Nog steeds gelden de codes “Oranje” en “Rood” voor Spanje, intussen kleuren levensvreugde en economie gitzwart

0
1716
Man en vrouw met mondkapjes laten hun hondjes uit. De winkels achter hun zijn gesloten, Benidorm anno 20202 Foto: © Peter-Vincent Schuld

door Peter-Vincent Schuld

De voorzitter van de Europese Commisse had het nog zo gezegd tegen de lidstaten van de Europese Unie. “Bestrijd het coronavirus niet via de grenzen”. De reisbranche is al tijden vragende partij om Europees kleurcodes te geven aan potentiële coronahaarden.

Nederland maar vooral België bewandelen nu een slinkse weg om mensen te weerhouden om naar bepaalde landen of gebieden af te reizen. De Belgen maken het wel zeer bont, door Code Rood af te geven. Met andere woorden: “Ga je toch en we komen er achter krijg je een fikse boete”.Als DDR-leider Erich Honnecker nog zou leven, zou hij dan trots zijn op de Belgen? Dus toch corona bestrijden via de grenzen.

Reisorganisaties als TUI werden gedwongen om fiks kosten te maken op de reizigers te repatriëren.

Reclame voor Tui in Turnhout, België, de pijl staat gerechtvaardigd in de foto naar beneden gericht.
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Zo langzamerhand beginnen er over het gedrag van de  Belgische autoriteiten en virologen steeds meer vragen te komen bij artsen, burgers politiek en zelfs en de overheid zelf.

Dit tot grote ontevredenheid van het Belgisch virologisch “orakel” Mark van Ranst, waarvan uw verslaggever zich begint af te vragen wanneer hij zijn boek “Mein Virus Kampf” gaat schrijven. Van Ranst poogt  elk publiek debat op elk niveau als een “probleem” te bestempelen en daarmee te elk nadenken in de kiem te smoren. Plaatst Van Ranst zich buiten de rechtsstaat zoals we dat van een man met een marxistische visie op de samenleving kunnen verwachten?

Vastgesteld moet worden dat de ingezeten en buitenlandse ogen meer en meer van mening zijn dat de  Belgen hun eigen land niet eens kunnen  besturen (nou ja land, laten we het houden op twee tegengestelde aarshammen die met deplorabele touwtjes en verroestte nietjes aan elkaar verbonden zijn).

Wat zijn dan de maatregelen van bestuur dan nog waard? Heel Spanje op rood terwijl het land maar voor een gering aandeel bevolkt en bewoond is. Met je camper naar een onbewoond plekje in bijvoorbeeld de autonome regio Extremadura rijden en daar verblijven levert geen enkel risico op. Maar zo intelligent lijken de Belgische bestuurdertjes niet.


Ben je bang om ziek te worden? Laat u uw leven leiden door angst? . Blijf dan thuis en ga lekker naar The Voice kijken. Maar is het niet kwalijk om een ander niet het recht om levensvreugde te laten ervaren, te reizen, lief te hebben, te knuffelen of te vrijen op het strand. Het leven kent nu eenmaal risico’s.

We rijden dus door de regio Extremadura en belanden in een klein hotelletje in Jaraicejo waar we de enige gasten zijn om te slapen en te eten. Het is er doods. Als we aan de hoteluitbaatster vragen of hier veel covidgevallen waren is het antwoord eerlijk en rechtuit: “Neen”. Maar de handhaving van het dragen van mondkapjes in deze wat desolate regio, is daarentegen streng volgens de hoteluitbaatster. 

De 61-jarige Daniel uit Jaraicejo, Extremadura, Spanje
Foto: © Christel Dubos / Schuld

We ontmoeten er tijdens het ontbijten buiten op het terras aan de weg een wat authentieke man genaamd Daniel. Daniel is helaas wat aan zelfkant van de samenleving geraakt. Een wat zonderlinge figuur maar geen slecht hart. En wat hij op het hart heeft vertelt hij. Zijn mondkapje is vuil, zijn kleren zitten onder de kattenharen. Daniel inschattend heeft hij meer geborgenheid gevonden bij de dieren dan bij de mensen.
Niet veel later wordt ons vermoeden door de herbergierster  bevestigd. “Veel van onze gasten vinden Daniel vervelend omdat hij iedereen aanspreekt”. We laten de hoteluitbaatster direct weten dat Daniel voor ons geen “last” is. Mensen zoals Daniel hebben vaak een verhaal dat het aanhoren waard is.

