Rutte overleeft ter nauwer nood motie van wantrouwen, krijgt wel motie van afkeuring maar gedraagt zich alsof hij een parkeerbon heeft gehad

0
721
Rutte doet zijn prevelementje na in ontvangstname van de motie van afkeuring van de Tweede Kamer Beeld: Tweede Kamer der Staten-Generaal

door Peter-Vincent Schuld

De eensgezindheid van de Tweede Kamer in haar nieuwe samenstelling na de verkiezingen is uitzonderlijk. Kamerbreed is demissionair premier en  thans fractievoorzitter van de VVD  premier Mark Rutte onder vuur genomen omwille van de leugens rond de persoon van Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt.

Rutte overleefde zojuist rond even over drie vannacht een motie van wantrouwen, ingediend door Geert Wilders. Een motie van de heren Baudet (Forum) en Wilders (PVV) die voor een parlementair onderzoek stond waarbij alle spelers in de “Omtzigt-affaire” onder ede zouden worden gehoord haalde het eveneens niet. Vreemd voor een huis dat aan waarheidsvinding doet. Maar Rutte kon wel een motie van afkeuring in zijn zak steken. 

CDA Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt, werd geen geen lijdend voorwerp maar werd  lijdend mens. Lijdend omdat hij door Rutte werd beschouwd als meer dan lastig. Dus moest “lastpak” Omtzigt “politiek” als tegenstander van Rutte uitgeschakeld worden. Want, wat zou Omtzigt nog meer boven water kunnen krijgen?  Indien Omtzigt in de Kamer zou blijven zou hij in alle onafhankelijkheid even lastig blijven en dus zou wegpromoveren een optie zijn om van “lastpak” Omtzigt af te komen. Omtzigt werd uiterst populair onder de kiezers omdat hij onder meer zich vastbeet in de toeslagenaffaire en derhalve de  geloofwaardigheid van het toenmalig zittende kabinet onderuit schopte dat tot aftreden leidde van het kabinet. En Omtzigt heeft nog meer disfuncties binnen de overheid in het vizier.

Die optie om Omtzigt “weg te werken” kwam in de gespreksnotities te staan van de verkenners Ollongren (D66) en Jorritsma (VVD). Ze kwamen boven tafel toen een oplettende beeldjournalist de notities waarnam op het stapeltje documenten dat verkenner en demissionair minister van Binnenlandse Zaken Kajsa Ollongren bij zich droeg toen ze het Binnenhof halsoverkop verliet nadat ze besmet was gebleken met het corona-virus.

Het politieke stalinorgel dat deze nacht met politieke projectielen van allerlei zuilen en ideologieën op Rutte vuurde heeft van de geloofwaardigheid van Mark Rutte niet veel heel gelaten.

Als we eerlijk zijn evenmin van het politieke leven van Rutte. al zal de politieke mortaliteit wellicht later blijken.

De politieke ledematen van Rutte liggen wijdverspreid in de plenaire zaal van de Tweede Kamer. Je moet wel een politieke tovenaar annex wonderdokter zijn om als politiek chirurgijn van de restanten nog iets te maken wat lijkt op iemand die vertrouwen verdient.

Rond kwart voor drie deze nacht werd de het debat geschorst waarna de stemming volgde.

Motie van wantrouwen? Verworpen.

Motie van afkeuring? Aangenomen.

Motie tot het instellen van een parlementair onderzoek waarbij onder ede iedere betrokken verkenner, ambtenaar en politicus onder ede zou kunnen worden verhoord om de waarheid boven water te krijgen? Verworpen.


Opvallend? Het CDA, de fractie waar Omtzigt deel van uitmaakt steunde de motie van afkeuring en niet de motie van wantrouwen. Steekt hiermee de CDA-fractie geen bijkomende dolk in de rug van Pieter Omtzigt? Van je fractiegenoten moet je het maar hebben. Maar ja, ook binnen het CDA woedt er een fikse brand. Hugo de Jonge werd verkozen als partijleider en nokte het nog voor de verkiezingen af. Wopke Hoekstra haalde bij de verkiezingen een bedroevend slecht resultaat en de enige winnaar binnen het CDA was…. Pieter Omtzigt met een bulk aan voorkeurstemmen. Het CDA had op het verkeerde paard gewed en over de integriteit van het partijkader zijn er al langer grote vragen.


Mooie woorden over nieuwe politiek in de kamer. Wat willen we? Er is veel vers vlees de kamer binnengewandeld dat nog moeten wennen of zich nog moeten bewijzen.

De enige serieuze factor in het debat was het geweten van de Tweede Kamer in de persoon van Kees van der Staaij (SGP) die je niets kunt wijsmaken over het staatsrecht. Op basis van zijn kennis en kunde zette hij helder en kort neer waarom hij tot het steunen van de motie van wantrouwen kwam en ging over tot de orde van de nacht. Het gezegde luidt: “God’s wegen zijn ondoorgrondelijk”, maar wees zeker, die van Kees van der Staaij idem. En geheel in stijl van de SGP zullen de ondoorgrondelijke wegen Gods en de ondoorgrondelijke wegen van Van der Staaij elkaar kruisen om in synergie verder op  te trekken tegen het gelieg en bedrieg van Mark Rutte.

Mark Rutte overleefde deze nacht in politiek opzicht met drie stemmen verschil, “Plechtig en vluchtig” beloofde hij beterschap. Met enig dedain en ongepaste arrogantie stamelde hij wat woorden van die strekking, en iets over het ter harte nemen. Maar als of hij een parkeerbon had gekregen verliet hij de Kamer.

Het tafereel gaf niet echt de indruk dat Rutte zijn resem aan reeds gebleken onwaarheden die door hem zijn geuit niet zal aanvullen met nieuwe aanvaringen met feiten en waarheden. Mark Rutte excuseerde zich voor niets en niemand. Niet naar de Kamer. Niet naar Pieter Omtzigt. Niet naar de Nederlandse kiezer.

Het verzwakt de VVD als grootste partij gigantisch in de komende formatie. Het staatsmanschap van Rutte was al een zelf aangemeten figurantenrol. Het zou mijns inziens beter zijn dat Rutte zijn hoofd even te ruste legt, nadenkt en in de fractie op zoek gaat naar een vervanger zonder gebleken bedenkelijke staat van dienst. Immers Rutte nam geen loopje met de waarheid, hij legde een complete triathlon af. Rutte’s geloofwaardigheid als politiek leider van Nederland in definitief naar de vaantjes.

Op persoonlijk vlak zijn er in het kleine Haagse huis van regering en parlement en regering wonden geslagen die niet te helen zijn zonder hypocrisie aan de dag te leggen.

Opvallend detail? PVV-leider Wilders was de heldere ster van de donkere nacht die zijn stempel drukte op de toonzetting. Maar het politiek opportunisme won….vannacht dan.