge nimmer discussies niet uit de weg,
Zoals het een pluriforme en onafhankelijke redactie betaamt respecteren de twee schrijvers elkaars mening en vinden altijd een spreekwoordelijke brug waarop ze elkaar ergens treffen. Over één ding zijn ze het volmondig met elkaar eens; Het antisemitisme is een gevaarlijk en klaarblijkelijk een onuitroeibaar kwaad.

Opinie 1 door Peter-Vincent Schuld

Opinie 2 door Bernd Timmerman

isra-vlag
Israëlische vlaggen © Peter-Vincent Schuld

Volstrekt klaar met anti-Israëlische sentimenten en het antisemitisme: Even hard terug bijten!


Peter-Vincent Schuld

Waar mijn collega-journalisten zeggen alles met een kritisch oog te bekijken is het stuitend om waar te nemen hoe er verslag wordt gedaan over
de ongeregeldheden in de afgelopen tijd in en rond Gaza. De propaganda-machine van Hamas draait op volle toeren en menig journalist laat zich leiden
door feitelijk onjuiste informatie en laat relevante informatie naar de lezer en kijker achterwege. Vermeend lijden van de inwoners van Gaza, wordt in de berichtgeving vrijwel uitsluitend gerelateerd aan de Israëlische veiligheidsmechanismen en de daaraan verbonden maatregelen.

Het blijft in de westerse media “oorverdovend” stil over het feit dat de Israëlische explosieven opruimingsdienst op het laatste moment een geïmproviseerde bom gelegd door Hamas onschadelijk kon maken dat als doel had om politiemensen en grenssoldaten om te brengen. Het blijft evenzeer stil in de afgelopen dagen als Hamas de Israëlische natuur bestookt met molotovcocktails die via zogeheten kites enorme natuurgebieden met bijbehorende fauna in vuur en vlam zetten. Iedere keer als Israël een terrorist omlegt dan wordt het nieuwsfeit vaak en steevast geopend met “Palestijn omgekomen….nadat hij instak op burgers/schoot op burgers”. Wat is nu het verschrikkelijke nieuwsfeit? Dat er weerloze burgers voorwerp worden van moordlust of dat de dader een enkeltje naar de 72 maagden kreeg?

De inwoners van Gaza hebben op een democratische wijze hun bestuur gekozen en hebben daarbij hun electorale voorkeur laten uitgaan naar een extremistische, islamistische en terroristische organisatie die het bestaan van de Staat Israël niet erkent en de staat Israël zo nodig met geweld, haar Joodse inwoners inbegrepen, van de kaart en uit het leven wil vegen. Dit zijn de naakte feiten en daarmee dient u, waarde lezer, het mee te doen. Hamas wordt hierin gesteund door de eveneens terroristische organisatie Hezbollah en het Iraanse regime (met nadruk niet door de Iraanse bevolking). Hamas kiest ervoor om haar terroristische handelingen jegens Israël te laten geschieden door deze te laten plaatsvinden vanuit en beschermd door locatie waar burgers zich ophouden. Hamas voert in feite dus een terreurbewind zowel naar Israël als naar haar eigen bevolking in Gaza. Van een rechtstaat kan niet gesproken worden. De rigide kijk op de maatschappelijk inrichting overeenkomstig de islam prevaleert
en er is dus geen aards juridisch kader waarin deze samenleving georganiseerd is zoals wij dat kennen. Geweld, tegen over wie dan ook wordt in Gaza zo normaal beschouwd als eten, drinken en de sanitaire behoeften.

Geweten dient te zijn dat de grens van Gaza met Egypte over het algemeen, met uitzondering van de islamitische vastenmaand ramadan, gesloten zijn. Gaza wordt ook door Egypte gezien als een broeinest van terroristisch geweld, wapensmokkel en toevluchtsoord van de in Egypte gevreesde Moslimbroederschap dat verantwoordelijk is voor tal van aanslagen op Egyptische militairen en politiemensen.

Israël is dus niet het enige land dat met recht haar grenzen beschermt tegen geweld vanuit Gaza.

De volstrekt falende en inhoudelijk onjuiste berichtgeving in tal van media over de casuïstiek werkt hiermee het antisemitisme in de hand. Antisemitisme waarvan we met zijn allen hebben gezegd “nooit weer, nooit meer”. Het lijkt een totale loze collectieve belofte.

Ik las op Facebook een bericht van een Vlaamse meneer die stelde dat “Israël steeds maar wil uitbreiden”. Hoever kun je naast de feiten zitten?
Het Israël van vandaag is slechts een deel van Eretz Israël, zoals dit historisch feitelijk beschreven staat en door christenen en Joden wordt aangeduid als het “Bijbels Israël”.