Daniel uit ons verhaal met een flesje bier in de vroege morgen.
Foto: © Christel Dubos / Schuld

Een eenzame ziel die nooit aanspraak krijgt en waar niemand naar luistert. Dat we “buitenlandse” journalisten zijn vindt hij geweldig. Toch speelt er zich een te verwachten verhaal af als we hem in de ochtend vragen of hij wat wil drinken. Een biertje dus. Maar wie zijn wij om te oordelen en Daniel dat biertje te onthouden? Daniel geeft af op de politie.”Ze rijden alleen maar rond om te kijken of je een mondkapje draagt”, om daarna, in een staat van “gal spuwen”, te vervolgen “die boetes zijn onbetaalbaar”. Corona, we hebben hier geen corona, waarmee deze man het verhaal van de herbergierster bevestigt. Zoals in zowat elk land is de kritiek op de Spaanse regering fel en de bewoordingen die Daniel in het Spaans daarvoor uitkiest zijn van dien aard dat ze absoluut in het Spaanse scheldwoordenboek thuishoren. Daar zit Daniel, op een muurtje bij een boom, nog even een sigaretje schooiend. We gunnen het hem van harte. De man heeft het net als veel Spanjaarden niet breed. We stellen zowel aan Daniel als aan de herbergierster de vraag of ze denken dat de hulpgelden uit Brussel uiteindelijk goed terecht komen.Het antwoord uit beider monden is resoluut “Nee”, ze hebben niet het minste vertrouwen in de Spaanse regering en alle andere autoriteiten. We nemen hartelijk afscheid van de hoteluitbaatster en van Daniel. We stoppen hem nou gauw een pakje sigaretten en een stapeltje mondkapjes toe die we in de reportagewagen op voorraad hebben liggen. De man is zielsgelukkig. Hij gelukkig, wij gelukkig.

Dit jaar geen optochten van frivole dames en andere types op het hippe strand Sa Trinxa, Ibiza om reclame te maken voor discotheken als hier voor de Pacha
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Maar de horeca in Spanje heeft niet alleen vragen bij de eigen autoriteiten maar ze zijn ook boos op Nederland en België dat ze hun land als “no go zone” hebben bestempeld met de kleuren oranje en rood. Dit jaar geen optochten van wulpse dames en andere wilde types op de stranden om mensen te verleiden om naar discotheken zoals de Pasha te komen. Geen beats waar je nachtenlang in trance op kunt doorgaan. De edellieden der gezondheidsorden hebben samen met de moraalridders hun paarden bestegen. Zit er geen andere kant van het verhaal? Jazeker, waar mensen kort op elkaar dansen en plezier maken daar is de kans op besmetting uiterst groot.

Authentieke levensgenieters zoals hier in Eivissa, hoofdstad van Ibiza, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Of dit nu een hardloopwedstrijd  of een dance event is, het zweet druipt er in beiden gevallen vanaf. Mensen zijn in “close contact” met elkaar. De frivole eilanden waar je kunt snuiven van het ongeremde vrije leven, waar je kunt dansen en genieten zonder moralistisch oordeel, feest kunt vieren en helemaal los kunt gaan zijn min of meer op slot.  Voor hoe lang?

Het roken op de Balearen, (Ibiza, Mallorca en Formentera), werd in augustus in de gehele openbare ruimte, dus niet alleen op terrasjes, maar echt overal in de buitenlicht “verboden” verklaard, al staat er zelfs niemand op 10 kilometer afstand. De kritiek hierop is en blijft dat dit niets meer te maken heeft met corona-bestrijding naar mijn mening, maar met mensen in een keurslijf te gooien. “Zo moet je leven en niet anders”, En ja, ook op de Balearen hebben de socialisten het in de regionale regering voor het zeggen. De vraag dient zich aan of de overheid “op straffe van” geen manier van leven wil opleggen, en zo ja met welk recht.

Denken in coronatijd, zoals hier in Altea, Spanje Foto: © Peter-Vincent Schuld


Het Spaanse parlement heeft net een wet aangenomen dat lagere rechtbanken niet meer bevoegd zijn om te oordelen of lokaal of regionaal genomen maatregelen wel rechtmatig zijn. Alleen de hogere rechtbanken zijn nog bevoegd. Deze situatie zorgt ervoor dat procedures langer in beslag gaan nemen en dat snelle “voorlopige voorzieningen” zoals wij die in Nederland en België kennen niet meer bevolen kunnen worden. De vraag dient zich aan of dit geen uitholling is van de Spaanse rechtsstaat en welke consequenties die gaat hebben voor hen die onder het Spaans recht vallen.

