Sigrid Kaag, “Minister van Terroristische Zaken” en Palestijnenknuffelaar, doet gok naar het torentje.

0
2476
Zicht op het door Kaag gewilde Torentje, gezien vanaf het Buitenhof in Den Haag, Nederland Foto: © Peter-Vincent Schuld

Kaag zegt “kwaliteit, ervaring en ideeën” te hebben voor premierschap.

Door Jan Schils

Sigrid Kaag, door een “communistische” meerderheid van 95,7 procent van de stemmen gekozen tot lijsttrekker voor D66 in het zicht van de Nederlandse parlementsverkiezingen, is nooit een toonbeeld van bescheidenheid geweest. Het hoeft dan ook geen verbazing te wekken, dat zij (als D66 de verkiezingen wint) de pretentie bezit om de eerste vrouwelijke premier van Nederland te worden. Niets meer en niets minder!

Kaag, die ooit wat snobistisch en op haar wat elitaire manier rond bazuinde, dat ze een luxe probleem had omdat ze voor haar studie “geen keuze kon maken tussen de prestigieuze universiteiten van Oxford of Cambridge”, zegt “lang geworsteld te hebben met de vraag of ze deze functie (het premierschap) zou ambiëren”. Haar conclusie luidde (allerminst verrassend), dat zij “de kwaliteit, de ervaring en ideeën daarvoor bezit”. Van zelfverzekerdheid en lef gesproken.

Het is ook geen verrassing, dat Kaag van zich zelf zegt “goed genoeg ingevoerd te zijn in de Nederlandse politiek” om Rutte uit het Torentje te houden. Ze kan immers moeilijk het tegendeel gaan beweren. Toch gaf ze ooit (en niet zo lang geleden) tussen twee banen bij de VN door, te kennen dat ze wat veraf stond van Nederland en de Nederlandse politiek. Kaag heeft er een lange internationale carrière op zitten en bekleedde verschillende functies bij de VN. Ooit liet zij zich ontvallen dat Nederland tijdens haar afwezigheid nogal veranderd was.   

Vertrouwen herstellen

Als D66-baas wil zij het vertrouwen in de politiek herstellen na de toeslagenaffaire, alsof de kiezers zich niet zouden realiseren dat ook zij deel uitmaakte van de op dat vlak gesjeesde regering-Rutte. Kaag stapt daar wat lichtjes overheen en schakelt al een versnelling hoger zonder oprechte empathie te vertonen: “De politiek moet nu meer durf gaan vertonen” en daarin zal zij voorop lopen … Toch wil Kaag “geen punten scoren, maar het grotere verhaal vertellen van waar je naartoe wil”. Er zijn waarschijnlijk maar weinig stervelingen die begrijpen, wat ze daarmee precies bedoelt. Mogelijk is ze er zelf ook nog niet helemaal uit.

Voor de linkse media in Nederland is de kandidatuur van Kaag voor het premierschap een geschenk uit de hemel, voor zover ze in de hemel geloven. Toen bekend werd dat ze Mark Rutte van de troon wilde stoten, moet er sprake zijn geweest van een collectief orgasme bij al wat links en groen kleurt. Kaag werd dan ook meteen overstelpt met uitnodigingen om op de buis propaganda te komen maken voor haar linkse denkbeelden, een kans die ze niet liet liggen. Zo kwam ze afgelopen maandagavond met de boodschap, dat ze na de verkiezingen met niets minder akkoord gaat dan een tot op de graat links kabinet. Dat de belastingbetalers moeten meebetalen aan het aanhoren van de linkse propagandaprietpraat van Sigrid en het dagelijkse Op1 kransje van meestal zorgvuldig uitgekozen links gezinde lakeien, nemen we dan maar voor lief.  