De flagrante leugens en feitelijke onjuistheden, de propaganda-machine aan de kant van onder meer de Gazanezen doen mij vervallen in venijnige en vileine
omschrijvingen van feiten en creatieve illustrerende omschrijvingen en beschrijvingen.

Wie wonen er op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza ? Door mensen die tot een niet bestaand volk zeggen te behoren. Namelijk de “Palestijnen”. Er bestaat niet iets als een Palestijnse natie, gisteren niet, eergisteren niet en 1000 tot 5000 jaar geleden ook niet. Israël daarentegen, het gebied dat ook de Zuidelijke Levant wordt genoemd bestaat de facto al wel duizenden jaren. Het oorspronkelijke Eretz Israël behelst geografisch gezien een veel grotere oppervlakte dan wat thans de Staat Israël is.

Het betrokken gebied kent een Joodse natie en een Joods volk sinds zo’n 2000 jaar voor de christelijke jaartelling. De mensen die als Palestijns worden aangeduid, zijn voor het overgrote deel islamitisch, en de islam is zich gaan verspreiden 610 jaar na de christelijke jaartelling, met alle ellende van dien waar we nu nog mee zitten.

Na het grotendeels verdrijven van de Joodse bevolking door de Romeinen noemden deze het gebied “Fillistini” cq Palestina. Dus… Palestina is een artificieel en verzonnen gebied met een verzonnen bevolking. Derhalve Ik kan, op basis van door hen gepleegde terreur en moorden, tellende vanaf de jaren twintig van de vorige eeuw, rustig Palezwijnen zeggen, want een volk dat niet bestaat, kan ik niet beledigen. Overigens de uitdrukking “iets naar de Fiillistijnen helpen” komt van ergens, en wat denkt u? Ja hoor, de granaat(-appel) valt niet ver van de boom.

De twee “Palestijnse” reservaten, de Westelijke Jordaanoever en Gaza behoren oorspronkelijk toe aan het gebied Eretz Israël.

Er zijn twee Palestijnse bloedgroepen die elkaar ook naar het leven staan. De op de Westelijke Jordaanoever heersende Fatah en de in Gaza heersende
Hamas. Als ze geen ruzie maken met Israël maken ze wel ruzie met elkaar.

Enfin er bestaat in Gaza dus een zootje onbeschaafde, primitieve islamitische woestijn-inboorlingen met een gemiddelde ontwikkelingsgraad van een defecte korrel woestijnzand voorzien van een degenererend mutantengehalte. Sinds twee weken zijn er daar 62 minder van. Mis ik ze? Nee, absoluut niet!

Wie bestiert en bestuurt Gaza dus ? Inderdaad, niet de Palestijnse Autoriteit, niet Fatah, maar Hamas. Een organisatie die wereldwijd aangemerkt is als een terroristische organisatie. Hamas heeft verklaard ten overstaan van het Franse persbureau AFP dat 50 van de omgekomen figuren, leden zijn van Hamas. Dus leden van een terreurorganisatie. En wat doen we met terroristen of ze nu van Hamas, IS of Al Qaida zijn? Inderdaad, arresteren of neutraliseren. Noem het afschot. Maar wees eerlijk! Ligt u er wakker van als er een terrorist voorwerp is geworden van afschot? Ik niet! Sterker, ik slaap een stuk beter en rustiger.

Hamas is dus een terroristische groepering die de vernietiging van de Staat Israël en haar inwoners tot doel heeft.
Islamitische terroristen, hoe kunnen we daar het beste mee omgaan?
Of ze nu de straten van Tel Aviv, Luik, Brussel, Barcelona, Parijs, Manchester, Moskou of Berlijn rood willen laten kleuren door het laten vloeien van menselijk bloed.
Laat ik het zo omschrijven zonder iets aan duidelijkheid in te boeten;

Immers iemand die zich ontdoet van elke vorm van humaniteit en zich om religieus-politieke redenen zichzelf laat verworden tot een voorwerp
dat zich tot doel stelt om zoveel mogelijk slachtoffers te maken en waarvan louter de biologische kenmerken hem nog doen definiëren als mens
komt naar mijn mening alleen nog in aanmerking voor het onschadelijk maken. Feitelijk betekent dat neutraliseren. Ik zie geen enkel valabel argument om
zo’n persoon nog het recht op leven te gunnen. Een terrorist heeft in mijn ogen elk recht op leven verspeeld zelfs nog voor dat hij tot zijn wandaden wenst over te gaan.

