U betaalt torenhoge prijzen voor benzine, gas en elektriciteit…. Het lijkt er op dat u bedonderd wordt waar u bijstaat

0
6238
Het boorplatform Floating Reliance aangemeerd in de haven van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

door Peter-Vincent Schuld en Christel Dubos

U betaalt zich blauw aan gas, elektriciteit en aan de pomp van het benzinestation. Maar is het alleen de oorlog in Oekraïne die zorgt voor torenhoge prijzen? Het antwoord is pertinent neen. Het speelt een grote rol en een belangrijke  rol. Maar andere oorzaken worden al weer snel vergeten. De prijzen gaan nu zowat door het plafond en er wordt fiks geld verdiend, voornamelijk door de staat. Het gezegde “gelegenheid maakt de dief” ¨is hier ook van toepassing en meer dan u zou denken.

Is er nog redding voor de in financiële nood verkerende burger die genekt wordt door de hoge energieprijzen? Op de symbolische foto reddingsmaterieel aan boord van het booreiland Floatel Reliance in de haven van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

U wordt overstelpt met berichtgeving over de hoge prijzen van energie. Maar de berichtgeving blijft niet zelden oppervlakkig. De wortels van het probleem blijven vaak onbenoemd. Dat kun je een tijdje volhouden, maar niet eeuwig. Facts snijdt, zoals altijd, vlijmscherp door de brei heen en maakt het voor u begrijpelijk. Is er nog redding voordat de financiële ramp de burger totaal nekt?

Overslag van steenkool in de haven van Odessa, Oekraïne
Foto: © Peter-Vincent Schuld


De oorlog in Oekraïne: Er werd vandaag formeel geen vooruitgang geboekt tussen gedurende de korte bespreking tussen de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov en zijn Oekraïense ambtgenoot Kubala. Primair een verdrietige aangelegenheid voor de burgers en nabestaanden die getroffen worden door deze waanzinnige oorlog. Al zouden er wel akkoorden zijn bereikt, al was het maar een “staakt-het-vuren” dan nog waren de energieprijzen niet direct voorwerp geweest van een terugval van normale proporties. Daarvoor heb je eerst een langer durende stabiliteit nodig en de energieprijzen waren al buitensporig hoog. Er gaan stemmen op om de steenkolencentrales uit de spreekwoordelijke mottenbalen te halen. Wrang detail? Ook onder meer steenkool wordt overgeslagen via de haven van Odessa in Oekraïne

Europees commissaris voor klimaat, de Nederlander Frans Timmermans
Foto: © Europese Unie

Laat u niet teveel op de kast jagen door  praatjes die worden uitgekraamd door jan en alleman. De grootste onzin voorafgaande aan mensonterende oorlog in Oekraïne kwam uit de mond van Frans Timmermans, Europees commissaris voor klimaat die meende te moeten stellen dat de casus Oekraïne voor Poetin louter en alleen een reden was om de aandacht af te leiden van het klimaatverhaal. Als we het over leugens, desinformatie, manipulatie, demagogie  en indoctrinatie hebben, dan spreken we dus ook over het gekakel van Timmermans en de zijnen. In de onderlinge omgang tussen burgers zouden wij net zoals u zeggen: “Timmermans en zijn kliek?” ” Wat een bende leugenaars en bedriegers”.  Maar dit is een journalistiek medium dat geacht wordt zich waardig te gedragen. Nou, dat doen we dan en we omschrijven het als volgt: “Na grondige bestudering, opvolging,en observatie van gebeurlijk politiek handelen uit hoofde van de heer Frans Timmermans en zijn team van medewerkers, overwegende de reeks van gebeurtenissen en de door Timmermans gekozen retoriek ,  komen wij tot de conclusie dat menig politiek toneel- en schaakspel middels al dan niet gespeelde emoties, zoals door voornoemde politicus en bestuurder wordt neergezet, wel zeer dicht in de buurt komt van een samenweefsel van verdichtsels waarbij  kwalificaties als flessentrekkerij, misleiding en misbruik van vertrouwen kleven  als magneten aan het met  aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid spreekwoordelijke ijzerhoudend doch evenzo spreekwoordelijk roestige lichaam van Timmermans, zulks in politieke betekenis van het woord waarbij de heer Timmermans de de verdenking op zich laadt van de kwalificaties zoals hierboven beschreven”. Pfff, dat kostte ons even (geen) moeite.

Opnieuw een symbolische foto: man met koffer op de rug, druk bellend, met mondkapje…. Vluchten? Voor corona en andere ellende? Foto werd gemaakt in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Even wat eenvoudiger neergepend, de vermeende feiten en het in onze ogen oneerlijk handelen van Timmermans en consorten zijn van een andere orde dan gezinnen uitmoorden en een kinderziekenhuis bombarderen. Dat zijn daden die te kwalificeren zijn als  pure moord en misdaden tegen de menselijkheid. Laat daar geen misverstand over bestaan. Maar laten we helder zijn over het feit dat Timmermans en de zijnen wel degelijk een bijdrage leveren aan “De Grote Destabilisatie”. Vergeet de term “The Big Reset”. Die gekozen term dekte voor geen millimeter het totale plaatje en is gekozen door een figuur die de toekomst “woog” op grond van zaken waar hij niet verder bij nadacht. De Grote Destabilisatie zat er aan te komen, nog voordat de coronacrisis zich aandiende. Maar je moet het natuurlijk wel willen zien en niet blijven steken bij enkele figuren en organisaties zonder het inhoudelijk te beargumenteren. De Nederlandse  minister van Financiën Kaag draait en keert ook dat het een lieve lust is.  Eerst was verhoging van het defensiebudget onbespreekbaar vanwege het klimaatverhaal. Vervolgens was het verlagen van accijnzen op brandstof niet zo makkelijk als het zou lijken. Iets waar ze inmiddels onder politieke druk, zij het zwalkend en traag, ook van aan het terugkomen is en feitelijk op terug gekomen is. Niet nog een grotere destabilisatie. Sigrid Kaag, niet het beste meisje van de klas, maar het meisje komt wel tot inzicht. Zij het onder politieke en publieke druk.

