De Dagdenkers: Israël wordt bestookt door moslim-terroristen uit Gaza, de wereld zwijgt maar ik niet!

0
1671
peter-vincent-schuld
Op de foto Peter-Vincent Schuld © Christel Dubos/Schuld
door Peter-Vincent Schuld
De brandweer, ergens in Israël, rukt uit.  Een stuk grens- en dor grasland  staat in de hens. Het vuur verspreidt zich razend snel.
Versterking wordt opgeroepen om de brand die flora en fauna vernietigt te bestrijden, zoals dat gedaan wordt in ieder land weer een redelijke tot zeer hoge mate van beschaving heerst. Talloze brandweerlieden zijn aan de slag om het vuur te bedwingen.
Nee er is geen sigarettenpeuk uit het raam gegooid. Niemand is in de vrije natuur bezig met een barbecue.
De brandbommen komen van over de “grens”. In de strijd tegen het bestaansrecht van Israël lijkt zelfs de tactiek van de verschroeide aarde gelegitimeerd
voor de terroristen van Hamas waarbij de weerloze natuur aangevallen wordt. Elk recht op leven schijnt voor deze waanzinnigen niet te tellen.
De filmpjes over de aanslagen met vliegers voorzien van brandbommen en andere geïmproviseerde explosieven lijken de journaals niet te halen.
We moeten het stellen met beelden van de Israëlische televisie en Israëlische burgers wiens outcry voor een afkeuring door de internationale gemeenschap
met opzettelijke doofheid wordt onthaald.
Dan gaat het luchtalarm af in de Israëlische straten. Uit het niet worden er vanuit Gaza raketten afgevuurd op burgerdoelen in Israël. Het in Israël uitgebouwde luchtafweerschild
de Iron Dome weet tal van raketten uit te schakelen maar kan helaas niet voorkomen dat tal van exemplaren toch doodnormale woonwijken bereiken en mensen opeens voor hun leven moeten rennen of vliegensvlug de schuilkelders in worden gedirigeerd.
Opnieuw zwijgen mijn collega’s van de internationale nieuwsmedia. Israël ligt onder vuur. Het schijnt de netwerken en de hoofdredacteuren geen moer te kunnen schelen.
Het land waar slachtoffers en nabestaanden van de holocaust hun veilige haven zochten en vonden wordt aangevallen door lieden die met de graagte van Hitler
Joden willen uitroeien en hun land ontnemen, zonder dat ze er historisch gezien enig recht op hebben.
Weer zwijgt de internationale gemeenschap. Dit hufterig en hypocriet gedrag komt als journalist zo onderhand mijn strot uit. Ik weet opeens weer waarom ik even een tijdje afstand genomen had van mijn eigen vakgebied.
Het Israëlisch leger is het bestoken van haar burgers beu en antwoordt met een serie gerichte aanvallen.
Meteen gaan de muilen, een ander woord heb ik er niet voor, van de internationale gemeenschap open die schreeuwen om een wapenstilstand.
Wie is hier godverdomme begonnen met het plegen van terreur? Inderdaad de Palezwijnse Gazanezen. De feiten worden weer verkracht en daar werken de internationale gemeenschap en mijn collega’s van andere nieuwsmedia hard aan mee.
Dit keer neem ik geen afstand van mijn “branche”. Ik ga er recht tegenin. Ik ben boos, ik ben razend, ik ben ziedend, maar vrees niet ik houd mijn hersens er wel bij.
Daarom kunt u het mij niet kwalijk nemen dat ik onderstaande venijnige zinnen schrijf om daarmee mij walging en minachting te uiten over de allah-tonen van Gaza.
Mohammed en Hussein zitten “gezellig” wat te knutselen in hun schuurtje in de buitenwijken van Ramallah, Gaza.
Wie denkt dat Mohammed en Hussein een bankje in elkaar aan het zetten zijn voor hun oma heeft het mis.
 
Mohammed en Hussein werken aan vliegers.
“Leuk” zult u wellicht denken.
“Gezellig vliegeren”.
U heeft het weer mis.
Mohammed en Hussein hebben ook wat brandstof.
“Da’s toch niet erg” zult u denken.
U heeft het opnieuw mis.
Mohammed en Hussein werken niet aan een motortje voor de onder de vlieger.
 
Mohammed en Hussein knutselen verder aan aan de volgende vlieger.
Nu hebben ze ook allerlei stofjes die ploffen
“Hebben ze van papa een scheikundedoos gehad voor hun verjaardag?”
Och, och , wat zit u er toch weer naast.
 
Opeens vliegt de boel de lucht in, met inbegrip van de “knutselaars” .
“Ach wat zielig” denkt u wellicht.
De vrouwen van Mohammed en Hussein zitten met ieder 2 zakjes naast de uit elkaar gereten lichamen van Mohammed en Hussein.
Samen vieren ze het lot van de geflopte martelaren.
Telkens gaat er een stukje lichaam in de ene zak onder het uitspreken van de zin “hij hield wel van me”,  om vervolgens een ander stukje van het stukje terrorist in het andere zakje te deponeren onder het reciteren de zin “hij hield niet van me”.
 
Mohammed en Hussein zijn hun echtgenotes allang vergeten, zoals ze denken te moeten geloven.
 
Met hun geslachtsdelige voorhamertjes slopen ze naar het schijnt de uitgewoonde onderlijven van maar liefst 72 ver-her-maagden.
 
Een paar dagen later; Israëlische gevechtsvliegtuigen bestoken de terroristen tot de stront vanzelf zonder persen er uit komt zetten.
Her en der worden de kadavers van de terroristen opgehaald voor verdere verwerking door de maden.
 
Misschien is het maar goed dat ik niet achter de knoppen van het Israëlisch militair wapenarsenaal zit. U mag mij mailen als u denkt te weten waarom.