Maar terug naar Gaza.

Maar waar tegen demonstreerden Hamas en de inwoners van Gaza nu eigenlijk tegen?
Niets meer en niets minder tegen het bestaansrecht van Israël, tegen het bestaan van Israël.

Maar waren dit demonstraties? Nee het waren geweldsexplosies van ongecontroleerde woede en Jodenhaat.
Lieden die de grens met Israël met geweld bestormden. Lieden die niets anders op hun netvlies hadden dan haat, geweld en moordlust.
Deze lieden kregen een koekje van eigen deeg.

Wat doen mijn “collega’s”? De zaak verdraaien. Och die arme “Palestijntjes” in Gaza toch. Och al die bloedvlekken in de ambulances. Ambulances van het Amerikaanse merk Chevrolet, uit dat andere land wat de Gazanezen zo haten.

Oh wat zijn ze toch zielig. Het inwoners van Gaza kozen voor een islamo-fascistisch annex terroristisch bestuur dat eigen inwoners gebruikt als levend schild en terroristisch geweld tegen Israëlische burgers beschouwt als legitiem.

Laat ik het dan plastischer en nog helderder uitdrukken; Het lot het merendeel van die lui in Gaza zal mij aan mijn reet roesten! Behoudens eventuele mensen die wel de beschaving hebben omarmd.

Kiezen voor barbarij in plaats van civilisatie, tja dat kan niet zonder consequenties blijven.
En Israël? Israël blijft maar hulpgoederen sturen voor de bevolking van Gaza. Voor de bevolking die Israël zo haat. Afgelopen week werden trucks worden door Hamas tegen gehouden en in brand gestoken. Oh wat heeft Hamas toch veel op met haar eigen bevolking. Laat me niet lachen.

Over diervriendelijkheid nog maar gezwegen. De dierentuin werden de dieren, zonder uitzondering verwaarloosd, geen eten, geen drinken, niks;
Toen de beestjes bezocht werden door hulpverleners van Four Paws in 2015 en 2016 troffen ze het ene kadaver aan na het andere. Omgekomen van de honger en uitdroging. Gazanezen besteden hun geld liever aan wapens en explosieven. Middels Operatie Safari werden in 2016 nog resterende dieren overgebracht voor verzorging naar Israël waar ze bleven of naar andere landen werden overgebracht. De civilisatie versus de barbarij.

Gaza is dus niets meer en niets minder dan een strook land dat bezet wordt door islamitische barbaren. Barbaren die aanslagen plegen, raketten afvuren en met geweld de Israëlische grens bestormen. Hoe zouden wij reageren als de Provincie Limburg bezet en gecontroleerd zou worden door een barbaarse club als Islamitische Staat.
Ik denk dat defensie dan allang de grotten bij Margraten, Valkenburg en Maastricht zou hebben uitgerookt of dat IS er was gebombardeerd.

Israël heeft het grootste recht zichzelf te verdedigen tegen geweld en aanvallen op haar grens,
Israël laat zich niet intimideren door volstrekt verkrachte berichtgeving. Israël zorgt voor de veiligheid van haar inwoners, ongeacht religie of achtergrond, zoals je van een land mag verwachten dat hart heeft voor haar burgers.

Israël is het enige land dat zowel democratisch is, als een open, vrije samenleving op West-Europese voet, zich geconfronteerd wetende met islamitisch geweld en Arabische haat.

De vernietiging van de Staat Israël mag dan wel uit het handvest van de PLO zijn geschrapt, maar niet uit de harten van de Arabieren die zich Palestijnen genoemd hebben.
Het is nog maar een aantal weken geleden dat de “Palestijnse” president Abbas verklaarde dat de Joden de holocaust hadden te wijten aan de rol van Joodse mensen in de samenleving. Is dit een man waarmee gesproken kan worden? Dit is een man die het gedachtegoed van Hitler omarmt en zich derhalve heeft geëxcommuniceerd uit de beschaafde wereld. Zijn excuses en aanverwante onzin, kwamen te laat. Abbas liet zijn ware gezicht zien.