Aanlandingspunt en distributiefabriek van de Nord Stream 1 in Lubmin, nabij Greifswald, Duitsland Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ook het definitief komaf maken met de import van gas en olie uit Rusland zoals dat deze dagen geproclameerd wordt Neem het met een korrel zout.. Waarom? Omdat de situatie overmorgen, over een week of een jaar, of laten we zeggen 5 jaar totaal veranderd kan zijn. Er hoeft van binnenuit ook maar een zet tot een omwenteling gedaan te worden en er is een ander regime aan de macht die wel het contact met het Westen opzoekt. Alles in deze wereld is tijdelijk. Van een mensenleven tot een politieke situatie. Bovendien vergeet niet dat de door Rusland aangerichte schade in Oekraïne vergoed en hersteld zullen moet worden. Dat worden herstelbetalingen genoemd. Die kunnen alleen worden betaald door inkomsten uit of middels afgifte van aardgas. Dat zal de prijs van aardgas op korte of langere termijn aanzienlijk doen kelderen.

Onderbroken gasleiding in Tomar, Portugal
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ook de klimaatdoelstellingen voor 2030 en alle andere plannen vallen in duigen omdat er een verschrikkelijke oorlog woedt. Een variabele factor waar geen (politieke) klimaatactivist rekening mee heeft gehouden. Zie het dan nog maar eens te verkopen dat de burger een rekening  gepresenteerd krijgt voor welke klimaatmaatregel dan ook. Dat wordt wel geprobeerd, maar wij doorprikken het direct. Net zoals de vrijheidsbeperkende maatregelen in de gehele wereld zorgden voor destabilisatie, opstand en protest. Je kunt dus redelijkerwijs de vraag stellen of het openbaar bestuur vaak zelf niet verantwoordelijk is voor destabilisatie en oproer onder de bevolking. Wij voorspellen u: Als de accijnzen en  belastingen op energie zo hoog blijven als deze nu zijn dan komt er er een nieuwe golf van onrust en protest komt die wat minder “mild” zal zijn. Wanneer wordt een openbare bestuurder zelf een gevaar voor de veiligheid en de stabiliteit van een staat? Dit is een zowel een simpele als een complexe vraag. Om deze vraag te kunnen beantwoorden moeten we letterlijk een realiteit  bezoeken.

Word er maar eens wijs uit: de kluwen van kabels met elektriciteitsdraden, telefoon- en TV-kabels in het Spaanse Albatera, het is net zo met de kluwen aan informatie over energie en alles wat er zich in de wereld afspeelt. Begin er maar eens aan.
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Facts houdt zich aanhoudend met deze materie bezig. Ter verantwoording van ons redactioneel beleid: Als complexe zaken niet aanhoudend op een voor het publiek begrijpelijke manier worden besproken en uitgelegd leidt dat in de praktijk tot een verscherping van het debat waarbij de democratische rechtsstaat wordt ondermijnd en mensen tegenover elkaar komen te staan. Politici hebben maar al te vaak een handje van deze realiteit niet in hun doen en laten mee te nemen. Dus plaatsen wij de diepere en bredere contexten en delen we ook fikse kritiek uit aan politici en openbare bestuurders die de grondslagen van onze samenleving omwille van electorale of beleidsredenen al dan niet opzettelijk vergeten.

Hoofdstad Santa Cruz de la Tenerife met op de achtergrond Plaza d’ España en het monument Los Caidos (de gevallenen) (Canarische Eilanden)
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ruim voordat de oorlog in Oekraïne aanving zochten we een plek in de Europese realiteit en waar we dit verhaal duidelijk konden maken aan de hand van concrete voorbeelden. Een verhaal van energieprijzen en energiewinning en het ander perspectief. Daarvoor hebben we voet aan de grond gezet op Tenerife, een eiland behorende tot de Canarische Eilanden, Spanje en de EU.

Nederlandse belastingdienst gaat zwaar de mist in door u te vertellen dat de Canarische Eilanden niet tot de EU behoren. Dus: Desinformatie!
Beeld: Google

Dus hoe zoeken we dus de de waarheid?  We zoeken een manier zoals u die ook kunt vinden. We tikken in Google “Behoren de Canarische Eilanden tot de EU?” Wij wisten het antwoord wel, maar we doen de oefening nog een keer om u het goed uit te leggen. We krijgen een Google index-pagina te zien waarop valt te lezen. “De Canarische Eilanden behoren niet tot de EU,” een citaat gegeven door de Nederlandse Belastingdienst. Degene die de internet-informatie voorziet moet vooral niet meedoen aan het programma De Slimste Mens, want deze persoon gaat af als een gieter.

Via de website van het Europees Parlement vindt u de werkelijke feiten over de status van zogeheten ultraperifere gebieden
Beeld: © Europees Parlement

Het is desinformatie, onzin, fake news verspreid door de Nederlandse Staat. Om u dit aan te tonen, even een screenshotje van hoe de regels echt in elkaar zitten, gemaakt via de website van het Europees Parlement zie boven en zie bijgaande link: De ultraperifere gebieden | Infopagina’s over de Europese Unie | Europees Parlement

Omdat de Canarische Eilanden wel een onderdeel zijn van de Europese Unie, kan er een beroep worden gedaan op onder meer het EU Fonds voor Regionale Ontwikkeling zoals hier in Arona op Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De Canarische Eilanden behoren zeker wel tot de Europese Unie alleen het behoort tot een uitzonderingsgebied ook wel met een duur woord ultraperifeer gebied genoemd. Natuurlijk heeft dat weer met centen en belastingen te maken.

