Mannen schieten om dieren te doden

Bernd Timmerman

De prachtige natuur geeft de mens een waarachtig goed gevoel. Meer dan 27.000 mannen en vrouwen in het groen kleuren de velden ieder jaar rood om door creatie van leed het geschoten dier met dierbaren te delen.
Of het nu gaat om overlast, te grote populatie of gewoon voor het plezier, veel dieren zijn vogelvrij in seizoenen die lopen van augustus tot het einde van januari. De tijd van het oogsten van wild.
Is het een natuurlijk instinctief fenomeen dat nuttig is of hoort het tot de kleurrijke misdaden van de mens in een beestachtige geschiedenis?

Schieten met een diploma

Rond je 18de kun je een rijbewijs en een jachtdiploma halen. De Stichting Jachtopleidingen Nederland (SJN) geeft cursussen die 1 jaar duren. Een theorie-examen en drie praktijkonderdelen zorgen ervoor dat er weer een jager is die veilig met het geweer kan omgaan. Dan zijn vijf dieren het haasje in een periode dat schieten net zo mag als vuurwerk afsteken op een laatste dag. Konijn, haas, fazant, wilde eend en houtduif moeten dood want er zijn geen natuurlijke vijanden, zeggen de jagers en heeft de Staat der Nederlanden besloten. Dat heet populaties beheren om te zorgen dat er niet te veel van een soort komen. Reeën, edelherten, damherten en wilde zwijnen hebben als roofdier de mens onvrijwillig geadopteerd. Door het jaar heen is het doden niet afgelopen want wanneer er sprake is van landbouwschade (of beter wanneer de mens vindt dat deze er is) dan kunnen in principe alle diersoorten de groene man en vrouw achter zich aan krijgen. De chef van het regionale politiekorps geeft de jachtaktes af en zonder de akte kan er niet met de kogel worden geknald. Maar dat is natuurlijk slechts een theoretische optie want de mannen en vrouwen in het groen zijn er in groten getale.

Het Jachtspel

Jacht te voet, vanaf een boot, jacht in aanzit of hoogzit, drukjacht en drijfjacht, de methoden van de mannen en vrouwen in het groen. De drijfjachtmethode is mogelijk wel het meest bizar. Groepen jagers die dieren naar een kant opjagen waarbij andere jagers klaarstaan om vrolijk te schieten. In 2016 werden alleen al in Zuid-Holland zo 13.000 hazen en 1.500 fazanten geschoten. De jacht is jagen, beheren en bestrijden. Het lijkt de doodnormaalste zaak van de wereld. Chirurgische ingrepen in de natuur of soldaten die vijanden van de natuur uitschakelen en zo het evenwicht herstellen. Het dier lijkt beschermd te zijn door het ‘’Nee, tenzij principe’’ geregeld in de Flora en Faunawet. Deze wet verving een aantal andere wetten, de Vogelwet, de Jachtwet, de Nuttige Dierenwet en de Wet bedreigde uitheemse diersoorten. Sinds 2002 is de Flora- en Fauna wet van kracht. Een verbetering dat wel, maar het dier is nog niet veilig.

Alles draait om het verstandig omgaan met natuur bij het wildbeheer… De mens als aanklager, rechter en beul die meedogenloos te werk gaat om dat te doen wat het beste is. Het klinkt allemaal zo mooi en haast poëtisch. De jager gaat oogsten, aanzitten, bersen hazen voor de voet of peuteren. Het doden wordt zelfs als een neveneffect gezien, want het gaat om het spel. Het schot is eigenlijk een jammerlijk onderdeel van een preoccupatie met de natuur: het één zijn met het haast goddelijke Zijn. Over God gesproken, Hij is gekaapt door de jagers. Begin november hoor je zijn naam schallen terwijl de hoorns blazen. Sint Hubertus is de patroon, de beschermheilige van de jagers, trouwens ook van de bontwerkerts, de bosarbeiders de slagers, de jachthoornblazers en nog wat meer vaklieden. Mooie tradities die we niet willen verliezen. Sint Hubertus die bescherming geeft tegen hondsdolheid. Iemand die van hondsdolheid werd verdacht kreeg een snee in het hoofd met een draadje van de stola van Sint Hubertus. Honden hadden meer pech. Zij kregen ‘’de Hubertussleutel’’ gebrand in het voorhoofd. Tot in de negentiende eeuw kregen honden op ‘’Drievuldigheidszondag’’ zo hun ‘’zegen’’ met een gloeiendhete sleutel. Dat gebeurt niet meer, het jagen met toeters en bellen nog wel.

Verstoren van jacht is verboden, zoals het bord hier aangeeft in de buurt van Herentals, België (c) Peter-Vincent Schuld

Zwarte pieten

Tradities zijn er om te behouden, mits anderen er niet onder lijden. Is er een noodzaak en zijn alternatieven afwezig? Boeren die last hebben van dieren moeten eerst knalapparaten, linten, vlaggen, afrasteringen, vogelverschrikkers en wat niet meer proberen voordat zij de boerenhulpdiensten en ghostbusters inhuren die met scherp schieten. Een leger van tussen de 27.000 en 30.000 mensen om meer dan 1,1 miljoen vogels en zoogdieren af te knallen, 600.000 dieren te doden in het kader van schadebestrijding plus 120.000 muskusratten en ruim 3, 4 miljoen muizen en ratten door gif en daarnaast het vergassen van de stadsduiven en mollen in klemmen. Dat is een dubbele moraal, een bloeddorstige dubbele moraal. Mensen in nood krijgen hulp of er te veel van zijn of niet. Dieren zijn en blijven nummers om mee te doen wat de mens maar wil. Opvangen en helpen versus schieten en villen.

Een leger ingehuurd om dieren te doden zittend met je geweer klaar, laag of hoog met al dan niet drijvers die de dieren opjagen terwijl de vraag of het werkelijk nodig is niet relevant lijkt te zijn. Naast de andere vraag of de mens het recht heeft ieder jaar massamoorden te plegen op dieren zijn er tal van argumenten waarom de plezierjacht een traditie is die meer slachtoffers geeft dan zwarte pieten in de winter. Jacht is gewoonweg plezier voor mensen die willen schieten op levende wezens, jagers dragen niets wezenlijks aan natuurbeheer binnen extensieve veehouderij, jagers zijn namelijk gewoon slagers in het veld die willen ‘’oogsten’’ om meestal te eten, het gaat dikwijls om vermeende schade die gewoon een legitimering vormt in een spel van degenen die de macht hebben om dieren te (laten) doden, er is onvoldoende controle op de jacht, één op de zes dieren wordt slechts aangeschoten en door het afschot raken dieren schuw en angstig binnen natuur die in Nederland al geen natuur mag heten aangezien het gebieden zijn met hekken eromheen. De jacht moet te discussie staan. Maar laat ons jagen, jagen, jagen op dat weerloze dier met een hoedje op en een mooie warme jas aan. Het is stil in Hilversum en op straat.

Is het mogelijk dat er in de herfst en in de winter niet alleen aandacht is voor Sinterklaas en zijn hulpjes?

Zou het kunnen dat er volgend jaar bussen met demonstranten rijden naar de jachtvelden die hopelijk niet eeuwig zijn en dat kranten vol staan met mensen die van een traditie af willen die ieder jaar een genocide is op dieren?

Wie zoet is krijgt lekkers en wie dier heet de kogel. Een traditie met Sint Hubertus en mannen (en vrouwen) in het groen. Soms is de wereld zwart-wit.

1 REACTIE

Comments are closed.