Dan hebben we nog meneer Abu Jahjah ,u weet wel, die notoire antisemiet die deze weken ook weer eens van zich liet horen.
Ik vind het altijd jammer dat meneer per ongeluk geen secondelijm gebruikt in plaats van lippenbalsem. Misschien kan de Mossad eens een keer iets regelen. Meneer Jahjah sprak de wens uit dat de islamitische veroveraar Saladin uit de dood opstaat om opnieuw Jeruzalem te heroveren zoals hij dat in de 12e eeuw deed om Jeruzalem te “bevrijden van kruisvaarders, dit zoals gebruikelijk met exorbitant geweld. Dus Jahjah spreekt de wens uit dat Jeruzalem met geweld ontdaan wordt van haar Joods karakter en haar Joodse inwoners. Ken ik dat niet ergens van? Dat verdomde en niet aflatende antisemitisme.

Ook in Nederland houdt het niet op. Het lijkt verdomme wel of 4 mei, de dag waarop we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdenken, dus ook de Joodse slachtoffers, louter een symbolisch optreden voor de bühne is geworden. Zionisme is niets meer en niets meer dan het een veilige thuishaven bieden aan de Joodse bevolking van deze planeet.

De voor wapenbezit, voor lekken van geheime stukken, het voor in het bezit hebben van een alarmpistool veroordeelde en tot de islam bekeerde Arnoud van Doorn, gemeenteraadslid voor de islamitische Partij van de Eenheid In Den Haag, dorstte te twitteren “Moge Allah alle zionisten vernietigen”. Tegen Van Doorn is aangifte gedaan door het CIDI.

Nederland lijkt dus gebukt te gaan door een nieuwe golf van antisemitisme. Dan heb ik het nog niet eens over die walgelijke parodie, wat geen parodie was. van Sanne Wallis De Vries op het winnend Eurovisiesongfestival-lledje van Israël’s Netta. Dat de kijkcijfers van Wallis de Vries kelderden spreekt voor zich. Laten we het er op houden dat deze demarche “beperkt giftig” is, maar giftig is het. Voor de rest is noch het mens Sanne Wallis de Vries noch haar zogenaamde parodie het bespreken waard.
Idioten moet je soms negeren.

Over gif gesproken; Sabine Sterk en haar medestanders van Time To Stand Up For Israël; Elke zondag om de twee weken houdt deze groep een solidariteitsactie voor Israël op de Dam in Amsterdam. De haat en afkeer die Sabine en haar vertrouwelingen te verwerken hebben geeft te denken. Sabine Sterk zegt over de haat die ze ontvangt “Het zijn vaak jonge Nederlandse studenten”. Dus de toekomstige intelligentia van Nederland. Je zou van studenten toch mogen verwachten dat ze iets kennen van de geschiedenis en feiten. Niets is minder waar. Sabine Sterk vervolgt: “De jonge studenten zijn het ergst maar ook het aantal moslims dat hun haat naar Joden en Israël niet onder stoelen of banken steekt is substantieel. 60% van alle haatuitingen komen van moslims, 30 % van Nederlanders onder de 30 jaar, 5% van Nederlanders boven de 30 en 5% overigen”. Sabine Sterk voegt daar nog aan toe “Van de overigen zijn vooral de Britten die hun Jodenhaat naar mij en mijn medestanders uiten.

Het verhaal van Sabine Sterk horende, is een schrikbeeld dat we kennen uit de jaren 30 van de vorige eeuw en al die keren daarvoor verre van weggeweest.
Sabine Sterk vervolgt “Je incasseert onbewust toch veel bedreigingen”. Deze moedige vrouw heeft heel wat tegenwind te incasseren. Niet alleen van tegenstanders maar ook van de Amsterdamse politie. Je zou denken dat zeker in Amsterdam, waar het merendeel van de Joodse inwoners is afgevoerd en vermoord door de nazi’s,
men wel beter zou moeten weten. Amsterdam, de stad waar overlevenden uit de vernietigingskampen nog door de gemeente Amsterdam na hun terugkeer werden vervolgd door de gemeente wegens boetes en belastingen. Niets is minder waar. “De politie op de Dam in Amsterdam is om te huilen” stelt Sabine Sterk. “In Amsterdam wordt je uitgelachen door de politie als je klaagt over antisemitisme”. De hoofdstedelijke arm der wet schijnt het dus niet te willen begrijpen, Sabine Sterk zo horende. Sabine vervolgt “Ik ben Amsterdam bijna gaan haten omdat de gemeente dit allemaal laat gebeuren”. Het is dus maar zeer de vraag, sterker, het valt zeer te betwijfelen of met het nieuwe linkse college van wethouders het er op zal beteren. Sabine vindt dat het opstaan voor Israël nu meer dan ooit nodig is. “In het begin was ik geschokt” zegt Sabine, “maar naar verloop van tijd is het voor mij een bekend riedeltje geworden”. Ik vraag mij af of je aan antisemitisme wel ooit kunt wennen, maar ik begrijp Sabine wel. “Het heeft me alleen gesterkt” stelt Sabine om te vervolgen “ook om voor de Israëlische bezoekers een moment van vreugde te zijn”. Sabine spreekt haar wens uit dat het weldra voor Joodse mensen ondragelijk zal worden om in Nederland te blijven wonen. Alle lof heeft ze voor de politie van Utrecht. “We stonden een paar weken geleden bij het Domplein, we werden beschermd door de politie”, “Daar slingerde de politie om de hoek een jongen op bon omdat hij zich antisemitisch tegen ons had uitgelaten, wij hadden het niet eens gehoord”. Een scherp contrast met Amsterdam dus.