De werking van de Kamer van Koophandel (Camara del Comercio) in Santa Cruz de La Tenerife, Canarische Eilanden (niet te vergelijken met deze in Nederland) wordt medegefinancierd met bijdragen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Europees Sociaal Fonds Foto: © Peter-Vincent Schuld

De Canarische Eilanden zijn niet alleen een toeristische trekpleister maar ook strategisch gezien, grotendeels liggend voor de kust van westelijk Afrika vormen zij ook in economisch opzicht een steunpilaar. Scheepvaart kan hier foerageren, bunkeren, onderhoud laten plegen en er kan goederenoverslag plaatsvinden. Kortom de Canarische eilanden zijn minder “onbelangrijk” op de geopolitieke kaart dan menigeen soms vermoedt.

Gewoon als EU /EER burger zonder rompslomp vertrekken vanaf een Spaans vliegveld naar de Canarische Eilanden vanaf Alicante Airport (Elche), Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

 U vertrekt gewoon vanaf een Spaans vliegveld naar de “Canaries” en er is geen douane-ambtenaar te zien, geen grenspolitie te zien. Er zijn dus wat fiscale uitzonderingsmaatregelen waar vadertje staat in de desbetreffende lidstaat weer van wil meeprofiteren.

Uitleg Belgische Douane over de status van de Canarische Eilanden
Beeld: Belgische Federale Overheidsdienst Financiën

De Belgische douane legt het allemaal wat begrijpelijker uit.  Maar hoe dan ook, de Canarische Eilanden zijn op wat fiscale wetgeving na gewoon integraal onderdeel van de Europese Unie, wat de Nederlandse fiscus ook meent te moeten zeggen. Zie hier het voorbeeld van een afzonderlijke lidstaat  van de Europese Unie die net zo goed onzin uitkraamt en desinformatie verspreidt . Nederland heeft zich weer een toppositie verschaft in de Top der Liegende Staten met ambtenaren die onderscheiden mogen worden met het denkbeeldig Grootkruis in de Orde van het Smerig Riekend Kadaver. Met de “wanmbtenaren” rekenen we later, journalistiek gezien, nog wel af.

Bij het binnenrijden van Santa Cruz de la Tenerife zien we meteen en boorplatform in de haven liggen
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Door het raam van het vliegtuig is het gewoon niet fatsoenlijk te fotograferen, maar we zien ze al liggen. Boorplatforms die aan de kade afgemeerd liggen in de haven van Santa Cruz de la Tenerife. Platforms die niet op zee bezig zijn met olie en gas boven te halen en dus niet productief zijn, Niet veel later is het touch down op het vliegveld. Het vliegverkeer is weer op gang gekomen nadat het een tijdlang eerst zowat heeft stil heeft gelegen en toen weer mondjesmaat met haperen op gang kwam. Tussen de eilanden onderling maar ook de toeristen die normaliter mensen ik fikse getallen naar de Canarische Eilanden trekken.

Tankwagen met luchtvaartbrandstof tankt een toestel af van de Canarische luchtvaartmaatschappij Binter op het vliegveld van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het is weer aan en afrijden met tankwagens om de vliegtuigen te voorzien van brandstof. Alles wat rijdt, vaart of vliegt moet voorzien worden van energie.

Vloot van niet verhuurde huurwagens op het vliegveld van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Maar buiten het vliegveld, op de parkeerplaats van de autoverhuurbedrijven valt op dat er nog een groot aanbod is. De gehele vloot is bij lange na niet verhuurd. Tja, inderdaad, de coronacrisis.  De economie en dus ook het vliegverkeer neemt weer toe, daarmee wordt de vraag naar brandstof voor vliegtuigen groter. Daardoor stijgt de prijs.

Corona- en mondkapjescultuur in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Hier worden we geconfronteerd met een realiteit die door de snelle opvolging van nieuwsfeiten al weer naar de achtergrond of zelfs de vergetelheid is verdrongen. Bij weinig of een sterk verminderde vraag naar brandstoffen kelderen de prijzen.  Het  is een economische wetmatigheid die een kleuter zelfs begrijpt wanneer deze 2 lollies voor een duurder speelgoedautootje wil ruilen.

Het ontschepen van een ferry van Armas in de haven van Los Cristianos, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Tussen de Canarische eilanden onderling worden er talloze ferry-verbindingen onderhouden. Snelle ferries, tragere ferries. Er is zelfs een ferry-verbinding van het Spaanse vaste land naar de Canarische Eilanden. Ook deze ferries verbruiken brandstof en niet zo’n beetje ook. Ze brengen toeristen van het ene eiland naar het andere.

Vrachtwagen op de Fred Olsen Express ferry in de haven van Los Cristianos, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ze voorzien in het  transporteren van vrachtwagens die de supermarkten en dus consumenten en het bedrijfsleven bevoorraden. Als je de status hebt van permanente resident op de Canarische eilanden geniet je ook nog eens zo’n 50% korting op je kosten van je overtocht. De ferries hebben dus ook een sociale functie. Maar om al die functies te kunnen blijven uitoefenen is er die brandstof nodig.

Havenarbeiders aan het werk bij het losgooien van de trossen van de Armas ferry in de haven van Los Cristianos, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Meer toerisme? Geen lockdowns en uitgaansverboden meer? Dan is er dus ook weer meer vraag naar brandstof. Meer vraag naar brandstof doet de prijs stijgen. Maar net zoals overal in de vrije wereld is het online shoppen ook toegenomen.