Moeder steekt met haar dochters een weg over in de badplaats Calpe, Costa Blanca, Spanje Foto: © Peter-Vincent Schuld

Is Spanje qua levendigheid en levensvreugde voor lange(re) termijn aan het verliezen? Later komen we met een verhaal over Portugal, waar het verschil qua levendigheid zeer groot is, maar echter ook met een aantal kanttekeningen.

Toeriste met mondkapje in Altea, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De enige manier om antwoord op die vraag te krijgen is om te gaan rijden en te gaan kijken. We kozen ervoor om een rit te maken langs de Costa Blanca.We pakken de afslag vanuit zuidelijke richting bij Teulada en rijden richting Moraira en Benissa langs de kust.

Toerist in de Spaanse badplaats Benissa met mondkapje, doos drank en een krantje voor de buitenlanders die aan de Costa Blanca verblijven
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het is er veel stiller dan normaal. Qua drukte op straat lijkt het een beetje op de wintertijd ware het niet dat de aanwezige toeristen die er nog wel zijn nog uiterst zomers gekleed gaan.

Moeder met mondkapje en boodschappen verlaat een winkeltje in Benissa, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Je kunt je nog iets inbeelden bij de verplichte dracht in winkels, al is daar nog aardig wat tegen in te brengen. Maar er lijkt een mondkapjes-dogma te zijn ontstaan.Ik zie een vrouw met een jonge dochter uit een winkel komen. De aanblik van al die mondkapjes dragende mensen begint vormen aan te nemen die we je het beste kunt omschrijven alsof er ergens een ramp is gebeurd en de kans op contaminatie via de luchtwegen zowat 90% is.

Mondkapjes als mode-artikel zoals hier in de etalage van een Chinese winkel in Crevillent, Spanje Foto: © Peter-Vincent Schuld


Natuurlijk biedt de situatie een commerciële opportuniteit en de handel in mondkapjes van allerlei kwaliteiten van bagger tot redelijk tiert welig. Een Chinese modewinkel in Crevillent waar je allerhande kleding kunt kopen van echt tot namaak heeft ze al in de etalage op de modepoppen gezet.Is dit het nieuwe normaal? Moeten wij dit willen?

Ja het is rustiger op de straten in de bekende plaatsen aan de Costa Blanca. Er lijkt een nieuwe moraliteit in te zijn getreden. Het mondkapje lijkt het schaamlapje van de 21e eeuw geworden. Het geeft een onwerkelijke aanblik. Nazomer, en zowat alle mensen, zoals de Spaanse regels thans voorschrijven, met dat vermaledijde mondkapje. Gelet op de afstand van elkaar rijzen er toch serieuze vragen of het dragen van zo’n ding wel enig nut heeft. Heeft het sowieso nut in de buitenlucht?

Toeristen op weg naar hun verblijfsaccomodatie met mondkapje na een dagje strand in Altea, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld


We zetten onze tocht verder en rijden door Altea. Ook hier minder toerisme. Enkele toeristen keren terug van het strand met strandstoel, slippers en…. mondkapje.Bang voor besmetting of voor boetes? We passeren het bureau van de Guardia Civil. Veel dienstvoertuigen staan bij het “quartel” geparkeerd. Is ook de Guardia Civil het jagen op mensen die geen mondkapjes dragen moe geworden?

Aanleg sneltramtraject van Benidorm naar Alicante ter hoogte van Altea (Spanje), mede gefinancierd met geld uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
Foto: © Peter-Vincent Schuld


De Europese Unie heeft Spanje een stevig bedrag toegezegd om de schade te compenseren. Die schade is er n die schade is niet te zuinig. De desolate aanblik geeft op zijn minst het idee dat de verliezen in het Spaans toerisme enorm zijn. Rechts duikt een stuk spoor op. Er wordt in diverse fases een kusttram aangelegd van Benidorm door Altea naar Alicante. Het project wordt mede gefinancierd door een fonds voor regionale ontwikkeling van de Europese Unie. Om misverstanden te voorkomen, “mede gefinancierd”  betekent dat de Spaanse overheid zelf het grootste deel in moet brengen.

Meisje op scooter met mondkapje in Benidorm, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Aangelegd in een tijd dat corona nog geen onderwerp was dat in iemands gedachten opkwam. Langzamerhand rijden we Benidorm binnen. Een meisje op een scooter passeert ons met helm en… mondkapje. Is hier sprake van angst? Hoeveel procent kans heb je om besmet te geraken als je gewoon per scooter door het verkeer begeeft? Is ook zij ten prooi gevallen aan de dogma’s van de Spaanse autoriteiten.

Kusttram nadert eind station in Benidorm, Costa Blanca. Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Voor ons duikt een spoorwegovergang op waar de nieuwe kusttram, die is aangelegd met Europese steun, haar eindstation nadert. In de kusttram zitten amper of geen passagiers.