Dat je als Joodse Nederlander je niet meer veilig in je eigen land voelt en je het risico loopt om gemolesteerd te worden omdat je Joods bent kan dus nooit geaccepteerd worden. Maar het is wel een feit in Nederland anno 2018.

Ook in Frankrijk is een aanzienlijk percentage Joodse mensen naar Israël verhuisd. Alleen al in “La douce France” zijn er in de afgelopen 6 jaar 10 Joodse mensen vermoord
alleen omdat ze Joods waren, met als laatste dieptepunt de moord op Mireille Knoll in Parijs. In alle gevallen hadden de daders een islamitische achtergrond. President Macron van Frankrijk heeft inmiddels harde maatregelen in het vooruitzicht gesteld om het antisemitisme te bekampen.

De sociale media blijven een smokkelroute voor het overbrengen van haatzaaierij. Zo ondervond niet alleen Sabine Sterk, maar ook de bijna 82 jarige Uri Speelman, die Amsterdam verruild heeft voor het Israëlische Hamerkaz. Beiden ontvingen van een zekere Hosni Al Najjar uit het Zeeuwse Middelburg, antisemitische haatberichten via Facebook. Deze vond het nodig Sabine Sterk het volgende niets aan duidelijkheid te wensen bericht te sturen “Jij bent dus gewoon een Jood, Israel vlag zal verbrand worden en jou joden mond zal gespoeld worden, Vieze Joden vrouw ga naar de hel” Volgens Hosni Al Najjar die zich op Facebook profileert als een kickbokser en zegt gewerkt te hebben bij Studio 27. Ook Uri Speelman, die de oorlogen en de Jodenvervolging ternauwernood heeft overleefd en wiens familie is uitgemoord wordt belaagd.

“Fuck you dirty jew” schrijft hij aan de heer Speelman. In het gevoegde screenshot kunt u de rest van zijn vuilspuiterij lezen. Hosni Al Najjar zegt een trotse Palestijn te zijn, die zijn trots alleen maar kan onderbouwen door pure Jodenhaat en waarbij door Al Najjar afgesloten wordt met “Ga jij jezelf maar ophangen kanker dikke stink jood”.
Al Najjar plaatst op Facebook nog gauw een bericht “weer kinderbloed op de handen en het geweer van een VUILE JOOD”. Met dit soort lieden valt nooit en te nimmer te praten laat staan vrede te stichten. Ik heb deze Hosni Al Najjar benaderd en om opheldering gevraagd. Tot op heden zonder reactie.

screenshot
Nog een antisemtische uiting van Hosni Al Najjar
foto: Facebook

In ieder geval kunnen we twee zaken nadrukkelijk stellen. De zogenaamde “Palestijnse” kwestie is niet meer dan een bedenksel met het oogmerk om het verdrijven en uitmoorden van Joodse mensen te faciliteren. Hamas, maar ook Fatah van Abbas is geen haar beter dan IS en Al Qaida. Het is dus een clash tussen de islamitische barbarij en de rest van deze planeet die men de beschaafde wereld kan noemen. Een beschaafde wereld waarin overigens ook gevaarlijke gekken rondlopen.

isra-vlag
Israelische vlag foto © Peter-Vincent Schuld

Realisme in Gaza en op de West Bank


Bernd Timmerman

De grijstinten in het Midden-Oosten en de vele kleuren zijn onzichtbaar voor mensen die denken in zwart-wit. De oordelen over Israël zijn bikkelhard. Het is een bezettingsmacht, schiet op mannen, vrouwen en kinderen, heeft land gestolen, Palestijnen weggejaagd en voert een bewind van terreur. Israël heeft een imago gekregen dat in de buurt komt van de apartheidspolitiek van Zuid-Afrika en de haat van de Nazi’s. Maar kijken mensen, die Israël als schuldig aanwijzen, niet slechts naar een deel van een schilderij in het
Midden-Oosten waardoor de andere of alternatieve werkelijkheden onzichtbaar zijn?