Canarische pakketdienst Euro Tours in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Al die pakketjes worden verstuurd en moeten dus geleverd worden. Dat gaat per….. bestelauto. Die gewoon ook energie nodig heeft om zich te verplaatsen, want al is het een elektrisch voertuig, elektriciteit tappen we niet goedkoop af van donder en bliksem, die moet opgewekt worden en dat kost centjes.

Mondkapjes cultuur in coronatijden, beperking van de persoonlijke vrijheid in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Wie stelden de reisbeperkingen en de beperkingen in de bewegingsvrijheid in? Inderdaad de openbare besturen die een land of een regio regeren. We nemen u nog even mee: Lock downs, reisverboden, uitgaansverboden, negatieve reisadviezen, het kon niet op. De brandstofprijzen kelderden als zotten. De klimaatfanatici dachten een slag thuis te hebben gehaald. Zelfs het winnen van olie en gas was even amper rendabel, want nogmaals het merendeel van wat u aan prijzen voor brandstof betaalt gaat naar de staatskas. Het toont eveneens aan dat brandstofprijzen en met name de belastingen erop een sturingsmiddel zijn van de regering om op fiscale manieren uw gedrag te beïnvloeden. Maar is dat wel eerlijk? U kunt zich op het standpunt stellen dat de overheid middelen nodig heeft om te kunnen functioneren.

Stilstaand voertuig van de Policia Local in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ook op Tenerife is het, om een zijweg te benoemen, de bedoeling dat een politieauto rijdt en niet de hele dag blijft stilstaan. Maar ook voertuigen van de overheid moeten worden getankt tegen het volle tarief.

Zo goed als lege autosnelweg bij Campoamor, Orihuela Costa, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Lege autowegen. De olie- en gasindustrie maakte van de ongewenste gelegenheid gebruik om haar offshore installaties naar de havens te varen en te slepen. Dat was zichtbaar over heel Europa en daarbuiten, ook in Nederland. Het is heel simpel waar te nemen.

Guard Vessel Aurora G in de haven van Scheveningen, Nederland
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De voorwaarden van verzekeringsmaatschappijen en maritieme wetgeving schrijven voor dat er zogenaamde “Guard Vessels” letterlijk bij een offshore activiteiten op zee op wacht liggen om bij een calamiteit het personeel van een platform op zee direct te kunnen evacueren en in veiligheid te kunnen brengen. Veel van deze schepen lagen overal in de haven gedurende de coronacrisis en daarna. Maar waar werden de boorplatforms naar toe getransporteerd? Daar komen we later in dit verhaal verder op terug.

Op de Canarische Eilanden is het goedkoper tanken wegens minder accijnzen: Op de foto een tankstation met aangeduide prijzen in Sant Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Op de Canarische Eilanden kost brandstof stukken minder dan op het Spaanse vaste land, maar in verhouding zijn de brandstofprijzen in Spanje weer stukken goedkoper in vergelijking tot bijvoorbeeld Frankrijk, België of Nederland wegens lagere belastingen. Het kan dus. Zonder dat de oliemaatschappijen er veel van voelen. Er wordt volop getankt en er wordt volop geïnvesteerd.  De wereld van olie- en gas zit wat apart in elkaar. Daarom nemen we u mee naar een aantal voorbeelden om u beter te laten begrijpen hoe enkele onderdelen van deze sector functioneren. Bij lange na niet volledig, maar gewoon om u een idee te geven.

DISA Tankstation, in Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We nemen even een tussenstop bij een tankstation van DISA. Als u nooit op de Canarische eilanden bent geweest zegt het u niet zoveel. DISA is de oliemaatschappij die opgericht werd hier in de hoofdstad Santa Cruz de la Tenerife in 1933 en op alle Canarische eilanden, in Ceuta en Melilla  een netwerk heeft van tankstations, en een LPG-raffinaderij heeft op dit eiland.

Shell tankstation, uitgebaat door DISA onder licentie in La Jonquera, Catalonië, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Een kapitaalkrachtige groep. Ze nam eerst Shell España Aviation over, ze nam een aantal jaren terug alle Shell tankstations door geheel Spanje over, al bleef de merknaam Shell op het Spaanse vasteland behouden omdat DISA de merknaam onder licentie in geheel Spanje verwierf.

DISA LPG-raffinaderij in Granadilla, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

DISA nam diverse activiteiten over van Total en breidde haar activiteiten uit naar Zuid-Amerika, te weten Uruguay , waar ze het netwerk van tankstations van het Braziliaanse Petrobras verwierf plus de licentie op de te voeren van de merknaam Petrobras. Zo ziet u maar dat een verhoudingsgewijs redelijk klein eiland wereldspelers kan voortbrengen.

Distributie van flessen butaangas in Sant Cruz de la Palma, Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het bleef niet beperkt tot olie en gas in de traditionele zin van het woord. DISA is een speler wat betreft de levering van flessen butaangas die in Spaanse huishoudens veelvuldig worden gebruikt om op te koken of het huis te verwarmen en is ook verkoper van elektriciteit geworden. De liberalisering van de energiemarkt heeft ook nieuwe en kapitaalkrachtige spelers op de energiemarkt gebracht.

CEPSA olieraffinaderij in Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Santa Cruz de la Tenerife, de raffinaderijen  en opslagtanks. Aan de rand van het centrum van deze hoofdstad h Santa Cruz de La Tenerife staat de oudste raffinaderij, die van CEPSA. Best opvallend om zo’n petrochemische installatie zo dicht te zien staan bij een bevolkt gebied. Het complex dateert van de jaren 30 van de vorige eeuw maar wordt, voor zover bekend wel aanhoudend gemoderniseerd.