Rode waarschuwingslichten bij tramovergang in Benidorm, Spanje. Het gevaar dat je bij het negeren van de rode lichten gegrepen wordt door een tram is groter dan dan corona op te lopen door zonder mondkapje door de stad te bewegen Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het lijkt gevaarlijker om de rode waarschuwingslichten en de slagbomen te negeren dan geen mondkapje te dragen.

Dit heeft iets spookachtigs. Het gevoel klopt niet. Ja er is een toename van het aantal besmettingen. Dat geldt voor heel Europa. Maar waar zijn deze besmettingen opgelopen? Door op straat te lopen? Dat het aantal besmettingen is toegenomen lijkt toch enige samenhang te kennen met het ter beschikking zijn van de zogenoemde PCR-tests.

Corona test straat bij de GGD Hart van Brabant in Tilburg, Nederland Foto: © Peter-Vincent Schuld

U kent ze wel. In Nederland hebben de Gemeenschappelijke Gezondheidsdiensten (GGD’s) her en der teststraten ingericht. Hoe meer testcapaciteit je hebt, hoe meer gevallen van besmetting vaststelt. Maar dat betekent redelijkerwijs nog niet dat mensen ernstig ziek worden of komen te overlijden. Hoeveel mensen waren er werkelijk besmet tijdens de pieken die de zorg amper aankon? Hoe kan het dat de normale sterfte cijfers ingevolge de griep fiks zijn gedaald en de corona-cijfers zijn gestegen? Dat zijn toch vragen die een antwoord verdienen.

Man met rollator en met hand + mondkapje voor zijn mond steekt oversteekplaats over met een eveneens oudere man met mondkapje half onder zijn gezicht hangend, in Benidorm, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld


We rijden verder door Benidorm. De pleisterplaats voor overwinteraars en vaak wat oudere vakantiegangers. Bingo spelen in het hotel. Nu zal er ook wel eens “bingo” geroepen worden….als er weer iemand positief getest is.  Een oversteekplaats. Een tegenstelling. Een oudere man met rollator steekt over met een mondkapje stevig voor zijn gezicht gedrukt, een andere oudere man steekt in tegengestelde richting over met het mondkapje onder de neus en mond. Angst versusde kracht tot trotseren?  In welke samenleving zijn we terecht gekomen.

Jomg gezin met mondkapjes in Benidorm, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Die vraag komt aan de orde als we een jong gezin met kinderwagen zowat alleen over straat zien lopen. Eveneens met het verplichte mondkapje. Ik mis niet alleen de levendigheid in deze kustplaats maar ik mis ook de redelijkheid.

Busje van de Policia Local Benidorm steekt de weg over in Benidorm, Costa Blance, Spanje Foto: © Peter-Vincent Schuld


Even verder steekt een politiebusje de weg naar de kust over in Benidorm. Is de politie nu je vriend of je vijand?  Vooral buitenlandse toeristen schijnen het niet goed te weten als we ze aanspreken gedurende onze verkenningen.

Lege straat in het anders zo drukke Benidorm
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Enkele honderden meters verderop is de zelfde straat opeens leeg, waar het anders zo druk is. Via de kleine straatjes belanden wij in de buurt van de boulevard.

Straatbeeld in de buurt van de boulevard in Benidorm, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Ook hier een aanblik van een fors geminderde toeristenstroom. Oké, het is niet de manier van vakantie vieren zoals uw verslaggever dat op prijs stelt maar het gros van de mensen vinden dit soort plaatsen aangenaam om te verblijven. Aangenaam?

Man met mondkapje in het veel rustigere Benidorm als normaal het geval is.
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Opnieuw een man die zomers gekleed is en als additioneel kledingstuk het dragen van een mondkapje is opgelegd.

Vrijwel verlaten kustboulevard in Benidorm, Costa Blanca, Spanje Foto: © Peter-Vincent Schuld

Weer een aantal meters verder een zicht op de nieuw aangelegde autovrije voetgangersboulevard. Leeg! Auto’s mogen er niet meer komen, maar mensen zijn er ook niet te zien. Het beeld wordt met het moment onwerkelijker en onaangenamer.