Niet weg te slaan van tv

De D66-politica is dan ook niet meer weg te slaan bij praatprogramma’s als Jinek en Op1. Een kritisch geluid over Kaag is daar ondenkbaar en ongewenst. Zelf blijkt Kaag zich in korte tijd al goed aangepast te hebben aan de politieke zeden in Den Haag en de dagelijkse scheldpartij van de mainstream partijen tegen PVV-leider Wilders. Ze wil hem zelfs helemaal monddood maken en meent blijkbaar te scoren met volgende tirade: “Wilders radicaliseert verder. Hij plaatst zich buiten onze Grondwet en vernedert honderdduizenden Nederlanders. Laten we hier allemaal een streep trekken. Wilders kan niet meer regeren of gedogen.”

Kaag mag zich zelf dan wel in het hoofd gezet hebben dat zij de volgende- en eerste vrouwelijke premier van Nederland wil worden, niet iedereen zal het daarover met haar eens zijn. Er is alle reden om eens wat dieper in het verleden van het D66 boegbeeld terug te gaan. Zo is Kaag bijvoorbeeld altijd een Palestijnenknuffelaar geweest (letterlijk en figuurlijk). Nu is daar op zich niets mis mee. Anders wordt het als daarbij ook terrorisme in beeld komt, al heeft ze zelf nooit met bommen gegooid noch aanslagen gepleegd of voorbereid. Wat ze wel deed, was in het geheim trouwen met de Palestijn Anis al-Qag, een vertrouweling van Arafat, die namens de PLO 8 jaar lang onderminister van planning was. Dat was wel in de tijd dat Arafat opdrachten gaf voor een hele reeks bloedige terreuraanslagen met vele doden. Berichten dat haar man persoonlijk betrokken was bij terreuraanslagen, zijn nooit bevestigd. Wel is het zo, dat hij dicht bij het vuur zat. Kaag’s echtgenoot werd na zijn ministerschap door Arafat benoemd tot PLO-ambassadeur in Zwitserland, waar hij het door corruptie verzamelde vermogen van Arafat beheerde.

Vlag van terreurogranisatie Hezbollah

Ontslag na geheim huwelijk

Door haar huwelijk met de Palestijn geheim te houden, werd ze op Buitenlandse Zaken ontslagen waar ze een vertrouwensfunctie had. Kaag gaat er nog steeds prat op goede relaties te onderhouden met de terreurorganisatie Hezbollah, die op de zwarte lijst staat van de EU. Hezbollah heeft tal van bloedige aanslagen gepleegd in het Midden-Oosten maar ook wereldwijd. Van Joodse zijde wordt beweerd dat Kaag haar kinderen “Palestijns en pro-terreur” heeft opgevoed en dat haar dochter Janna ooit op Twitter likete: “Marwan Barghouti for president”, die vijf keer tot levenslang werd veroordeeld bij drie terreuraanslagen met 5 doden onder wie een Griekse monnik. Ook zou ooit een foto van Kaag’s gezin met daarop ook Arafat in haar woonkamer hebben gehangen. Iedereen dacht dat dit fake was, maar de foto zou ooit vertoond zijn op 13 december 2015 in de uitzending “Tegenlicht”.

Vanuit D66 wordt benadrukt dat Kaag qua politieke gezindheid het best als sociaal – liberaal kan worden benoemd. We overdrijven niet als we daaraan toevoegen dat ze sterk pro-Palestijns gezind is. Ze is dan ook een groot voorstander van Europese financiële steun aan de Palestijnse regering en Palestijnse organisaties. In het jongste verleden hebben verschillende partijen in het Europees Parlement erop gewezen dat en deel van dit Europese (belasting)geld via de Palestijnse Autoriteit (PA) terechtkomt bij terroristen die daarmee aanslagen plegen tegen Israel. Het huidige Europees Parlement (EP) is vrij links, groen en liberaal. Van die kant hebben de Palestijnen weinig te vrezen. Ook de Europese Commissie voert een pro-Palestijns beleid en sloot lange tijd de ogen voor het feit, dat de Palestijnse Autoriteit met EU-geld terreur tegen Israël maar ook tegen doelwitten elders in de wereld financiert. Terwijl links, groen en liberaal (met een rood randje) in het EP het zwijgen ertoe doet, is Bert-Jan Ruissen (SGP) er toch in geslaagd om de Europese Commissie eindelijk in actie te laten komen.