CEPSA olieraffinaderij in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Grote gasbollen die uitgevoerd zijn in vrolijke kleuren en gevormd zijn tot kunstwerken geven het industrieel complex een wat vriendelijker aanzicht. Maar hoe we het ook wenden of keren, hier wordt brandstof geproduceerd. Het woord brandstof bevat het woord brand, dus de stoffen die hier geproduceerd worden kunnen branden en niet zo’n beetje ook. Het complex is omgeven met veiligheidsmaatregelen. Maar welke maatregel je ook neemt, er is altijd een zeker risico.

LPG tanker tegenover de CEPSA olieraffinaderij in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

Aan de andere kant van de raffinaderij vinden we (oostelijk) de haven waar de olietankers en LPG-tankers aanmeren. Ook hier zien we dat aanlegsteigers  van de schepen zodanig zijn gebouwd dat risico’s op enorme rampen bij brand of ten gevolge van een explosie op enige manier “beheersbaar” worden gehouden. Of dit daadwerkelijk het geval is laat zich het beste beoordelen na een calamiteit die er hopelijk nooit komt.

Opslagtanks voor brandstoffen van BP en Repsol in de haven van Santa Cruz de la Tenerife Foto: © Peter-Vincent Schuld

Aan de rand van de stad staan de opslagtanks. Aan het water in de haven staan de tanks van Repsol en BP gebroederlijk en in samenwerking naast elkaar. Er wordt op dit eiland vanwege de economische activiteiten per vliegtuig, via de scheepvaart en  het autoverkeer toch nogal wat brandstof verbruikt bij voldoende vraag. Dus het is zaak dat er voldoende voorraden zijn om het dagelijks leven van alledag van energie te voorzien. 

Blusinstallaties (blusmonitors) op de opslagtanks van CEPSA in de haven van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Aan de andere kant van de weg zien we de opslagtanks van CEPSA. Er is dus dus toch nogal wat voorraad en ook hier staat veiligheid weer hoog in het vaandel, zo op het eerste zicht. Boven op de opslagtanks staan blusmonitoren gemonteerd die bij een eventuele brand direct een laag zwaar schuim kunnen leggen over de brandende brandstoffen om zo extra zuurstof aan de brand te onthouden.

Opslagtanks van CEPSA in de haven van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden met op de voorgrond een zuil met benzineprijzen bij een tankstation van DISA
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Het is bijna symbolisch voor de energiemarkt die aan alle kanten in de spreekwoordelijke brand staat met exploderende prijzen. Wat kan het uitbreidend vuur doen hinderen? Hoe krijgen we alles onder controle? Is het wel onder controle te krijgen? De energiebedrijven moeten mee communiceren met de waan van de dag. We pakken het rapport van het IPCC, International Panel on Climate Change van de VN van maandag 28 februari. Het rapport ging door de hectiek in Oekraïne in CO2 houdende rook op. Geen hond die zich interesseert voor het rapport. Misschien ook wel terecht. Er zijn even grotere zorgen. Bovendien bevat het rapport desinformatie op een moment dat de oorlogshandelingen in Oekraïne een hoeveelheid CO2 doen uitstoten waar in dit rapport geen rekening mee is gehouden. Eigenlijk lijkt het IPCC ten dele op een verdekte neo-communistische club die zich verzet tegen een samenleving van centjes verdienen door bedrijven en aandeelhouders. Politiek correcte wurgpogingen om de samenleving middels het aanjagen van angst een richting op de dwingen van een neo-communistische parallelle staatsgeleide economie op basis van een klimaat-doctrine.  Hoed u voor de hoeders van het grote vermeende “goed”. Het rapport spreekt over de toename van bosbranden. Maar de causale oorzaak van bosbranden is verreweg in de meeste gevallen onachtzaamheid met vuur of door pure brandstichting.  Branden ontstaan niet vanzelf. Als er als brand ontstaat in hopen met natuurlijke organische stoffen is het door broei. Wie herinnert zich nog de vele branden in hooibergen van vroeger. Maar denk ook aan natuurlijke ontbindingsprocessen waarbij veel brandbaar methaan vrijkomt. Een enkel vonkje is genoeg om de zaak in de hens te zetten. Ook de “brand” in de energiemarkt is niet door zelfontbranding tot stand gekomen. Ook de explosie van energieprijzen hebben een oorzaak. Worden er politiek geen brandjes gesticht? Het antwoord is helaas ja. Het is een courante manier van doen in de politiek, en dit wereldwijd. Maar wat als een brand onbeheersbaar wordt? Dan is het tijd voor het maken van rationele keuzes. Ratio, soms zijn we het even kwijt.

Iberdrola Windturbines, omgeving Granadilla, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Ook op Tenerife komen we de windmolens tegen die “schone” energie moeten leveren. Toch leveren deze mastodonten vragen op.  Hoeveel kost het om die enorme installaties naar de archipel in de Atlantische Oceaan te brengen? Wat dacht u van de kosten van verscheping, installeren en het transport over de weg van de productielocatie op het vaste land naar de havens op het vaste land daarbij opgeteld van de havens op Tenerife naar de locatie waar ze geplaatst worden.  De realiteitszin en de zin tot rendabiliteit zowel financieel als qua energiebesparing worden veel positiever voorgesteld dan ze werkelijk zijn en de vraag ontstaat of de beoogde milieuwinst na een grondige audit op “verlies” uitkomt, maar toch doorgezet wordt om de doelstellingen van de doctrines te halen.