Alicante-Elche Airport, aankomsthal, mensen met. mondkapjes
Foto: Christel Dubos/ Schuld

Benidorm wil maar wat graag de toeristen terug hebben en hebben daarom het project “Isla Benidorm” gelanceerd om met name de Britse toeristen weer te ontvangen met procedures op het vliegveld, veilige “corridors”  naar Benidorm en opvangplaatsen in hotels waar mensen eventueel in quarantaine kunnen als ze toch besmet zijn geraakt. Een beetje naar het voorbeeld van de Canarische Eilanden en de Balearen. Maar is dit wel een onbezorgde manier van vakantie vieren? Hier clasht de economie met een bepaalde gedachtegang over de volksgezondheid.
De financiële verliezen zijn enorm.

Families komen van het strand af, op weg naar hun hotel, met mondkapje in Benidorm, Costa Blanca, Spanje Foto: © Peter-Vincent Schuld

De paar toeristen die we zien komen in familieverband van het strand of ze laten hun hondjes uit. Het blijft een vreemde aanblik.

Oudere inwoners van het Spaanse Albatera zitten op straat langs de doorgaande weg…. met mondkapje Foto Christel Dubos / Schuld

Maar hoe zit het met de Spanjaarden zelf? We keren terug naar Albatera, van waaruit we gedurende de aanvang van de coronacrisis verslag deden.Het is warm, ver boven de dertig graden. Oudere inwoners zitten op hun tuinstoeltje voor hun huis aan de doorgaande weg. Met mondkapje. Is dit een fijne manier om van je oude dag te genieten als je de hele tijd in de hitte met zo’n synthetisch ding op je gezicht moet zitten?

Jardins de la Libertad (Tuinen van de vrijheid) in Catral, zonder vrije jeugd
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Vrijheid? Missen we de vrijheid? Het wordt pijnlijk duidelijk als we naar het Spaanse Catral rijden. We belanden in de Tuinen van de Vrijheid (Jardins de la Libertad) waar anders de lokale jeugd bij elkaar komt en bij elkaar klit. Nazomer 2020, weinig mensen, veel afstand van elkaar en geen vrijheid.

Ook hier komen en gaan vakantiegangers naar het strand, de ene met mondkapje de ander met het ding naar beneden geschoven, immers de hitte maakt het drager er niet meer comfortabel op.
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Maar onze tocht is niet ten einde. We willen zien en weten. We rijden op een zondag naar Orihuela Costa, eveneens gelegen aan de Costa Blanca. Ook hier komen en gaan mensen naar het strand en in veel kleinere getallen dan normaal. Het dragen van een mondmasker blijkt niet voor iedereen even comfortabel te zijn, sterker het is niet comfortabel, dus menigeen laat het mondkapje ook wat zakken om wat gezonde buitenlucht binnen te krijgen.

Plastic flacon met desinfectiemiddel bij een restaurant geplaatst in een bak met het opschrift “Stop Coronavirus” in Orihuela Costa, Costa Blanca, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De horeca gaat op haar manier om met de corona-problematiek. Overal plastic desinfectieflesjes, iets waar we in een ander verhaal en in een andere setting nog op terugkomen. De berg plastic afval is sinds de coronacrisis niet afgenomen maar juist gestegen. Tja, “lieve” dames en heren politici, het leven laat zich niet voorspellen. Daar gaan uw plannen om de berg plastic afval te verminderen.

Ober begeleidt gasten naar hun tafel op het terras in Orihuela Costa
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Gasten komen aan bij het restaurant en wachten tot de mensen van de bediening naar hun tafel op het terras begeleiden. Ja, er is nog wat klandizie. Vaak van buitenlanders die aan de kust woonachtig zijn of die het toch aandurven om even met vakantie te gaan. Maar valt u niets op? U kunt moeilijk met uw mondkapje uw eten nuttigen. Dus u bent verplicht om met uw mondkapje op straat te lopen, over het terras te lopen en dit alles in de buitenlucht, om vervolgens plaatst te nemen, te eten en te drinken zonder mondkapje. Alsof de verspreiding van “besmettelijke deeltjes” dan opeens zou stoppen als we de virologen moeten geloven. Overdrijven is ook een kunst.

Meer koffers (te koop) dan klanten bij een Chinese winkel in Orihuela Costa Foto: © Peter-Vincent Schuld

Wat keihard vaststaat is dat deze situatie niet zo kan doorgaan. De vrijheid is in Spanje desastreus ingeperkt, de levensvreugde teruggebracht en voor wat? De schade aan de economie is gigantisch. Boven en onder ziet u het samengevat. Er zijn meer koffers te koop dan klanten die ze willen kopen.

Chinese winkel in Orihuela Costa heeft meer koffers op voorraad dan er klanten komen om ze te kopen.
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Duidelijker kunnen we de situatie in Spanje niet omschrijven. Het leed dat met deze crisis gepaard gaat is al helemaal niet te beschrijven, laat staan in beeld te vatten.