In de vorige eeuw stonden Nederlandse artiesten samen te zingen om steun te betuigen aan het kleine land dat Israël heet. Zo werd het gezien. Een moedig volk dat in de geschiedenis een metafoor werd voor lijden. Het nieuwe land dat steun verdiende omdat het niet alleen goddelijk en politiek beloofd was, maar eens te meer omdat Joden recht hadden, na eeuwenlange vervolging, op rust en veiligheid.

Na ruim 30 jaar is dit beeld compleet weggevaagd. In plaats van een vredeslied voor Israël zijn er de parodieën en veroordelingen. Israël is een fout land, Palestijnen zijn slachtoffers zoals Joden eens waren.

Schieten op vreedzame demonstranten, honger in Gaza, kinderen die sterven, wie alleen dit leest kan niet anders dan kiezen voor de slachtoffers. Of is er ook een ander verhaal mogelijk?

Ik loop in Leiden naar college, in de stad van de geschiedenis, op weg naar een uur van velen om van R. B. Soetendorp, samen met andere studenten te leren begrijpen. Bijna 30 jaar geleden. Het bestuderen van het verleden is immers nodig om het heden te plaatsen en het in de toekomst beter of in ieder geval dikwijls anders te kunnen doen.

In de vele jaren van studie heb ik veel schilderijen zien kleuren en nog steeds was er plaats voor meerdere interpretaties van beelden waardoor accenten op verschillende doeken van wetenschappers anders zijn.

Thuis bij ons stonden foto’s van een dochter en haar kind, verraden door de buurman en naar de vernietiging gebracht. Natuurlijk kleurt ook het eigen verleden het beeld dat je wilt zien. Geheel objectief kijken is onmogelijk, alleen al omdat we deel uit maken van deze werkelijkheid waar we middenin staan. Ook nog eens beladen met allerlei soorten kapitaal: genetisch, sociaal, economisch, cultuur en ga zo maar door. Had mijn wieg in Libanon gestaan dan was mijn bril anders geweest.

Maar we hoeven niet gekozen kleurenblind te zijn en alleen maar te kijken naar facetten van de geschiedenis en het nu en hier. Wie Hitler wil verklaren komt er niet onder uit een reis in het hoofd naar Versailles te maken en naar de grenzen van 1870 om van andere gebeurtenissen maar te zwijgen.

Dat een cabaretière een songfestivallied gebruikt om een satirische aanval op Israël te plaatsen kan en mag, net zoals protesteren bij de Israëlische en Amerikaanse ambassades of meelopen in een mars voor vrede waarbij Israël de schuld draagt.

Alleen weet dat je als je één land tot zondebok maakt je misschien te dichtbij een schilderij staat, omdat je wilt zien waarnaar je steeds weer kijkt. Natuurlijk is er kritiek mogelijk, zelfs veroordelingen. Maak echter ook een paar stappen naar achteren, meer beeld kan bevrijdend werken.

In het midden van de zaal zie je veel schilderijen die levensecht zijn. Niet alleen het detail waar je steeds in herhaling je standpunt uit wilt halen. Zo heb je steeds gelijk.

Op een doek staat het Koninkrijk Israël afgebeeld. Een sterk rijk onder Saul. En na de splitsing het tienstammenrijk en Juda. Hebben grote rijken bestaan? Het maakt weinig uit omdat velen zeker weten dat ze ooit werkelijkheid waren.

Op een fraai schilderij zien we Kanaän. De Filistijnen hebben zich er gevestigd, de mogelijke voorouders van de Palestijnen voor velen, en ook de Israëlieten kwamen voet aan grond zetten.
Of behoorden de laatsten al gewoonweg tot de Kanaänietische bevolking? Wie hebben de oudste rechten, en wie zijn er niet nog meer verdreven en gekomen door migratie van volken?

Wie eeuwen van tekeningen overslaat staat ineens voor het Ottomaanse Rijk. Van de 16de eeuw tot 1917 was het gebied dat we nu Palestina noemen een onderdeel van één van de machtigste rijken in de historie. Het was geen gebied zoals het nu bekend is. Het maakte deel uit van de streek Syrië.