Staan de “stoppen” in de schakelkast op doorbranden of zijn de al doorgebrand? Foto werd gemaakt in Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De financiële sector, dus banken en beleggers worden door de overheid en de publieke opinie aangemoedigd en onder druk gezet om niet langer te investeren c.q te beleggen in ondernemingen die zich bezighouden met de winning van fossiele brandstoffen. Dat zet een rem op de kredietverlening aan bedrijven die de goedjes uit de grond halen waar we zo’n behoefte aan hebben op het moment en  waarvan de prijzen door het dak schieten. De sociale druk op ondernemingen en het opstomend activisme van beleggers maken een markt dus onnodig duur en instabiel. Bedrijven zijn er om geld te verdienen. Een bepaalde mate van ethisch opereren is volstrekt normaal, maar hier zien we iets gebeuren wat een doctrine of een dogma geworden is die haaks staat op de realiteit. De knoppen in de schakelkast lijken te zijn doorgebrand of op non-actief te zijn gesteld. Gevaarlijke zaak.

Filiaal van de Triodos Bank in Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We kunnen op dit moment gewoon niet zonder fossiele brandstoffen en de vraag is of we in de toekomst ook zonder kunnen. Door de frictie tussen het klimaatactivisme en de activistische beleggers enerzijds en de realiteit en de olie- en gasindustrie anderzijds vormt nog een gegeven dat de prijzen van benzine, gas en elektriciteit omhoog jaagt. Sinds jaar en dag kennen we bijvoorbeeld in Nederland banken als de Triodos Bank en de ASN Bank (onderdeel van de Volksbank en eigendom van de Nederlandse Staat). Van deze banken weten we dat ze activistisch zijn qua beleggingen. Ook op Tenerife komen we een vestiging van de Triodos Bank tegen met uiteraard reclame voor het duurzaam beleggen in windmolens. Allemaal leuk en aardig als je in dromen wilt geloven, maar als je geen centjes hebt om je elektriciteit te betalen, valt er ook niks meer te sparen op je bankrekening. Het gezond verstand, de nuance en de balans zijn zoek.

Oplaadpaal met stekkerauto (elektrisch rijden) in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Een elektrificatie van een totale samenleving maakt een samenleving ook kwetsbaar voor het geval de stroom uitvalt. Dat zien we nu wel weer in Oekraïne. Zonder stroom vallen ook stekkerauto’s stil. Een black out is niet ondenkbaar. We denken alles wel onder controle te hebben, maar dat hebben we gewoon niet. Er zijn teveel variabelen in het handelen van de mens en de natuur die ons in de waan van valse zekerheden plaatsen.
Het lijkt of spreekwoordelijk gebouwde wegen naar politieke bestemmingen boven elkaar gebouwd worden zodat ze op het eerste zicht niet met elkaar in conflict komen. Maar wie even goed observeert ziet een pandemonium rond de keten van energieproductie, pure klimaatpaniek en een gebrek aan rationaliteit.  De pijlers waarop de spreekwoordelijk boven elkaar gebouwde wegen en bruggen gebouwd zijn, kennen veel zwakke constructiefouten en er is niet veel voor nodig om het zaakje ineen te laten storten. Ook dat leert de crisis in Oekraïne. Het in de ogen van klimaatfanatici en tal van groen getinte politici oh zo belangrijke klimaatbeleid staat op de definitieve helling. Er is nog maar een klein zetje nodig.

Vrijwel leeg hotel op een enkele bezette kamer na in Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Met een oorlog in de achtertuin van de ons deel van Europa is er weldra gewoon geen geld meer voor megalomane grappen. We worden weer even tot de realiteit gebracht en getrapt. Mensen die niet nadenken, en die vinden we heel veel in de politiek. Ze lijken onuitroeibaar. Ze staan niet stil dat doctrines opeens geconfronteerd kunnen worden met een chaotische realiteit waarover ze zelf niet nagedacht hebben.  Hier op Tenerife worden we er keihard mee geconfronteerd. Vliegverkeer dat lam lag en hotelkamers die amper bezet waren.

Cruiseschip in de haven van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Cruiseschepen die na uit de vaart te zijn geweest nu weer de havens aandoen en mensen naar prachtige bestemmingen brengen. Midden in Santa Cruz de la Tenerife ligt er eentje aangemeerd. Een mastodont die als het uit wil varen een grote hoeveelheid brandstof tot zich moet nemen. Tenerife bereik je alleen maar over het water per schip of door de lucht. Na lange tijd uit de vaart te zijn geweest moet er weer volop gebunkerd worden. We komen er weer op terug. Als de vraag toeneemt stijgt de prijs. Dat is de economische wet van vraag en aanbod.

Gehandicapte man in een elektrische rolstoel in Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Vanuit ons hotel, net gelegen buiten het centrum van hoofdstad Santa Cruz de la Tenerife valt ons oog op een man in een elektrische rolstoel. Om wat voor reden dan ook is de man qua verplaatsing gehouden tot het gebruik van deze rolstoel. Gevoed door elektriciteit. In het algemeen beschouwen we ouderen, zieken en gehandicapten als de zwakkeren in de samenleving waarvan een deel van samenleving vaak de mening is toegedaan dat we deze mensen moeten beschermen tegen de kostbare grillen die onze samenleving kent. De prijzen voor stroom schieten de pan uit.  Hoe kunnen we invloed uitoefenen op de mogelijkheid dat deze meneer, die misschien niet veel centjes heeft, zijn rekening voor het opladen van zijn elektrische rolstoel niet meer kan betalen? Toch terugkeren naar de realiteit?