Embleem van de “Palestijnse Autoriteit”

EU-geld naar terroristen

Ruissen schetst de situatie nog eens duidelijk: “ De Europese Unie doneert jaarlijks honderden miljoenen euro’s aan de Palestijnse Autoriteit. Deze Palestijnse overheid (een soort regering) geeft circa 50 miljoen euro per kwartaal door aan de PLO.  En deze financiert op haar beurt weer terreurorganisaties als de Al-Aqsa Martelaren Brigade, bekend van zelfmoordaanslagen in Israël.”

“Heel bizar dat deze route niet is verboden”, zegt Bert-Jan Ruissen, die hierover een webinar had georganiseerd met o.a. Palestinian Media Watch. “De EU verbiedt wel financiering van terroristische ngo’s buiten de EU. Maar de overheden zelf glippen door de mazen van de wet.”

Ruissen wil dat de onderste steen boven komt: “Het mag absoluut niet gebeuren dat geld van de Europese belastingbetaler leidt tot terroristische aanslagen.”

Samen met enkele andere Europarlementsleden heeft Ruissen hierover al meermaals schriftelijke vragen gesteld aan de Europese Commissie: “Organisaties die zo duidelijk banden hebben met terreur, verdienen geen EU-geld. Alleen voorwaarden stellen is niet voldoende. De voorwaarden moeten ook worden nageleefd en gecontroleerd!” En Kaag? Die moet op de hoogte zijn van het EU-geld voor terroristen, maar heeft ze daar ooit iets tegen ondernomen?

Logo van het Palestinian Centre for Human Rights

Vlak voor Kerstmis antwoordde de Europese Commissie eindelijk, dat ze nog eens goed zal kijken naar de subsidie voor het Palestinian Centre for Human Rights (PCHR). Dat centrum heeft EU-geld gekregen voor een 3-jarig project voor gezondheidszorg in de Gazastrook. 

Vlag van de Palestijnse terreurorganisatie Hamas

Maar dit centrum heeft banden met Hamas en de militaire tak van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina. “Het project wordt momenteel aan een extra evaluatie onderworpen”, meldde de Europese Commissie. Daarnaast is de Commissie bezig met een kritische evaluatie  van de bestaande waarborgen of garanties, die de EU-middelen in Palestina moeten beschermen tegen misbruik of gebruik voor ongewenste doeleinden, waaronder terrorisme of opruiing.

Geldstroom gaat door

Voor Ruissen is dat niet genoeg. Hij daarom heeft nog extra vragen gesteld: “Ik verwacht dat de Europese Commissie bij twijfel de betaling direct stopzet en zo nodig geld terugvordert.” Een en ander betekent dat de transfers van Europa naar de PA nog niet zijn stopgezet.


Ruissen en een twintigtal  (niet-Nederlandse) collega’s stuurden eerder een brandbrief aan de Europese Commissie over antisemitische Palestijnse schoolboeken. De boeken bevatten nog steeds hatelijke opmerkingen over Israël en joden, en verheerlijken het martelaarschap.  In de schoolboeken, die gratis (d.w.z. op kosten van de EU) worden verspreid, staan oproepen om Israël te vernietigen en oproepen tot de Jihad. Het Europees Parlement heeft in 2018 al opgeroepen om de schoolboeken te herzien. Dat is nooit gebeurd.

Logo Islamic Relief Fund

Dat Kaag overigens redelijk hardleers is dat blijkt uit het feit dat pas na ferme politieke druk zij besloten heeft geen subsidie te verstrekken aan het Islamic Relief Fund, waarvan aangetoond is dat het banden onderhoudt met het terroristische Moslimbroederschap. Kaag stelt dat de het Moslimbroederschap streeft naar islamisering van de samenleving door onder andere missiewerk maar zij vergeet daarbij ook het gebruik van explosieven te vermelden.