Tijdens de Eerste wereldoorlog kregen Arabieren steun van de Britten in hun opstand tegen de Ottomanen. Bij afloop van de oorlog waren er rijken gesneuveld. De nieuwe Volkenbond, de VN van destijds, verklaarde dat Syrië en Libanon mandaatgebieden werden van Frankrijk en dat het Verenigd Koninkrijk het mandaat in handen kreeg over Palestina, Transjordanië en Irak. De Balflour-verklaring bleef staan. De zionistische plannen voor een Joods Nationaal tehuis in Palestina bleven op de politieke agenda.

In het midden van de zaal komen er zo veel dode levende beelden naar voren zodat het steeds moeilijker wordt om alleen nog maar te kijken naar de Gazastrook en de Westbank van het heden. Bestaat er iets in 2018 zonder te weten wat er eerst was?

Aangeland bij de doeken van 1948 en later naar het jaar waarin het Midden-Oosten in de kranten staat worden de beelden grimmiger omdat we er misschien als tijdgenoten ook dichter op staan. Terreur, geweld en oorlog. Wie onderdrukt en wie vormen een bedreiging?

De 6 miljoen en meer verschrikkingen van de Nazi’s lijken minder helder te zijn op werken in andere kamers. De vluchtelingenkampen zijn levensgroot te zien in de zalen waar het druk is. Leed met foto’s en beelden van slachtoffers vragen om daders.

In september 1947 lag er het verdelingsplan tussen volken of stammen zoals je wilt, die allemaal historische rechten hadden. De Arabische staat, de Joodse Staat met Jerusalem onder internationaal bestuur. Wat als eenieder dit plan gewoonweg had aanvaard?

De Arabieren hebben waarschijnlijk hun hand overspeeld toen zij de verdeling weigerden.
De geboorte van een nieuw conflict met staatloze Palestijnen en Israël. De eerste secretaris van de Arabische Liga sprak de woorden die steeds in hoofden zijn blijven hangen. Op de vraag van een Britse diplomaat over de strijdkrachten van Israël zei Abdul Rahman Hassan Azzam
‘’Het doet er niet toe hoeveel er zijn, we zullen ze de zee in vegen”.

De oorlog van 1948, begonnen door de Arabieren die geen land wilden delen, heeft mede geleid tot de situatie van nu. De aanval op de jongste staat in het Midden-Oosten werd afgeslagen. Met als gevolg 700.000 Arabische vluchtelingen.

De basisfeiten op doeken van geweld laten ook de oorlogen zien van 1967 en 1973.
De aanvallen op Israël of de verdedigende aanval van een land op de vijanden rondom. De vijandschap van de Arabische wereld tegen Israël kun je niet wegpoetsen door alleen naar de fouten van de leiders van Israël te kijken. Vooral het nederzettingenbeleid.

Er is veel aan te merken op dit nederzettingenbeleid, op buitenproportioneel optreden en op te harde politieke tegen mensen, maar wanneer je in de grote kamer van het Midden-Oosten staat dan zie je de geschiedenis van Israël met 22 landen van de Arabische Liga er vijandig omheen.

Wie alleen kijkt naar nederzettingen en slachtoffers die Israël maakt kijkt in zwart en wit. Het beleid van Hamas en vroeger de PLO kan niet weggewoven worden. De situatie in de Gazastrook is vooral te wijten aan Hamas die concurrent Fatah heeft weggejaagd, die tunnels als hulpmiddel zag voor wapensmokkel en die de bevolking zo weet op te hitsen dat zij nog steeds alle Joden de zee in willen drijven.

Het verdelingsplan in resolutie 181 van de Verenigde Naties is door de Arabieren van tafel geworpen. De aanvallen op Israël met als doel de staat te vernietigen hebben geleid tot een land dat zich met alle middelen zal verdedigen tegen vijanden. De resolutie 242 waar Israël gevraagd wordt zich terug te trekken uit verkregen gebied tijdens oorlogen is alleen uitvoerbaar bij nieuwe vredesbesprekingen waarbij de veiligheid van Israël gegarandeerd wordt. Daar zijn andere machten voor nodig binnen de Arabische Liga met daarbij druk van andere landen op alle actoren in het conflict.

700.000 Palestijnen kunnen niet terugkeren, inmiddels is het aantal met nakomelingen meer dan 7 miljoen. Dat kan de staat Israël nooit dragen en vergeten zijn de 850.000 Joodse vluchtelingen uit Arabische landen.

De geschiedenis van geweld en terreur is op vele doeken in het Midden-Oosten te vinden. Wie alleen naar een demonstratie kijkt gericht op het binnenvallen van grondgebied van Israël met als antwoord (buitenproportioneel) geweld is blind voor andere feiten en gebeurtenissen.