Bellende moeder met kinderwagen in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Een paar momenten later zien we een jonge moeder met een kinderwagen voorbij trekken. Bij ons rijst de vraag met oprechte bezorgdheid “In wat voor wereld komt dit nieuwe mensje terecht?”. Hoeveel energie zal dit kind in de loop van het leven moeten verbruiken en tegen welke prijs? Waar bestaat die kostprijs van energie uit? Niet alleen de kosten van productie en transport. BTW en andere heffingen maken ook deel uit van de factuur die dit mensje in zijn leven te betalen krijgt. Direct na de geboorte al slaaf van de staatskas? De moeder die de kinderwagen voortduwt is aan het bellen. Ook de telefoon moet opgeladen worden met stroom. Ook dat kent een kostprijs.

Installatie airconditioning en schoorsteen in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

Een blik naar rechts op dit subtropisch eiland zien we een installatie van een airconditioning. Voor veel mensen hard nodig, en zeker in de binnensteden met een  klimaat waar de warmte van nature aanwezig is. “Oh bespaar energie en denk aan het klimaat en zet de airco wat vaker af” horen we soms uit de mond van mensen die niet in een warm klimaat wonen. Horen we hier een gebrek aan realisme of is het pure domheid. Wil je mensen laten stikken van de warmte?

Gemeentelijke groenvoorziening met auto vol met groenafval in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Santa Cruz de la Tenerife was en is een stad met veel groen dat onderhouden moet worden Snoeien, knippen, bijhouden. Het levert groenafval op. Maar het dringt tot deze landen niet door dat als je afval ergens weg smijt of er alleen compost van maakt je het belangrijkste overslaat, namelijk de energievoorziening. Wat hebben de twee met elkaar te maken? Alles. Organisch afval is eenvoudig om te zetten in methaan.

Himoinsa Energy, producent en leverancier van bioergistingsinstallaties waarmee organisch afval omgezet kan wordenn in gas. Het bedrijf zit in San Javier, regio Murcia, Spanje
Foto: © Peter-Vincent Schuld

In het Spaanse San Javier op het vaste land in de regio Murcia zit een onderneming, genaamd Himoinsa dit soort van installaties levert. Indien verstandig opgezet is het stedelijk groenafval, bermgras, onkruid , organisch restaurantafval, rioolslib en zelfs zeewier te vermethaniseren en wat krijg je dan? Gas, zoals aardgas.

Horeca-medewerker werpt zijn restaurantafval in een container in Arona, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Oplossingen voor een te grote mate van afhankelijkheid moeten slim doordacht en voldoen aan de criteria van realisme. Maar waar ligt het aan dat het in onvoldoende mate gebeurt? Omdat biogas in de ogen van klimaatfanatici niet echt een duurzame brandstof is, immers er moet een verbrandingsproces aan te pas komen waarbij CO2 vrijkomt. De wens is de vader der gedachten, maar de vader der gedachten heeft  allang wegens de harde realiteit zelfmoord gepleegd. De clash tussen het verstand en het wensdenken.

Pandjeshuis waar men goud inkoopt in Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

We rijden door de stad. Een pandjeshuis waar men goud inkoopt. Wat is belangrijker, je erfstuk of het kunnen betalen van de energierekening? Wanneer we dat even vertalen naar Nederland en België waar de meeste van onze lezers wonen, zijn mensen met een kleinere of kleine beurs weldra gedwongen om hetgeen ze van hun ouders of geliefden als aandenken gehad hebben te verpanden of te verkopen omdat vadertje staat bovenop de energieprijs er nog eens een stevige hoop belastingen smijt.  Is dit wel eerlijk of rechtvaardig?

Op de achtergrond stilliggende cruiseschepen en de Seadrill West Jupiter, een boorschip met op de voorgrand een ferry die uitvaart van Armas in de haven van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden.
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Een van de uiterst belangrijke redenen waarom de energieprijs in eerste instantie zo hoog werd kwam naar zeggen van de oliemaatschappijen onder meer voort uit het feit dat dat oliemaatschappijen hun installaties ter land en ter zee gedurende de coronacrisis in onderhoud hebben gegooid. Er was weinig vraag naar olie, de prijzen kelderden.

Het booreiland Ocean GreatWhite van het Amerkaanse Diamond Offshore Drilling in de haven van Granadilla met op de voorgrond de DISA-raffinaderij op Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

De economie dus ook het transport ter land, ter zee en via de lucht lag voor een aanzienlijk deel stil. De offshore installaties waaronder booreilanden, werkeilanden en boorschepen werden naar de havens gebracht zodat technici ze weer op punt konden stellen. Dit verloop zoals hierboven beschreven werd niet zelden in twijfel getrokken. Het zou niet waar zijn omdat oliemaatschappijen alleen maar meer centjes wilden verdienen toen de energieprijzen gigantisch gingen stijgen. We namen een een kijkje op de diverse websites waar we het internationale scheepvaartverkeer kunnen monitoren zoals myshiptracking.com, vesselfinder.com  en marinetraffic.com. Er viel ons op dat diverse “rigs” voordat de coronacrisis uitbrak reeds naar wal gesleept waren

De Seadrill “rig” West Eminene (links) en het boorschip West Jupiter in de haven van Santa Cruz de la Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

We gebruiken dit soort van websites met regelmaat als we de route van bepaalde schepen in de gaten willen houden. Dan zien we inderdaad real time bewegingen van offshore platforms.

Het boorschip West Jupiter van Seadrill in de haven van Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Elke “rig” zoals deze platforms in het Engels worden genoemd dat stilligt en niet produceert kost handenvol met geld.  We nemen eens een voorbeeld. Op 12 december 2019 werd aangekondigd dat het boorschip West Jupiter van de firma Seadrill op zou stomen naar de haven van Santa Cruz de la Tenerife om gerepareerd te worden. Bron? Puertocanarias.com. Het schip lag er in oktober, november en december 2021. We schrijven 10 maart 2022 en het het schip nog steeds in de de haven van Santa Cruz de La Tenerife. Status? “Moored”, dus aangemeerd. Is er geen werk? Zit de firma in slechte papieren? Nou niet direct. De firma Seadrill haalde een stevig contract binnen voor de West Jupiter  ter waarde van 264 miljoen US Dollar om in opdracht van de Braziliaanse oliemaatschappij Petrobras te gaan boren. Maar wanneer?  Vanaf december 2022 in het Buzios olieveld voor de kust van Brazilië aldus de offshore nieuwssite drillingcontactor.com.