Vrede in het Midden-Oosten vereist veel van alle actoren. Israël de zwarte piet toeschuiven is in de sfeer van vijandigheden die al decennialang plaatsvinden op zijn minst naïef.
De kwestie van de Palestijnse staat wordt niet opgelost door geweld en nieuwe oorlogen.

Aanvaarding van de staat Israël is een harde eis zodat de Westelijke Jordaanoever geen uitvalbasis is voor vijandelijkheden. De sleutel ligt meer bij de Arabische Liga dan bij Israël, zonder deze staat van alle onvolkomenheden en fout beleid vrij te spreken.

Vrede in het Midden-Oosten is meer dan het alleen (het kunnen) uitvoeren van VN-resoluties. Er is een ander politiek klimaat van de Arabische Liga en Israël, met hun bondgenoten, voor nodig waardoor stabiliteit en veiligheid in zicht komt voor heel de regio.

Israël is met de komst van kernwapens een gegeven. Wie deze staat wil vernietigen, roept vernietiging uit over zichzelf. Een Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook is waarschijnlijk alleen mogelijk wanneer Hamas, de milities en de Arabische Liga de eerste stappen nemen tot een vreedzaam beleid ten opzichte van Israël en het Joodse Volk.

Een nieuw schilderij aan de muren van eeuwenoude beschavingen is te prefereren boven het steeds maar meer opnieuw optekenen van een eenzijdig zwartwit beeld van dader en slachtoffer.

3 REACTIES

  1. Ik word er stil van. Normaal lach ik me rot om je verhalen. Zelf kom ik altijd op voor de Joden. Waarom? Weet ik niet. Geloof niet dat ik Joodse vrienden heb. Amsterdam verbaast me niks. Een stad met een compleet foute mentaliteit vaak door de burgemeesters toegestaan. Utrecht is gewoon geweldig. Kom ik zelf vandaan. Lol. Jouw geloof in onze strijdkrachten deel ik niet. Wel in onze manschappen maar niet in de guppen daarboven. Of diegene ze ze opdracht geeft. Er is toch nog een klein beetje hoop. Soms zie ik video’s verschijnen waarin een Israëliër en een Palestijn samen zegen dat ze elkaar niet haten om het haten. Wij hier in Nederland hebben het geluk dat we nog steeds mogen en kunnen denken wat wij willen. Dit geldt tevens voor het geloof. Iedereen staat daar vrij in. In Israël en Palestina niet. Daar word je als kind geïndoctrineerd met de leuzen joden zijn fout. Alles wat joods is is fout. Dito andersom. Je moet sterk zijn omdat tegen te kunnen gaan. Niet alleen tegen je familie maar ook je vrienden, buren enz. En wat WOII heeft laten zien is dat we het nooit leren. Kijk naar wat er in Joegoslavië is gebeurd jaren terug. In Afrika ook jaren terug. En het werd allemaal gedoogd om het maar met een populair Nederlands wordt te zeggen. Totdat het al veel te laat was. Ik heb de mazzel dat ik in Nederland geboren ben. Je zal maar in Israël geboren zijn of ergens anders waar je gewoon geen kind kunt zijn. Het verwoest al van jongs af aan levens. En dat is triest. Heel triest.

  2. Het blijft toch eigenlijk apart dat de Palestijnen niet gewoon verspreid over de omringende 22 landen gaan zitten. Dat weigeren die landen vermoed ik. Het zijn al vanaf geboorte terroristen. Kunnen ze niks aan doen. Komt gewoon door de opvoeding. Dit conflict eindigt pas als Israël een bom op Palestina gooit. Of als er eindelijk eens redelijke Palestijnen en Israëliërs opstaan om eruit te komen. Ze zijn er maar helaas nog niet genoeg. Ik heb medelijden met elk kind wat daar geboren wordt. Al vanaf 0 worden ze geindoctreerd met Joden of Palestijnen zijn slecht. Dan moet je wel een heel sterk karakter hebben om daar boven te staan.

  3. Hoi Peter,
    Om nog eens Iets te delen i.v.m. antisemitisme:
    Kijk eens het laatste filmpje van Ari Fuld’s Israel Defense Page. Waarbij hij verslag doet van de situatie bij de grens met Gaza tijdens de raket aanvallen van Hamas op Israël.
    Daarin reageer ik in de reacties op de onwetendheid en starre houding van Aliaa Ann Hammami, een staatsburger van de VS. Je komt er met feiten niet doorheen.
    Antisemitisme is helaas een ernstig wijdverbreid virus wereldwijd.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here