Het boorplatform West Eminence van Seadrill in de haven van Santa Cruz de la Tenerife Foto: © Peter-Vincent Schuld


Achter de West Jupiter lag een ander werkeiland dar dienst deed in de winning van olie en gas, West Eminence eveneens van Seadrill. Gebouwd in 2009. Amper 6 jaar lijkt het ding in gebruik te zijn geweest. In 2015 werd het aangemeerd in Santa Cruz de la Tenerife. Op 21 oktober 2021 werd het door een sleper van Maersk afgevoerd naar Turkije. Doel van de reis? Sloop aldus de nieuwssite puentedemonado.com. Zetten we het mes in de boor- en winningscapaciteit?  Is het geen kapitaalvernietiging om een booreiland dat pas in 2009 is afgebouwd al in 2015 af te meren en 2021 af te schrijven om het naar de sloop te brengen? Missen we hier iets? Wordt vervolgd, want hier gaan we natuurlijk verder op in.

De Ensco Floatel Reliance afgemeerd in de haven van Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Tenerife lijkt wel een bejaardenoord voor offshore eilanden. Valt er geen olie meer te winnen, valt er geen gas meer te boren? Nou dat valt nog wel mee. Voor de kust van Zuid-Amerika, waaronder Brazillië, Suriname en Guyana zijn er weer de nodige olievelden gevonden. Feitelijk zit er her en der nog genoeg olie en gas onder de grond van de bodem van de grote oceanen.  Maar weer stellen we vast dat de booreilanden en werkeilanden werkloos liggen te wachten. Op 17 april 2019 meerde het Ensco drilling ship Floatel Reliance aan op Tenerife. We schrijven vandaag, 10 maart 2022, het booreiland ligt er nog steeds. Aan de hand van de trackinggegevens ligt het nog steeds aangemeerde in Santa Cruz de la Tenerife, werkloos. Wat klopt hier niet?

Het boorplatform Ocean GreatWhite in de haven van Granadilla, Tenerife, Canarische Eilanden Foto: © Peter-Vincent Schuld

Nee, het is niet het einde van het verhaal. Alles behalve dat. We zetten met de auto koers naar Granadilla. Een haven langs de oostkust van het eiland. Hier komen we het volgend offshore werkeiland tegen. De Ocean Greatwhite van Diamond Offshore Drilling. Het gigantische booreiland lag er in oktober, november en december van het afgelopen jaar en raad eens waar het nu ligt? Inderdaad, nog steeds in de haven van Granadilla. Eigenaar is Diamond Offshore Drilling. We verzinnen het niet en nogmaals, Marinetraffic.com vertelt u het verhaal zoals het is. Status? “Moored”. 

Het boorplatformOcean GreatWhite vam Diamond Offshore Drilling in de haven van Granadilla, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld


Wat licht speurwerk levert ons de informatie op dat de Amerikaanse moedermaatschappij Diamond Offshore in zeer slechte papieren zit. Twee miljard dollar aan schulden. Het bedrijf heeft een beroep gedaan op het zogenaamde “chapter 11” uit de Amerikaanse faillissementswet om zich te beschermen tegen een faillissement. Dit werd onder voorwaarden toegewezen door de rechtbank. Maar het boorschip ligt er werkloos bij en elke dag dat het stil ligt kost geld, veel geld. De firma is bezig om haar schulden en financiering te herstructureren. Maar als de banken niet meer happig zijn om te investeren in de winning van fossiele brandstoffen, al dan niet vanwege van de klimaathysterie dan wordt de slagkracht van de olie- en gasindustrie kleiner en moeilijker. En tegelijkertijd minder afhankelijk van Russisch olie en gas. Is dat niet waar een deel van de politiek naartoe wil? Hier zit een tegenstrijdigheid. Minder fossiele brandstoffen? Met wurging van bedrijven en torenhoge en onbetaalbare energieprijzen tot gevolg? Het is een wat misselijk makend beeld vanaf de parkeerplaats snelweg. Aan de ene kant zien we het booreiland werkloos liggen aan de kade, met op de voorgrond gesubsidieerde windmolens.

PCAN tankstation in Abades de los Moriscos, Tenerife, Canarische Eilanden
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Vlakbij ligt er een tankstation van de eveneens Canarische oliemaatschappij PCAN. Aan klandizie geen gebrek. Maar de werk- en booreilanden liggen stil of worden gesloopt. Hier zit iets fundamenteel mis in het denken en handelen inzake de winning van fossiele brandstoffen en het is de burger die de onbetaalbare rekening krijgt gepresenteerd. Leuker kunnen we het niet maken, wel zotter.

Het dumpen van basaltblokken en vulkanisch gesteente bij de aanleg van een golfbreker in de haven van Santa Cruz de la Tenerife
Foto: © Peter-Vincent Schuld

Kunnen we nog golfbrekers bouwen om de waanzin tegen te gaan? Ja, maar voor ook het aanleggen van echte golfbrekers moet er brandstof getankt worden door de wagens die de basaltblokken aanvoeren en de grondverzetmachines die de blokken op de juiste plaats moeten krijgen.

11 maart 2022, de wereld is nog gekker dan gek geworden. Waarvan akte, en overgaande tot de orde van de dag…..voor zolang het nog mogelijk is.